Motörhead - Sacrifice (1995)

Op dit album staan voornamelijk korte, wat zwaarder op de maag liggende songs, met hier en daar een zijsprongetje (waarvan 'Make 'Em Blind' het meest opvallend is; niet m'n ding, overigens). De opener is meteen de knaller van de plaat, voor de rest gaan de songs te vaak aan me voorbij zonder me iets te doen.

'Sacrifice' is, mede door de relatief korte speelduur, goed te doen, maar Lemmy en kornuiten hebben veel beter werk afgeleverd.

3 sterren

Wederom best wel weer een saaie plaat van de heren, die me wederom weer niet omver konden blazen. Het gaat weer bergafwaarts heb ik het gevoel, en na het redelijke album 'Bastards' weten ze weer de goeie lijn niet vast te houden en maken ze weer de slechtere keuzes zoals deze ook te zien waren bij de albums 'Iron Fist' en 'March ör Die', als is de tweede genoemde echt een draak van een album.

Nog steeds weet ik niet en kan ik nergens vandaan halen wat Motörhead bij veel mensen nou zo fantastisch is? De stem van Lemmy vind ik persoonlijk niet het beste wat ik ooit gehoord heb, en ondanks het hier en daar toch wat ruigere nummer gehoord te hebben vind ik de band over het algemeen toch wat eentonig klinken, en dat is ook weer met dit album zo. Hoewel het titelnummer best leuk is, en het album hiermee erg leuk begint kom ik er al gauw achter dat het weer een album is waarvan ik niet los raak, en dan moet je het toch al gauw doen met irritatie. Toch wisten ze er nog een leuk plaatje tussen te drukken genaamd 'Don't Waste Your Time' en vergeleken met de rest klinkt dat nummer veel swingender en harder, en minder eentonig. En dan weten ze met 'Sacrifice' mij ook weer niet te overtuigen en ze hebben beter werk geleverd maar, dit is zeker ook niet hun minste album.

Voorlopige tussenstand:
01. Ace of Spades
02. 1916
03. Overkill
04. Another Perfect Day
05. Rock 'n' Roll
06. Bastards
07. Orgasmatron
08. Bomber
08. Sacrifice
10. Iron Fist
11. Motörhead
12. March ör Die

Van dit album kende ik alleen het titelnummer. Dat is een klassenummer op een verder nogal ongeinspireerd album. Sex and Death is ook nog wel grappig, daarna dendert Motörhead op de automatische piloot richting de uitgang. Weer een plaatje gevuld, er kan weer getourd worden.

Helemaal mee eens! Het zware geluid op deze plaat kan beslist de lading niet dekken, en wat mij betreft ook een mindere Motorhead plaat!!!

Inderdaad, dit is een niemendalletje, een van de minste albums van Motörhead. Het begint nog wel aardig, maar kakt vervolgens behoorlijk in. Nummers blijven niet hangen.

Motörhead – Sacrifice

Gekocht in februari 2024 bij Amazon.be voor de prijs van 14,11 eur heb ik dit album in een openslaand digipack met 11 nummers. Het blijkt het laatste album te zijn in de bezetting Lemmy / Phil Campbell / Mikkey Dee / Würzel alias Michael Richard Burston, deze laatste levert een minimale bijdrage aan dit album en vertrekt kort na het einde van de opnames. Hij overlijdt in 2011.

Misschien zorgden de perikelen rond Würzel voor de nodige spanningen binnen de groep en misschien minder aandacht voor de opnames van dit album, het klinkt soms te zwaar, haast te lomp voor hun begrippen. Het blijft een gevoel, ik weet het. Tofste zaken op dit album blijven de opener annex titelsong, Sex & Death en Don't Waste Your Time (met piano en saxofoon).