Joe Bonamassa - Sloe Gin (2007)

Wikipedia wordt nooit als geldige bron gezien. Bovendien heb ik niet echt zin om een correctie in te sturen.

Ik heb de correcties in de tracklist doorgestuurd evenals de tijdsduur.
Ook de diverse links erbij.
Zal een dezer dagen correct vermeld staan hier.

Goeie CD,...maar ligt het aan mij of lijkt het laatste deel van One of these days wel erg op Hey Jude....?

Ik hoor het eigenlijk niet echt Anamorph. Ja, heel erg in de verte, omdat jij het gezegd hebt. Af en toe een heel klein linkje. Oké, een beetje wel. Ik geloof niet dat ik er ooit achtergekomen was als je het niet gezegd had!

Wel bijzonder trouwens dat het nummer Around The Bend ook op Had To Cry Today staat. Dit is een wat ingetogener, wat zoeter. Maar je ziet niet vaak dat iemand zijn eigen nummer herhaalt op een andere plaat. Ik ken het eigenlijk alleen van You're Crazy van Guns 'N Roses (op Appetite en akoestische versie op Lies). Stoort me niet overigens, als het maar weinig gebeurt. Maar gek vind ik het wel.

Verder truwens echt een prachtig album. Bonamassa weet volgens mij niet wat het is om teleurstellende muziek te maken. Luxe!

Joe Bonamassa word met alle albums wel erg goed gewaardeerd hier op mu.me. Terecht mijns inziens want hij houd de oude blues rock natuurlijk perfect in goede glorie.

Het debuut album heb ik inmiddels al, en zou er nog graag een cd van hem bij willen kopen, is dit nu de beste keuze en zijn meest gevarieerde album, of is er nog een gevarieerder lees beter album die ik kan nemen dan deze?

Don't Explain is eigenlijk Beth Hart met Joe Bonamassa en niet andersom, maar dat is zonder twijfel de beste die Joe gemaakt heeft. Bonamassa is een uitstekend gitarist, maar zijn muziek is een album lang voor mij wat vermoeiend, helemaal omdat het ook allemaal nogal gladjes is op een verkeerde manier. Ik ben persoonlijk meer van de traditionele blues. Maar in samenwerking met Beth Hart komen beide artiesten tot een niveau wat ze anders eigenlijk nooit halen. Beide artiesten zijn vermakelijk, maar nooit echt zo dat je zegt: "wat een knaller van een plaat". Echte 3,5 sterren artiesten. Don't Explain vormt wat mij betreft de positieve uitzondering, ik zal daar direct even 4 sterren aan geven.

Ricardo, als je een gevarieerder album zoekt kun je wellicht het best Live from Nowhere in Particular aanschaffen. Dit is een geweldige liveregistratie van zowel oude als nieuwere nummers. De oudere nummers zijn toch wat minder gepolijst waardoor het geheel gevarieerder klinkt. Mocht je ooit denken over een DVD/Blue Ray van Bonamassa kan ik je zeer "Live from the royal albert hall" aanbevelen. Deze is echt GEWELDIG!!

Hendrik heeft het over het album met Beth Hart niet, maar die ken ik niet. Ik kan Bonamassa zeer waarderen. Ik vind een album van hem absoluut niet vermoeiend. Voor mij maakt hij prachtige bluesrock. Ik vind het zeker niet al te gladjes, maar ieder zijn smaak.

Ik vind Had To Cry Today en Dust Bowl absolute hoogtepunten. Ik beloon ze met 4,5 ster. Dit album, You & Me en Blues Deluxe vind ik ook erg goed. Vier sterren.

Als je slechts nog één album van hen wil beluisteren, zou ik kiezen voor Had To Cry Today. Vanwege het standaardwerk in de blueswereld, Reconsider Baby. Joe heeft het nummer fenomenaal bewerkt. Ook de cover Had To Cry Today (van Blind Faith) is een schitterende bewerking. Ook bijvoorbeeld Faux Mantini (egen nummer) is om je vinger bij af te likken.

Op "Sloe Gin" horen we een mooie dynamiek tussen akoestische en elektrische stukken. De ene keer is een nummer geheel akoestisch of elektrisch, een andere keer hoor je die dynamiek binnen een liedje. Dit levert genoeg variatie op om de plaat van begin tot eind spannend te houden. Daarnaast bewijst het weer de diversiteit binnen het gitaarspel van deze moderne bluesheld. De blues spat weer van deze plaat af. Hoogtepunt is de bloedstollende titeltrack "Sloe Gin"; wat een meeslepend nummer is dat. Ongekende klasse. Joe Bonamassa vervalt nooit in herhaling, en dat is knap gezien zijn toch al omvattende oeuvre en de dichtheid waarmee hij platen uitbrengt. Wederom hoogstaand!

Ogen dicht en gaan.... Laat je meevoeren op de klanken van Sloe gin... Hemels mooi... Je moet denk ik wel van deze blues rock houden maar man man man wat een gitaarspel...

Dit is ook een mooi album van deze blues artiest, wat gevarieerder en wisselender dan de vorige. Vind deze ook wat minder bluesy en wat meer poppy klinken dan de vorige. Mooi album, maar het debuut en you and me bevallen me gewoon beter vanwege het meer bluesy karakter ervan.

Sterk album, met voor mij als uitschieters Dirt in my pocket en Ball peen hammer. Maar de rest is ook puik Is voor mij altijd moeilijk om bij Bonamassa een favoriet nummer te kiezen op 1 van zijn albums, want de beste man heeft nooit missers.

Dit juweeltje op de gok gekocht bij de lokale platenboer voor nog net geen 10 Euro. Wat een dijk van een plaat. Album opent gelijk lekker met inmiddels een van mijn favorieten Ball Peen Hammer. Dirt in my Pocket is ook al zo'n knaller. Prachtig en zeer gvarieerd album waar geen miser op staat. Geen flauw idee waarom deze nu pas in mijn collectie staat ...
***** Sterren

Niets aan toe te voegen, ook voor een tientje dit album opgepikt, wat een heerlijk album.