The Fortunes - The Singles (1999)

Britse popband uit de jaren '60, begin jaren '70 die prima popsongs met close-harmony-zang bracht, vaak met orchestrale begeleiding. De muziek klinkt natuurlijk en is niet gladgestreken zoals dat met de recente hitparadepop en boysbands het geval is, waardoor zij haar charme behoudt.

Hun songs in de beginperiode vind ik het best : "You've Got Your Troubles" is een absolute evergreen, "Caroline", "This Golden Ring", " Is It Really Worth Your While" en "Here Comes That Rainy Day" zijn eveneens voorbeelden van hoe een degelijke popsong geschreven moet worden.
"Seasons of the Sun" is overigens een cover van Jacques Brels "Le Moribond ".

Zwaar onderschat zijn de songs 'The idol' en 'Loving cup'.

Dit is tot nu toe de beste verzamelaar met de Decca, United Artists en Capitol singles van The Fortunes. De groep blonk vooral uit door hun fijne samenzang. De band was in Nederland populairder dan in thuisland Engeland. The Fortunes schreven zelf ook songs, maar deden meestal een beroep op tekstschrijvers zoals Greenaway / Cook en Reed / Mason.
In Engeland was na de grote hits You've Got Your Troubles, Here It Comes Again en This Golden Ring hun singles-avontuur afgelopen. Daar deden singles zoals Seasons In The Sun helemaal niets. Ze maakten begin jaren 70 hun come-back in de Engelse hitlijsten met Here Comes That Rainy Day Feeling, Freedom Come, Freedom Go en Storm In A Tea-cup. Hier waren The Fortunes een constante hitgroep met af en toe een tipnotering.
Het is heel vreemd dat de uitstekende singles The Idol en Loving Cup voor het UA-label overal flopten. The Idol is een eigen compositie, geproduceerd door rockproducer Glyn Johns en Loving Cup is geschreven en geproduceerd door Mike d'Abo van Manfred Mann.
De laatste hit voor The Fortunes in Nederland was een heruitgave uit 1974 van You've Got Your Troubles.
Daarna traden ze nog overal op en namen ze nieuwe versies van hun oude hits op. Ze hebben in de jaren 80 ook The Eyes of Jenny van The Sandy Coast opgenomen. Ik geef de voorkeur aan de originelen. BR Music bracht in 1990 al een verzamelaar uit van David and Jonathan (dus Roger Greenaway & Roger Cook) met hun eigen versies van This Golden Ring en You've Got Your Troubles. Zij hadden in Engeland zelf een grote hit met Lovers of the World Unite.
Ze schreven voor vele artiesten o.a. Sure He's A Cat en nog een paar nummers voor The Cats.

De heropgenomen versies van hun oude hits (in een jaren '80-jasje) kunnen in de verste verte niet tippen aan de orginelen, dit hier is duidelijk de beste Fortunes-compilatie.

In de jaren 80 had je het Qualitel-label die allemaal heropgenomen nummers van The Fortunes en The Tremeloes uitbracht.
Ik heb die albums een keer uit de afprijsbakken gehaald, maar het viel allemaal erg tegen. Daarna heb ik ze maar weggedaan.
Van The Troggs verschenen er ook regelmatig re-recordings op diverse kleine labels die het bij de originelen niet halen.

Mijn eerste Fortunes-compilatie was Here It Comes Again van Deram die van 1963 t/m 1967 gaat. Op die verzamelaar staan naast singles en album tracks ook 2 live-nummers van At The Cavern.
Er was daarvoor al een verzamelaar op dat label verschenen met de titel You've Got Your Troubles.
BR Music bracht later goede verzamelaars uit onder de titels The Singles en The Singles+.

