Neil Young - "I'm Happy That Y'all Came Down" (2022)
Alternatieve titel: Live at the Los Angeles Music Center Dorothy Chandler Pavilion February 1, 1971
mijn stem
18 stemmen
Canada
Folk / Rock
Label: Shakey Pictures
-
On the Way Home (3:26)
-
Tell Me Why (3:15)
-
Old Man (3:30)
-
Journey Through the Past (3:02)
-
Cowgirl in the Sand (6:01)
-
Heart of Gold (4:14)
-
A Man Needs a Maid (4:30)
-
Sugar Mountain (8:46)
-
Don't Let It Bring You Down (2:39)
-
Love in Mind (2:53)
-
The Needle and the Damage Done (2:18)
-
Ohio (3:28)
-
See the Sky About to Rain (3:41)
-
I Am a Child (3:26)
-
Dance Dance Dance (2:31)
Links
Last.fm
1
geplaatst: 19 mei 2022, 10:45 uur
Meer van hetzelfde, dat klinkt zo negatief. Om het en essentiële release te noemen, is dat dan correct? Ja en nee. Tot op zekere hoogte zou je kunnen zeggen dat Massey Hall, Young Shakespeare, Royce Hall en Dorothy Chandler uitwisselbaar zijn. Maar ja, Massey Hall was nu eenmaal het eerste en 'dus' is de rest overbodig?
Ik ben het daar niet mee eens, wat mij betreft zitten er genoeg nuance verschillen tussen de vier concerten in om ze individueel de moeite waard te vinden. Zo is deze Sugar Mountain minstens net zoveel de moeite waard als die op Royce Hall en Young Shakespeare. Het is voor mij ook het moment dat Young los komt.
The Needle and the Damage Done lijkt ook wel met meer overtuiging gespeeld dan op Royce Hall.
Wat dit album en ook Royce Hall en Young Shakespeare aantonen is dat Massey Hall geen éénmalig ding was. Young opereerde de hele tour op zeer hoog niveau en als dit album of welke van de andere 3 dan ook destijds was uitgebracht had het een legendarische status gekregen. En als dit album was uitgebracht in plaats van Massey Hall, dan hadden we over Massey Hall gezegd wat we nu over de andere 3 zeggen.
Wat het ontbreken van de praatjes betreft, bij een dedicated luisterbeurt mét koptelefoon toegevoegde waarde, op CD, in de woonkamer met verstoring vanuit de omgeving, niet per se een gemis.
Waarom dan toch geen 5 sterren? Dat zit hem in de nuances, maar het is meer een 4.5 voor de vorm, want het verschil is geen 0.5 ster tussen deze en Massey Hall.
Ik ben het daar niet mee eens, wat mij betreft zitten er genoeg nuance verschillen tussen de vier concerten in om ze individueel de moeite waard te vinden. Zo is deze Sugar Mountain minstens net zoveel de moeite waard als die op Royce Hall en Young Shakespeare. Het is voor mij ook het moment dat Young los komt.
The Needle and the Damage Done lijkt ook wel met meer overtuiging gespeeld dan op Royce Hall.
Wat dit album en ook Royce Hall en Young Shakespeare aantonen is dat Massey Hall geen éénmalig ding was. Young opereerde de hele tour op zeer hoog niveau en als dit album of welke van de andere 3 dan ook destijds was uitgebracht had het een legendarische status gekregen. En als dit album was uitgebracht in plaats van Massey Hall, dan hadden we over Massey Hall gezegd wat we nu over de andere 3 zeggen.
Wat het ontbreken van de praatjes betreft, bij een dedicated luisterbeurt mét koptelefoon toegevoegde waarde, op CD, in de woonkamer met verstoring vanuit de omgeving, niet per se een gemis.
Waarom dan toch geen 5 sterren? Dat zit hem in de nuances, maar het is meer een 4.5 voor de vorm, want het verschil is geen 0.5 ster tussen deze en Massey Hall.
* denotes required fields.
* denotes required fields.