Motörhead - Overkill (1979)
mijn stem
186 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Metal / Rock
Label: Bronze
-
Overkill (5:12)
-
Stay Clean (2:43)
-
(I Won't) Pay Your Price (2:57)
-
I'll Be Your Sister (2:55)
-
Capricorn (4:11)
-
No Class (2:39)
-
Damage Case (3:02)
-
Tear Ya Down (2:40)
-
Metropolis (3:36)
-
Limb from Limb (4:55)
-
Too Late, Too Late * (3:25)
-
Like a Nightmare * (4:13)
-
Louie Louie * (2:47)
-
Tear Ya Down [Instrumental Version] * (2:39)
-
Louie Louie * (2:52)
-
Louie Louie [Alternative Version 2] * (2:45)
-
Tear Ya Down [Alternative Version] * (2:41)
-
Tear Ya Down [Alternative Version 2] * (2:41)
-
Like a Nightmare [Alternative Version] * (4:27)
-
Louie Louie [BBC John Peel Session '78] * (2:46)
-
I'll Be Your Sister [BBC John Peel Session '78] * (3:15)
-
Tear Ya Down [BBC John Peel Session '78] * (2:39)
-
Stay Clean * (3:03)
-
No Class [BBC Radio 1 In-Concert] * (2:43)
-
I'll Be Your Sister [BBC Radio 1 In-Concert] * (3:35)
-
Too Late, Too Late [BBC Radio 1 In-Concert] * (3:24)
-
[I Won't) Pay Your Price (BBC Radio 1 In-Concert] * (3:19)
-
Capricorn [BBC Radio 1 In-Concert] * (4:14)
-
Limb from Limb [BBC Radio 1 In-Concert] * (5:26)
toon 19 bonustracks
totale tijdsduur:
34:50
(1:37:44)
0
geplaatst: 11 maart 2014, 12:02 uur
Waar ik Bomber enigszins teleurstellend vond, is Overkill me stukken beter bevallen. Overkill opent al overtuigend met het snelle titelnummer, waarna er in een half uurtje nog 9 nummers voorbij komen denderen. Daarbij zitten, op I’ll Be Your Sister na, geen zwakke nummers. Mijn favoriete nummers hier zijn, behalve Overkill, Stay Clean, No Class en Damage Case.
Overkill heeft de snelheid en het venijn dat ik op Bomber miste, hoewel Motorhead op No Sleep til Hammersmith naar mijn mening die snelheid en venijn nog beter over weet te brengen. Overkill is een prima album, hoewel ik toch op niet meer dan drie en een halve ster uitkom: de muziek van Motorhead is niet precies dat wat precies bij mijn muzieksmaak past.
3.5*
Overkill heeft de snelheid en het venijn dat ik op Bomber miste, hoewel Motorhead op No Sleep til Hammersmith naar mijn mening die snelheid en venijn nog beter over weet te brengen. Overkill is een prima album, hoewel ik toch op niet meer dan drie en een halve ster uitkom: de muziek van Motorhead is niet precies dat wat precies bij mijn muzieksmaak past.
3.5*
0
geplaatst: 20 oktober 2014, 12:22 uur
Gortdroog spuwt Motörhead de muziek van Overkill over ons heen. Vaak vol tempo en met regelmatig heerlijke gitaarriffs. Lemmy is nog steeds schor van de avond ervoor en zingt opvallend veel goede nummers. Om te beginnen de prima titelsong, gevolgd door het sterke Stay Clean. Ook (I Won't) Pay Your Price & Capricorn zijn op side 1 de moeite waard, alleen I'll Be Your Sister is niet veel.
Op side 2 staat geen minder nummer. No Class is weer een ijzersterke opener, net als Damage Case. Slotnummer Limb From Limb is ook het vermelden waard, net als de mooie hoes. Prima plaat.
Op side 2 staat geen minder nummer. No Class is weer een ijzersterke opener, net als Damage Case. Slotnummer Limb From Limb is ook het vermelden waard, net als de mooie hoes. Prima plaat.
1
geplaatst: 20 oktober 2016, 20:17 uur
Na een vals ('On Parole') en echt ('Motörhead') debuut, waarbij ik het eerste prefereer, bracht Motörhead in 1979 met 'Overkill' een eerste echte topper uit. Markant feit is dat ze meteen aftrappen met het titelnummer, dat je in goed vijf minuten weet te verhaspelen, radbraken en tot slot uit de ring te slaan met een welgemikte knock-out punch. Wat mij betreft absoluut één van hun beste nummers!