In het overzichtsboek British beat van Chris May en Tim Phillips lees ik dat de Fortunes na hun tweede grote hit Here it comes again in een interview met een muziekblad vertelden dat ze op hun platen niet zelf hun instrumenten bespeelden. Dat laatste was in die tijd niet ongebruikelijk, en bovendien leunde hun sound sowieso meer op hun samenzang en op de zware orkestraties dan op hun gitaar, bas en drums, maar die bekentenis schijnt hun reputatie geen goed te hebben gedaan, ook al bleek bij hun liveshows dat ze hun instrumenten wel degelijk beheersten.
        Hoe dan ook, die stemmen zijn en blijven prachtig, met fraaie melancholische harmonieën die me soms doen denken aan de Moody Blues (ten tijde van Denny Laine), de Searchers en de Hollies, niet de minste namen natuurlijk. Vanaf Freedom come, freedom go (hun laatste hit in Nederland, die mij zelf sterk doet denken aan Middle of the Road, niet het genre maar de band) slaan de jaren 70 definitief toe, inclusief een afgrijselijke versie van het veelvuldig gecoverde Secret love en de modieuze reggae van het slotnummer, maar dat mag verder de pret niet drukken, want het eerste uur hiervan biedt al meer dan voldoende moois, en de professionaliteit en de sterke zang blijven gehandhaafd tot en met de laatste noot.
        Al met al is dit inderdaad een prima compilatie, goed geannoteerd, compleet, alles in chronologische volgorde en met een zeer aangenaam geluid, en dan staat óók nog eens hun kleine (Nederlandse) hit Celebration of the year erbij, een enorm brok jeugdsentiment dat ik zelf nog als vinyl-45 heb gehad (met als B-kantje Don't jump to conclusions, niet op deze verzameling opgenomen, je kan nou eenmaal niet álles hebben). Zelfs de All Music Guide geeft hier zijn zegen aan: "the only Fortunes collection you'll ever need." (Sowieso zijn de releases van BR Music vaak de moeite waard, ik heb bijvoorbeeld ook een prima BR-compilatie van The Turtles getiteld Happy together uit 1994, eveneens met een tekstje van Skip Voogd.)
        Een band als deze zal hoogstens een voetnoot in de popgeschiedenis zijn, maar tjonge jonge wat kan ik hier toch een plezier aan beleven.

Da's nou nog eens toevallig. Ik zat net gister hier de tracklisting te besnuffelen omdat ik al de hele dag met een paar van hun nummers in mijn kop liep. Als dat geen vingerwijzing is om deze maar eens te bestellen ..........

(en ja, daar is dat British beat-boek weer )

In kan wel mee in jouw vergelijkingen met andere bands maar mis daarbij The Tremoloes. Ook een band die het van z'n zang moest hebben, blijkbaar net zo erg in de vergeethoek geraakt is en net zo eigenwijs was in het blijven gaan voor singles hits in een tijd dat zo'n beetje al hun tijdsgenoten over probeerden te schakelen naar het album format.........

Ja, die zitten qua sound (en trouwens ook qua geweldige singles) ook in dezelfde hoek. En bij de latere singles van de Fortunes moest ik soms zelfs ook aan Frankie Valli en zijn Four Seasons denken, maar ja, het wàs al zo'n lang bericht. . .

Ik kan me herinneren dat ik een LP met dezelfde nummers ooit eens uit een bak heb gevist uit een klein platenzaakje in Leeuwarden

Verder dan een EP'tje in de 60s ( met Here It Comes Again en You've Got Your Troubles ) ben ik nooit gekomen.

Het is dat ik dit jaar opeens enorme zin heb in gezellige muziek met niet al te veel inhoud en een randje jeugdsentiment, anders had ik deze nooit gekocht. Muziekvrienden kijken me al regelmatig meewarig aan en volgens mij heeft mevrouw Droombolus de Gebroeders Witjas ook al in d'r telefoon gezet ....... voor het geval dat ........

Waarschuwing: blijf weg van andere verzamelaars..... ik heb er intussen nu al twee gehad met re-recordings die in de verte niet kunnen concurreren met de originele hits. De laatste flop was een cd op het Diamond Collection label (TV-CD) van notabene Ariola uit 1991...

Dat moet Arcade zijn overigens, niet Ariola.

Maar het klopt; ik ben er ook een keer ingetuind met zo'n TV-CD. Dat gold voor veel van die artiesten uit de jaren zestig en begin jaren zeventig. Die wilden in de begintijd van de compact disc (en soms daarvoor al) meeliften op de verbeterde opnametechniek en dito instrumentatiemogelijkheden. Die digitale opnamen zijn soms tenenkrommend. Dat geldt zeker voor dat heropgenomen album van The Fortunes, dat later nog in allerlei varianten en met verschillende hoezen en labels op de markt zou worden gegooid.

Dit is de enige echte (hoewel, er blijken méér verzamelaars met de originele opnamen), in de zin dat hij én alle originele oponamen bevat én alle Nederlandse en Engelse hits bij elkaar brengt op één CD'tje. Hulde aan het BR-label van Bert van Breda, die dit bij een heleboel sixties- en seventies-artiesten geflikt heeft. Waar andere maatschappijen faalden, zorgde BR er altijd voor dat het de originele opnamen waren én dat ze zo volledig mogelijk waren. Zo kun je blijven genieten van de fraaie meerstemmige samenzang van deze ooit zo succesvolle singles-band, die nadien nog jarenlang in het oldies-circuit zou rondtoeren.