Stromae - Multitude (2022)

Heel veel zin in deze. Benieuwd hoe deze zal klinken. Veel korte radiovriendelijke nummers (qua lengte), waarvan Santé een herkenbaar maar ook weer goede single is.

Kort album met inderdaad veel korte nummers. Had liever ook wat langere nummers gezien zoals hij met zijn track Défiler eerder deed.

Ik ben benieuwd of hij hoge niveau Racine Carrée kan doortrekken, of terugvalt naar het niveau van zijn eerste album. Ik verwacht zelf wel het eerste. Je merkt dat hij op Cheese nog een beginnende elektronische producer was met weinig ervaring. Racine Carrée was op dit vlak een grote stap vooruit. En hij heeft ondertussen wel bewezen dat hij een product kan uitpuren tot de perfectie op alle vlakken.

Ook de lyrics zullen wel weer top zijn, afgaand op de eerste single.

Ik heb de afgelopen anderhalf jaar volop aan mijn Fransch zitten duolingoën, dus extra veel zin in dit album.

Wat een mooie boodschap en tekst heeft Santé.

L’enfer is geweldig mooi.
Hij heeft deze gister in het Franse 8 uur journaal live gespeeld als antwoord op de vraag of de muziek hem helpt tegen het gevoel van depressie en eenzaamheid.
Het is misschien een geregisseerd moment, maar het werkt wel. Indrukwekkend.

Hij weet wel weer hoe hij de media moet bespelen!

De manier waarop dit midden in het journaal-interview uit het niets kwam, geniaal. Ongezien, of vergis ik mij? De tekst ietwat begrijpen helpt wel natuurlijk, er gaat ook een enorme oprechtheid van hem uit. En 't is ook nog eens een goed nummer. Laat dat nieuwe album maar komen.

Ja toch wel beetje kippenvel momentje.. Hij weet inderdaad de media zeer goed te bespelen, maar, zoals esteban ook al aangeeft, het blijft wel enorm oprecht overkomen.. Toch wel een artiest om trots op te zijn als Belg.. Altijd ook die heldere teksten die toch poëtisch zijn.. Geeft me een beetje een "Quand c'est" gevoel, hoop op een even mooie videoclip als dat nummer.

Heel opmerkelijk, wat een publiciteitsstunt. Het is bekend dat Stromae zich nadrukkelijk met de media bemoeid, hoe en de wijze waarop hij zich wil laten vertonen. Hij weet ook precies welke toon hij hier moet aanslaan in dit achtuur journaal, hij voert het uit als een uitgekiende performance. Wat zit er toch een overtuiging en gedrevenheid achter deze vent.

Conclusie: meer Stromae in het acht uur journaal! Annechien, lees je mee?

Wat een single ook weer. Heerlijke productie, met dat dramatische koortje erbij. Had van mij aan het einde zelfs wat langer mogen duren.

Ik verwacht dat elk nummer op deze plaat weer singlewaardig/de moeite zal zijn. Stromae steekt altijd enorm veel liefde in elk detail.

We zijn nog maar 10 januari, maar mogelijk heb ik mijn lievelingsnummer van het jaar al te pakken

Ik val in herhaling, maar wat een nummer is L'enfer toch. Het is al lang geleden dat ik een nummer met zo'n sterkte tekst gehoord heb. Bob Dylan heeft ooit de Nobelprijs literatuur gekregen, maar als hij zo door doet verdient Paul dit ook ooit krijgen.

Ben absoluut geen fanboy maar vraag me wel af hoe je ongeveer 10 jaar later pas met je vervolg komt op een succesvol album. En dan ook nog eens maar 35 minuten.

Iets van persoonlijke omstandigheden en de worsteling met zichzelf, waardoor hij het niet eerder kan opbrengen. Wat hij min of meer al bij de single L'enfer uitlegt.

Daarnaast heeft hij samen met zijn vrouw hun eigen modelijn opgestart, produceert hij met zijn team music videos voor andere artiesten, vader geworden en vooral zijn eigen goesting gedaan. Als mens kan ik dat alleen maar appreciëren.

Eerste recensies in het Nieuwsblad, de Standaard en de Humo allemaal 5/5.. Maakt me alleen maar benieuwder.

Mja het Nieuwsblad bv... Geven dan 3 of 4 sterren aan absolute toppers als Big Thief of andere instant classics. Zal ingegeven zijn door portie chauvinisme. Ik vind alvast weinig aan die 2 singles. Niks om van achterover te vallen, raakt me op 1 of andere manier niet. Leuke popsongs maar dat is het.
Ik hoor hier zaken vallen als nobelprijzen... We gaan Bob Dylan toch niet met Stromae vergelijken zeker

Dat hoop ik niet, Stromae kan namelijk wel zingen

Ik ben heel benieuwd naar morgen eigenlijk. Ook omdat ik die eerste 2 singles net wél fijn vind. L'enfer heeft naast een pakkende tekst ook gewoon een heel sterke zangmelodie.

