Motörhead - Sacrifice (1995)

Zeer sterke Motörhead plaat, die in vergelijking met z'n voorganger een stuk rauwer en agressiever klinkt. Er zitten echt een aantal zeer vette riffs in de nummers op deze plaat.
Sacrifice, Over Your Shoulder, Dog-Face Boy en Don't Waste Your Time zijn stuk voor stuk krachtige, nee gewoon brute, stampers en in Fade to Black zit zelfs een lekkere solo. Ik kan dus echt niet stil blijven zitten als ik deze plaat draai en dat moet dan ook zo hard mogelijk.

Ik snap werkelijk niet dat je dit een plaat met weinig bijzondere nummers kunt vinden. Ligt het misschien aan de produktie van het album? Ik geef toe dat die nogal anders is dan op 1916 of March or Die, deze plaat klinkt een stuk meer dichtgetimmerd en misschien een beetje dof.

Ik heb daar in elk geval totaal geen problemen mee. It's motherfuckin' Rock 'n Roll and I like it, a lot!

Wederom best wel weer een saaie plaat van de heren, die me wederom weer niet omver konden blazen. Het gaat weer bergafwaarts heb ik het gevoel, en na het redelijke album 'Bastards' weten ze weer de goeie lijn niet vast te houden en maken ze weer de slechtere keuzes zoals deze ook te zien waren bij de albums 'Iron Fist' en 'March ör Die', als is de tweede genoemde echt een draak van een album.

Nog steeds weet ik niet en kan ik nergens vandaan halen wat Motörhead bij veel mensen nou zo fantastisch is? De stem van Lemmy vind ik persoonlijk niet het beste wat ik ooit gehoord heb, en ondanks het hier en daar toch wat ruigere nummer gehoord te hebben vind ik de band over het algemeen toch wat eentonig klinken, en dat is ook weer met dit album zo. Hoewel het titelnummer best leuk is, en het album hiermee erg leuk begint kom ik er al gauw achter dat het weer een album is waarvan ik niet los raak, en dan moet je het toch al gauw doen met irritatie. Toch wisten ze er nog een leuk plaatje tussen te drukken genaamd 'Don't Waste Your Time' en vergeleken met de rest klinkt dat nummer veel swingender en harder, en minder eentonig. En dan weten ze met 'Sacrifice' mij ook weer niet te overtuigen en ze hebben beter werk geleverd maar, dit is zeker ook niet hun minste album.

Voorlopige tussenstand:
01. Ace of Spades
02. 1916
03. Overkill
04. Another Perfect Day
05. Rock 'n' Roll
06. Bastards
07. Orgasmatron
08. Bomber
08. Sacrifice
10. Iron Fist
11. Motörhead
12. March ör Die

Motörhead – Sacrifice

Gekocht in februari 2024 bij Amazon.be voor de prijs van 14,11 eur heb ik dit album in een openslaand digipack met 11 nummers. Het blijkt het laatste album te zijn in de bezetting Lemmy / Phil Campbell / Mikkey Dee / Würzel alias Michael Richard Burston, deze laatste levert een minimale bijdrage aan dit album en vertrekt kort na het einde van de opnames. Hij overlijdt in 2011.

Misschien zorgden de perikelen rond Würzel voor de nodige spanningen binnen de groep en misschien minder aandacht voor de opnames van dit album, het klinkt soms te zwaar, haast te lomp voor hun begrippen. Het blijft een gevoel, ik weet het. Tofste zaken op dit album blijven de opener annex titelsong, Sex & Death en Don't Waste Your Time (met piano en saxofoon).