Northlane - Obsidian (2022)

Track 1 en 2 steken er toch wel bovenuit.

Beste album van deze australische band tot nu toe, met een aanstekelijke wisselwerking tussen metalcore en electronica. Ook ditmaal klinkt men in de meer ingetogen stukken als Stabbing Westward, vooral door de zang. Fans van het eerste uur zijn waarschijnlijk niet zo blij met de verschuiving van het geluid richting melodieuze industriële rock, maar het songmateriaal is wat mij betreft sterk genoeg om dit te kunnen rechtvaardigen.

Sinds Marcus Bridge de vocals heeft overgenomen, ben ik nog meer fan geworden... Hun beste album zou ik het momenteel nog niet durven noemen, maar het is wel weer een ijzersterke plaat geworden! Vooral de eerste 2 tracks, maar ook Carbonized en Xen klinken geweldig. Hun vorige plaat Alien was voor mij al een bom van een plaat, deze opvolger wordt wel met elke luisterbeurt beter en beter, dus misschien moet ik mijn mening op termijn herzien en kan deze "Alien" nog wel overtreffen... Knappe prestatie van Northlane!