Vic Chesnutt - North Star Deserter (2007)

Erg aangenaam album waarbij ik vooral qua vocalen aan Damien Jurado moet denken. Zeker voor de tijd van het jaar is dit een perfect plaatje. En zo leer je nog eens een mooi album kennen als MusicMeter uit de lucht is en noodgedwongen naar Soulseek gaat

En bedankt voor de tip, Jelle

Ik ben hier ook wel erg benieuwd naar. Vic is een sympathieke zanger en zo'n beetje heel A Silver Mt. Zion doet mee aan deze plaat...

Er staat zelfs achterop de cd dat de begeleidingsband 'Thee Silver Mt. Zion Memorial Orchestra & Tralala-Band with Choir' is

en prachtig plaatje ja

Ik hield mijn hart inderdaad vast toen ik een paar maanden geleden hoorde dat Silver Mt. Zion hem zou begeleiden op zijn nieuwe album. Ik kon me er weinig voorstelling bij maken eerlijk gezegd en was bang dat zijn "liedjes" ondergesneeuwd zouden raken in bombast. Maar moet gezegd worden, het is weer een meesterwerkje wat meneer heeft afgeleverd. Het geluid is wel wat meer gesloten dan het meeste van zijn voorgaande werk, maar de oplettende luisteraar pikt er zijn karakteristieke stijl en scherpe teksten nog steeds moeiteloos uit. Maar het allergrootste voordeel van de samenwerking met Silver Mt. Zion is misschien nog wel het feit dat het album daarmee op Constellation is uitgekomen. Want u weet wat dat betekend, topkwaliteit vinyl!

hoogtepunt van dit album is voor mij - debriefing -, dat nummer pakte me meteen, vooral het noisy eind.
de andere nummers hebben voor mij nog wat meer draaibeurten nodig, komt wel goed met dit album.

Komt ook naar Nederland, inclusief de Silver Mt. Zion-cast én Fugazi-drummer Guy Picciotto! 25 nov. in de Effenaar: http://www.effenaar.nl/event.php?e_id=865

Pfoeh wat een bak gitaarmuur word hier opengetrokken, maar t blijven toch songs. Kwam t toevalig tegen in een review en de space maar es gecheckt. Hier misschien toch maar es iets van pindakazen

één keer gehoord ... en wat me meteen (positief) opvalt, is dat dit in eerste instantie een vic chesnut plaat is en pas in tweede instantie een constellation release.

voor wie het begrijpt.

....

inmiddels 2 keer beluisterd.

hier staan werkelijk een paar ongehoord goeie rocktracks op.
in feite is dit een vrij conventionele plaat, zeker naar constellation maatstaven, maar wat hindert dat als er zó fel en gemeend gespeeld wordt.

Hij is MOOI, ja!!!!!!

Beter dan dit heb ik het in 2007 nog niet gehoord.
Mount Zion- en Tralalasporen zijn er zeker, maar al met al moet je constateren dat onze canadeze krakersvrienden zonder mankeren hun meerdere hebben erkend in Vic Chesnut. Hij krijgt alle ruimte, en die heeft ie ook nodig.

Als je deze release legt naast een vergelijkbare op Constellation, nl die van Carla Bozulich, dan moet je ook vaststellen dat het label zelf bij deze release gebaat is. Bij de plaat van Carla Bozulich kreeg ik toch al snel het idee 'Carla goes Constellation' maar dat is anders op dit 'North Star Deserter'. Hier werkt het Constellation-geluid ondersteunend.

Who's next ? Mark Eitzel ?

ik mis deze een beetje in de eindlijstjes...
niet bij The Wire, niet bij Pitchfork..

maar wel bij mij !

Hier ook op nummer 2 hoor Blijft een prachtig album!

(En ik besef me nu pas dat ik dit jaar geen enkel album 5 sterren heb gegeven , alleen een EP)

Bij mij ook op 4 (was 3.. tot die Magnolia Electric Co. plaat zo in opmars kwam).. dus daar zal het niet aan liggen, blijft me verbazen en ben er heel benieuwd naar dit 13 februari live te aanschouwen

Bedoel je dat Vic in februari weer komt spelen?? Waar dan, en weer met dezelfde mensen van Silver Mt. Zion?

Anyway, deze plaat staat bij mij lekker bovenaan op nummer 1 in mijn jaarlijst! Heerlijke plaat, ik kan er nog steeds geen genoeg van krijgen. En live in de Effenaar was het alleen nog maar beter

*Edit: je hebt gelijk, 13 februari in Paradiso met dezelfde band!! Ik ben er ook

ja, na zo'n concert ga je de plaat destemeer waarderen.
opgewaardeerd derhalve.

Ja kut, kom er net achter dat deze samenwerkingsplaat steengoed is. Ná de concerten. Deze cd ga ik komende maand direct aanschaffen.

Overigens, voor degene die GSY!BE en ASMZ leden een andere singer-songwriter willen horen begeleiden (en ook op Constellation):

http://www.musicmeter.nl/album/11839

Elizabeth Anka Vajagic - Stand With The Stillness of the day

Eindelijk weer een singer-songwriter die mij kan ontroeren! Dat was al eventjes niemand meer gelukt maar ik ben blij dat ik twee weken geleden naar het concert van deze meneer ben mee getrokken. En met een begeleidingsband als A Silver Mt. Zion kan er natuurlijk weinig misgaan. Behalve dan dat je niet boven de muziek uitkomt, maar dat lukte Vic met zijn kippenvelopwekkende rauwe en diepe galmstem prima. Een prachtige symbiose!