Opvallend is dat beide kanten van de plaat (toen sprak men nog over kanten, hoewel ik er zelf helaas nog niet bij was) openen met een knaller van formaat, want ook 'No Class' is een opstoot in de overtreffende trap, die voor een flinke dosis adrenaline zorgt. Overige toppers zijn 'Stay Clean', 'Capricorn' en 'Damage Case', maar eigenlijk swingt de hele plaat (op het zwakkere 'I'll Be Your Sister' na) als een tiet. Lemmy's rauwe stem zorgt, in combinatie met de fraaie, hallucinante gitaarsolo's van Fast Eddie Clarke en de strakke ritmesectie, voor een rock 'n roll-roes waaruit je maar moeilijk ontwaakt.
Een zeer patente plaat, dus, en eigenlijk schaam ik me een beetje dat ik deze (op moment van schrijven) niet op CD heb. Daar moet ik maar 'ns werk van maken! We kunnen ook nog afsluiten met een leuk fait divers: hoewel Lemmy vooral als frontman en bassist bekend is, speelde hij naar verluidt de tweede gitaarsolo in die in het slotnummer te horen is.
4 sterren
Opvallend is dat beide kanten van de plaat (toen sprak men nog over kanten, hoewel ik er zelf helaas nog niet bij was) openen met een knaller van formaat, want ook 'No Class' is een opstoot in de overtreffende trap, die voor een flinke dosis adrenaline zorgt. Overige toppers zijn 'Stay Clean', 'Capricorn' en 'Damage Case', maar eigenlijk swingt de hele plaat (op het zwakkere 'I'll Be Your Sister' na) als een tiet. Lemmy's rauwe stem zorgt, in combinatie met de fraaie, hallucinante gitaarsolo's van Fast Eddie Clarke en de strakke ritmesectie, voor een rock 'n roll-roes waaruit je maar moeilijk ontwaakt.
Een zeer patente plaat, dus, en eigenlijk schaam ik me een beetje dat ik deze (op moment van schrijven) niet op CD heb. Daar moet ik maar 'ns werk van maken! We kunnen ook nog afsluiten met een leuk fait divers: hoewel Lemmy vooral als frontman en bassist bekend is, speelde hij naar verluidt de tweede gitaarsolo in die in het slotnummer te horen is.
4 sterren
0
geplaatst: 5 mei 2018, 13:50 uur
'Overkill' ken ik al wat langer, zeker na hun titelsong was dit album al wat langer bekend bij mij en na het horen van hun debuut is dit toch echt wel het betere werk. Dit is tevens de eerste album van de drie die ze in het jaar '79 hebben uitgebracht, en ik kan merken dat de vaart er in zit. Het klinkt al wat meer naar 'motörhead', de nummers zijn wat wilder en vlotter en Lemmy klinkt nog schorder dan een krolse kat.
Het is inderdaad wat lastiger om vanuit dit album de twee toppers te kiezen maar, na een drie keer luisteren deze morgen en gisteravond ben ik er wel zeker van de 'Overkill' en 'Damage Case' er uitspringen. Beiden nummers waarin ik de toekomstige Motörhead begin te horen en waarvan ik ook kan zeggen dat ik ze al ken en er wat losser op ging dan de rest, sommige nummers zijn wat simpeler en minder spectaculair, al klinkt het allemaal niet dendert slecht.
En dan is dit tweede album me toch meegevallen, en vooral na hun debuut klinkt het beter maar ik ben nog niet bepaald een fan, soms klinken de gitaarspellen wat eentonig en moet ik even aan de band, en dat komt nog wel alleen nu houd ik het nog wat bescheiden met mijn stem.
Voorlopige tussenstand:
01. Overkill
02. Motörhead
Het is inderdaad wat lastiger om vanuit dit album de twee toppers te kiezen maar, na een drie keer luisteren deze morgen en gisteravond ben ik er wel zeker van de 'Overkill' en 'Damage Case' er uitspringen. Beiden nummers waarin ik de toekomstige Motörhead begin te horen en waarvan ik ook kan zeggen dat ik ze al ken en er wat losser op ging dan de rest, sommige nummers zijn wat simpeler en minder spectaculair, al klinkt het allemaal niet dendert slecht.
En dan is dit tweede album me toch meegevallen, en vooral na hun debuut klinkt het beter maar ik ben nog niet bepaald een fan, soms klinken de gitaarspellen wat eentonig en moet ik even aan de band, en dat komt nog wel alleen nu houd ik het nog wat bescheiden met mijn stem.
Voorlopige tussenstand:
01. Overkill
02. Motörhead
0
geplaatst: 13 november 2025, 23:28 uur
Prachtig album met verrassend hoog melodie gehalte . Capricorn als meest in het oog springende voorbeeld daarvan. De solo's van Fast Eddie Clarke zijn heerlijk. Lekker eind jaren 70 album!
* denotes required fields.