Arch Enemy - Rise of the Tyrant (2007)

Muzikaal zit dit best wel goed in elkaar, geloof ik na enkele luisterbeurten. Maar wat hebben ze met Angela's stem gedaan? Wat een enorme bak galm en effecten zit daar overheen!
Zo ben ik ook ineens een goeie metalzanger. Jammer, want zo slecht is haar stem zeker niet.
Ik ben er nog niet uit of dit album het niveau van de vorige plaat gaat halen. Maar misschien moet ik nog even wennen...

Dit doet me denken aan het nummer 'Metal is een Mannensport'.

Met "Rise of the Tyrant" laat het Zweedse Arch Enemy andermaal horen wat voor geweldige band het is. Het is van begin tot eind genieten geblazen met deze melodische death metal. Geweldige gitaarsolo's, de altijd prachtige drums, stuk voor stuk ijzersterke nummers allemaal voorzien van de nog steeds indrukwekkende stem van Angela Gossow, die perfect bij de muziek past. 4,5*

Een hele goede opvolger van het zeker net zo goede Doomsday Machine. Ze gaan verder op het wat melodieuzere death metal genre. En dat doe ze zeer goed. De stem van Angela is nog zwaarder geworden lijkt me, maar het past er perfect bij

Na enige malen luisteren is dit inderdaad toch wel een zeer goed album, ondanks mijn initiële scepsis.
Songs zitten goed in elkaar, het virtuose gitaarspel is weer wat meer naar de voorgrond gebracht t.o.v. "doomsday machine" en Angela's zang.. tja das een kwestie van smaak. En naar mijn smaak zit hier wat te veel galm en dergelijke effecten overheen. Maar als je daar doorheen luistert, moet je toch concluderen dat deze dame andermaal vocaal gegroeid is.
Gewoon een goed album dus. 4*

Ik geniet op het moment best wel van het album, alleen dat irritante piepje is niet om uit te staan, die hadden ze er tussenuit moeten halen...

Voor de rest gewoon goed album, omdat ik 'm nog aan het luisteren ben, krijgt ie voorlopig geen cijfer, maar ik denk toch dat het bij de 4,5 in de buurt gaat liggen.

Haha dat is gewoon een "nag" van een gedownloade mp3...

lekker album!

geen zin om er meer over te zeggen Arch Enemy is gewoon vet.

4,5*

Vet album hoor! Gewoon 4 sterren, met zeker kans op verhoging.

ik sluit me bij de laatste 2 reacties aan. dit is mijn eerste ervaring met deze band na goede verhalen te hebben gehoord over een metalband met een gruntende zangeres.

maar ik ben heel positief hierover, ik ben alleen bang dat de nummers snel voorspelbaar gaan worden.

4 sterren met kans verhoging!

Prima album, vol heerlijk gitaarwerk en beukende riffs. Overwegend sterke songs, maar inderdaad: de zang van Gossow is er nogal ongelukkig ingemixed en ook het drumgeluid klinkt af en toe wat slapjes. Jammer, want verder klinkt het album als een klok.

Klinkt anders dan de vorige, maar klinkt nog steeds zo super!

Goeie plaat van Arch Enemy... voor de geinteresseerden, ik heb onlangs een review geschreven voor een Belgische muzieksite. Voel jullie vrij om wat commentaar achter te laten daar:

http://rock-metal-punk.be/index.php?option=com_content&task=view&id=338&Itemid=30

Nice Dude
ik kan volledig mee in wat je schrijft

merendeel van de muziek is inderdaad erg sterk,maar die stem!!kan er maar niet aan wennen. Hoop dat t live een stk beter klinkt

Ik vind het wel een redelijke plaat, ik vind vooral de eerste drie songs heel erg sterk, daarna zakt het allemaal toch een beetje in.
Jammer trouwens dat ze bij machine head maar 4 nummers live speelden, had er nog wel wat meer van willen zien!

Zeer goede album, echt het beste wat ik van Arch Enemy gehoord. Het vrouwelijk grunten kan ik toch wel zeer waarderen, natuurlijk is ze niet de beste vrouwelijke grunter(dat is uiteraard de zangeres van Arkona), maar op dit album doet ze het erg lekker.

Owja, en ze is ook gewoon ontzettend milf.

Rise of the Tyrant van Arch Enemy is een echte krimpplaat. Toen ik het voor het eerst hoorde vond ik het prachtig, de combinatie van melodie en brutaliteit, en die solo's! Kan metal beter dan dit? I dacht van niet. Maar hoe meer ik er naar luisterde, hoe meer gebreken ik ontdekte. De riffs zijn eigenlijk een beetje lullig, de teksten slaan vaak nergens op en de solo's zijn geforceerd mooi, het zou me niets verbazen als ze gekopieëerd zijn. Waarom er twee fillers voor het beste nummer (Vultures) moeten staan on ontgaat mij ook een beetje.

Maar goed, alleen afzeiken is ook weer een beetje overdreven. Blood On Your Hands, The Day You Died en Vultures blijven overeind staan, hoe vaak je ze ook luistert. Ook het instrumentele Intermezzo Liberte gaat niet vervelen, eigenlijk is dat gewoon het beste nummer van de hele CD (daarnet was het nog Vultures, kiezen is niet makkelijk). Ik kan het ook niet laten om de band voor het nummer I Will Live Again te complimenteren, een melodeath versie van I Will Survive, wie had ooit gedacht dat het zo goed uit zou pakken?

Maar goed, alles kort: Leuk album, alleen niet te vaak draaien, want dan gaat de lol eraf en geef je het net als ik een score van drie sterren, die eigenlijk een beetje te laag is.

"The spoken intro to the title track is taken from the controversial cult film CALIGULA (1979), with actor Malcolm McDowell as Caligula proclaiming himself a god in front of the Roman Senate. We licensed the rights to use that sample from Penthouse Magazine for a few hundred bucks."

Ik vind dat Ammot hier niet het onderste uit de kan haalt maar de man schrijft toch geweldige riffs.