En de plaat? Die is geweldig mooi! Donker, meeslepend, verstild en soms behoorlijk noisy, het beste van twee werelden dus. Tekstueel is Vic ook zeker interessant; afwisselend cynisch, ironisch, keihard, onbegrijpelijk en humoristisch.....Maar bovenal wat een strot! Gelukkig zijn de jaarlijstjes al ingeleverd, anders werd het weer passen en meten.....

ha, weer een fan

Vic's teksten zijn inderdaad tamelijk humoristisch, en dat wordt alleen maar méér als ie ze live voor het voetlicht brengt. Zijn handicap brengt soms een en ander dan -gewild of ongewild- in een bizonder perspectief. Zijn gedrongen gestalte vanuit een rolstoel, zingend 'you've got to keep on, keepin' on...' dat klinkt toch anders dan wanneer een boomlange zanger geleund tegen een microfoonstandaard hetzelfde zou zingen.

Die hele performance maakte inderdaad indruk. Ook de speciale manier waarop hij gitaar speelt en het devote, beeldschone cellomeisje dat hem werkelijk het hele concert heeft staan aangapen. Maar vooral natuurlijk die intense, diepe en galmende stem. En dan te bedenken dat ik nog geen andere plaat van meneer ken. Dat wordt nog een lange ontdekkingstocht.
Vandaag weer gedraaid en kolere wat een prachtplaat!

Je bedoelt dan waarschijnlijk het vioolmeisje, Jessica Moss, van A Silver Mt. Zion. Zij stond inderdaad regelmatig aandoenlijk te kijken naar Vic. Wat een contrast met de beroeps-chagrijn Efrim Menuck (tweede gitarist van links op het podium).

Maar het was inderdaad echt een schoolvoorbeeld van een optreden dat het album daarna ook meer diepgang geeft. Ik had "North Star Deserter" al vrij hoog in mijn eindlijst van 2007 staan, maar hij is inmiddels zeker wat plaatsen gestegen.

Het is een mooie uitgebalanceerde plaat trouwens, 4 kanten, uiteraard het hard/zacht spel van A Silver Mt. Zion, maar met veel afwisseling en ruimte voor enkele "kleine" liedjes. Met "Fodder on Her Wings" natuurlijk als hoogtepunt.

Toch is het wel zo, de humor en het cynisme (zoals nadrukkelijk aanwezig in bijvoorbeeld "You Are Never Alone"), zijn pas echt goed voelbaar als je het gezicht van Vic Chesnutt, zijn mimiek en armgebaren, zoals tijdens het optreden voor je kunt zien. Wat dix al zei, zoals hij met z'n vuist zat te zwaaien bij 'you've got to keep on, keepin' on...', dat beeld raak je niet meer kwijt als je dit nummer nu op plaat hoort.

Kudos ook voor de mooie productie van dit album en, zoals inmiddels gewend van Constellation, het uitstekende vinyl: lekkere dikke plakken zwartgoud.

Vooruit, het laatste halfje er ook bij. Wat een meesterwerk is dit zeg. Absoluut zijn beste plaat tot nu toe. Wallace Stevens, You Are Never Alone, Splendid en Debriefing zijn allemaal 5 sterren songs. Ik hoop dat deze man nog veel ontdekt zal worden hier!

Ja hoor! ik heb de beste man ontdekt. Geweldige combinatie van een bevlogen singer/songwriter met postrock. De songs die je noemt geven precies die diversiteit aan. Ik zou alleen wallace stevens vervangen door fodder on her wings. Zo ingetogen/breekbaar gezongen, kippenvel.

In tegenstelling to Silver Lake vind ik NSD toch erg mooi, mwt ASMZ als glazuur op de taart. Welverdiende 4*

Toch maar eens gaan checken...ben 'm een beetje uithet oog verloren. (door meer van hetzelfde)

Was Vic ook uit het oog verloren, maar wist na 1 minuut van deze plaat gehoord te hebben, dat dit een geweldige comeback was.

Het beste van twee werelden.
Hun concert in de Effenaar was ijzingwekkend.

Opener Warm is favoriet en uiteraard de geweldige Nina Simone-cover.

Ah... ik heb hem in paradiso gezien.. Everything I Say begon hij mee... zelden een concert zo sterk zien beginnen.. verder ook een goed concert trouwens..

Ik heb echt een zwak voor dergelijke platen. Gewoon heel erg mooi....


En slechts zelden kom je een plaat tegen waar werkelijk geen enkel nummer minder is.

Top!

Poeh, valt dit me even tegen. Door al die lovende reacties ging ik er eens even goed voor zitten, maar ik kon het eerste nummer al niet uitzitten. Héél loom en saai vond ik het allemaal. Misschien ben ik er nu niet voor in de stemming, maar dit vind ik wel jammer.

Berichten verplaatst naar Muziek > Nieuws > R.I.P.