Why not, andere tijd andere stijl. Teksten zijn minstens even sterk. Alleen daarom al kan je dit niet als easy-pop muziek afschrijven. Daarbij vind ik de meeste Belgische artiesten vrij zwak.

Goed, ik ben geen mega-fan van Stromae, maar de superlatieven, zeker van de laatste tijd, zijn me zeker niet ontgaan dus ik kan niet ontkennen niet nieuwsgierig te zijn geweest naar dit album.

Santé deed me erg denken aan de vibe op het geweldige album van de Italiaan Mannarino van vorig jaar (V genaamd), en laat dat album nu net mijn top 10 van 2021 gehaald hebben.

Ik hoor duidelijk groei ten opzichte van zijn vorige succesalbum. De nummers weten te boeien en verraden een zekere genialiteit zoals hij diverse stijlen weet te mengen en rafelige randjes uiterst toegankelijk kan doen laten klinken.

Ja, voor het eerst omarm ik Stromae ook volledig. Multitude is een spannende plaat waar alles in zit om de verwende muziekliefhebber van nu mee te plezieren.

Fils de joye mag van mij de eerstvolgende single worden. Of C'est Que du Bonheur misschien.

Een eerste keer Multitude maakt vooral duidelijk dat dit album als geheel meerdere luisterbeurten vraagt. Stromae bewees met z'n eerdere releases reeds een artiest van wereldniveau te zijn, groots en geniaal op verscheidene vlakken. Alleen blijken mensen dat nu pas door te hebben? Volgens mij stonden de aanstekelijke deuntjes wat in de weg van wat hij te zeggen had, er werd duidelijk niet altijd even goed geluisterd naar de inhoud destijds.

Deze plaat is een tikkeltje minder toegankelijk dan de nummers waar hij bekend mee geworden is. Niettegenstaande nog steeds 100% Paul Van Haver, iets meer ingetogen. Waarschijnlijk vanaf vandaag overal te lezen als volwassen geworden.

Met uitzondering van Santé lijkt het ook niet bepaald heel radiohit-gericht. Ik hoor muzikale invloeden van over heel de wereld en ... dat werkt ongelooflijk goed, die zijn op geslaagde wijze verweven met zijn typische eigen sound. Verscheidene songs hebben in de kern de tristesse van Quand c'est, toch schemert een sprankeltje hoop en positiviteit steeds door. De relevantie van zijn teksten, meestal raak, zijn mij hier nog niet altijd helemaal duidelijk, daarvoor is mijn Frans net niet goed genoeg. Maar je hoeft volgens mij geen Frans te kennen om de oprechtheid te voelen, laat staan om z'n muziek te kunnen waarderen.

Bonne Journée = beste nummer!

Nu nog een nummer maken met die andere Belgische toppers K.Zia en Esinam
Big Thief naar mijn mening toch ook een beetje overhyped. Dan vind ik Nilüfer Yanya en Dry Cleaning toch een pak interessanter.

Luistert van het begin tot het eind heerlijk weg. Veel verschillende instrumentatie en het algehele sfeertje bevalt me prima. Gaat nog veel gedraaid worden.

Dit is echt goed. Verrast door het kleurenpalet van deze plaat. Weg is de (euro)dance, hallo een geluid dat veel subtieler, gevarieerder, rijker en verrassender is. Het goede nieuws; los van de saus erop hebben we hier ook een paar echt goede nummers te pakken.

Het einde, met de 2 journées, is ook echt het hoogtepunt voor mij.

De zogenaamde (euro)dance invloeden, die Stromae z'n typische eigen sound bepaalden, zijn zeker niet verdwenen, ze zijn alleen een pák subtieler in het geheel verweven. Haast de hele plaat lang aanwezig op de achtergrond, wat de nummers mee die laatste finesse geeft. En het neemt, Santé buiten beschouwing gelaten, nooit de bovenhand.

Vooral de wereldmuziek, als we dat zo mogen noemen, vind ik een inderdaad een waardevolle en bijzonder mooie toevoeging hier. Mijn score zal waarschijnlijk wel stijgen in de komende dagen.

Ik voel dit minder dan z'n voorganger. Er lijkt een iets nadrukkelijker kitcherig randje aan te zitten. Het zit hem deels in die koortjes.

Op papier lijkt het typisch iets voor mij (smeltkroes, het Frans/Belgische aspect, niet compleet doodgeproduceerd, enzovoort), maar het valt toch niet helemaal op z'n plek.

De twee singles vond ik geweldig maar helaas valt de rest van t album daarbij vergeleken een beetje tegen, nou ja het is ook niet alle dagen feest natuurlijk.