Vince Staples - RAMONA PARK BROKE MY HEART (2022)

When Sparks Fly en East Point Prayer zijn echt zo waanzinnig goed. Over de gehele linie is dit album echt vaneen hoog niveau, maar die tracks springen er wel echt uit voor mij

Berichten verplaatst naar Muziek > Algemeen > Algemene muziekgerelateerde ergernissen

Vince Staples en ik zullen wellicht nooit een klik krijgen.

Telkens deze jonge rapper een nieuw album uitbrengt zet ik het een aantal keer op maar de klik blijft achterwege, dat is ook het geval bij dit vijfde studioalbum. Vince Staples kan wel degelijk rappen maar hij kan me nergens echt vastgrijpen, dat is ook het probleem dat ik met de groep heb waar hij een sterke affiliatie mee heeft: Odd Future.

Normaal gezien zijn albums van Vince raar gestructureerd en bevatten ze meerder interludes, soms zelfs recht na elkaar geplaatst. RAMONA PARK BROKE MY HEART voelt wel meer aan als een echte LP en we krijgen maar twee interludes te horen. De productie op deze plaat zit uitstekend in elkaar, zorgt voor een zekere consistentie en vind ik de kracht van dit project. Mustard mag dan een vrij simpele (maar vermakelijke) producer zijn maar als executive producer lijkt hij beter uit de verf te komen!

Vince Staples zelf kan zeker rappen maar heeft een vrij saaie stem naar mijn mening en hij rapt op een redelijk ongeïnteresseerde manier. Ik zie waarom vele mensen wel fan van hem kunnen zijn maar nogmaals: mij doet het niet veel.
Aangezien hij niet in een derde strofe gelooft en de nummers niet heel lang duren zit er wel een redelijk tempo in deze plaat.

When Sparks Fly vind ik het hoogtepunt van dit album, tekstueel ook het interessants. Hoe hij in de eerste strofe een liefdesverklaring aflegt aan zijn geweer en hoe hij in de tweede strofe vanuit het perspectief rapt van het geweer. Bijster origineel is het niet, maar wel ongelofelijk goed uitgevoerd. Prachtige beat en subliem gebruik gemaakt van de sample die het refrein vormt.
De rest is gewoon goed maar springen er niet uit zoals dat nummer.

Net zoals het geval is bij zijn vorige platen zal ik dit niet heel veel meer in zijn volledigheid opzetten vrees ik, maar dat ligt absoluut niet aan de kwaliteit van dit werk. Meer een kwestie van smaak.

3,5*

Voor mij is dit tot nu toe Vince's beste werk tot nu toe. Als geheel dan in ieder geval.

Rustig aan per project is Vince rustig aan het schaven aan zijn eigen stijl. Geen keiharde bangers, maar meer subtiele vibe. Zijn topics zijn nog wel straat, maar de muzikale omlijsting is juist met beleid en misschien wel het tegenovergestelde van rauw. I love it!

WHEN SPARKS FLY

'The Blues' is wel echt een pareltje, ofniettawa, Johnny Marr?

Aardig albumpje wel hoor, maar m'n pisseloe gaat er slap noch strak van worden. Gewoon fijn, maar ome Vince kan wel beter imho. Het nummer die ik noemde vind ik wel het hoogtepunt. We good tho?

Nee, wij niet goed, want je hebt me nooit verteld dat Ome Vince een Pokémonnummer heeft opgenomen.

Maar eerlijk is eerlijk, ben vooral boos op ArthurDZ. Arthur, je had maar één taak. Eén taak.

Track 13 gaat overigens over wat er door Oak's hoofd ging, de eerste keer dat hij Red's moeder zag. Met track 4 nog even als ode aan je favoriete kaarttype in Yu-Gi-Oh.