Killswitch Engage - Alive Or Just Breathing (2002)

Ik denk dat hiermee zowat het meeste is gehaald wat er uit het Metalcore-genre te halen valt. Heb mij doorheen flink wat Metalcore gewerkt en wanneer het op de pure standaard van dit genre aankomt (en dan heb ik het over bands zoals As I Lay Dying, Unearth, Bleeding Through, August Burns Red,...), dan steekt Killswitch Engage toch ver boven de andere bands uit. Het "emo-gehalte" nemen we er dan maar bij.
Cleane refreintjes waren indertijd een standaard bij de stereotiepe Metalcore, maar Killswitch Engage is zowat de enige band in dit genre die melodieuze zang in hun nummers wisten te stoppen die ook echt daadwerkelijk bleef hangen. Voor de rest staat dit album vol met botbrekende riffs (de beste die in dit subgenre te vinden zullen zijn), uitstekende songwriting en de brutale wijze waarop Leach van zijn strot gebruikt maakt.
Zelf hebben ze dit album trouwens ook (nog) niet weten te overtreffen, hoewel de opvolger (ditmaal met Howard Jones achter de micro) ook nog een zeer waardige plaat was. Daarna is het niveau serieus ingekakt.

Terecht een klassieker binnen het genre. Als er 1 Metalcore plaat is die je gaat kopen, laat het dan deze zijn.

Een klassieker binnen het metalcore-genre en absoluut het beste album van de band, althans tot nu toe. De songs zijn unaniem sterk en worden vol overgave gebracht, maar wat dit album doet uitstijgen boven de meeste genregenoten is de geweldige zang van Jesse Leach. Zelden heb ik zo'n bevlogen en intense zanger gehoord. Wat was het dan ook jammer dat hij het na de release van dit album voor gezien hield. Met zijn vervanger Howard Jones werd het toch allemaal een stuk minder. Inmiddels is Leach weer teruggekeerd op het nest, maar het is maar de vraag of hij ooit nog zo'n verpletterende prestatie kan leveren als hij hier doet.