menu

Paolo Nutini - Last Night in the Bittersweet (2022)

mijn stem
3,98 (156)
156 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Atlantic

  1. Afterneath (4:05)
  2. Radio (4:22)
  3. Through the Echoes (3:41)
  4. Acid Eyes (4:33)
  5. Stranded Words [Interlude] (2:31)
  6. Lose It (5:30)
  7. Petrified in Love (3:53)
  8. Everywhere (5:51)
  9. Abigail (3:50)
  10. Children of the Stars (3:20)
  11. Heart Filled Up (5:17)
  12. Shine a Light (5:56)
  13. Desperation (3:35)
  14. Julianne (4:51)
  15. Take Me Take Mine (6:51)
  16. Writer (4:01)
totale tijdsduur: 1:12:07
zoeken in:

avatar van Zwaagje
4,5
geplaatst:
Ik dacht dat hij zich teruggetrokken had uit het muziekwereldje en dan in eens, na acht jaar, een album? Het zal me benieuwen.

avatar van MRDammann
4,5
geplaatst:
Through the Echoes vind ik heel erg goed, en Lose It vind ik dan weer heel erg verrassend.

avatar van Boris1
4,0
geplaatst:
Het waren acht lange jaren wachten, maar deze nummers (en zeker Lose it) beloven het nodige van de heer Nutini...

avatar van Apple Juice
geplaatst:
Eindelijk een nieuw album! Ben erg benieuwd...

avatar van coldwarkids
2,0
geplaatst:
Through The Echoes is prachtig!

avatar van Lightbloom
geplaatst:
Prachtige en goede singles. Ook de nieuwe single Shine A Light is weer erg geslaagd.

avatar van mr-mucho
geplaatst:
Through The Echoes, mwoi. Beetje een zeiknummer, iets wat we al tig keer op de radio hebben gehoord van dezelfde soort "alternatieve" pop artiesten. Maar dan Lose it. Fucking vet. Heel verrassend.

avatar van Poles Apart
geplaatst:
mr-mucho schreef:
Through The Echoes, mwoi. Beetje een zeiknummer, iets wat we al tig keer op de radio hebben gehoord van dezelfde soort "alternatieve" pop artiesten. Maar dan Lose it. Fucking vet. Heel verrassend.

Erg goed, Nutini's uitvoering van dat laatste nummer, afgelopen week bij Jools Holland op de BBC:

Lose It


avatar van coldwarkids
2,0
geplaatst:
Pertrified In Love is een nieuw uitgebracht nummer, deze is weer nietszeggend.

avatar van Zwaagje
4,5
geplaatst:
Ik word heel blij van de tot nu toe vrijgegeven nummers. Flinke koerswijziginging tov zijn vorige album, maar dat zorgt voor verfrissing. Heerlijke sound waar hij goed mee uit de voeten kan en ik hoor muzikanten en spelplezier. Laat maar komen dat album!

avatar van guido schrager
4,5
geplaatst:
Prachtig album, word een klassieker als je het mij vraagt

geplaatst:
Zijn er meer mensen die tijdens het luisteren naar 'Afterneath' het vermoeden hebben dat Nutini een groot fan is van Led Zeppelin's 'Whole Lotta Love'?

4,5
geplaatst:
Chromlech schreef:
Zijn er meer mensen die tijdens het luisteren naar 'Afterneath' het vermoeden hebben dat Nutini een groot fan is van Led Zeppelin's 'Whole Lotta Love'?


Absoluut! Ik hoor hem ….

avatar van Broem
2,5
geplaatst:
Ook met veel belangstelling naar uitgekeken maar behoorlijk teleurgesteld na mijn eerste luisterbeurt. Ik hoor de potentie niet en vind het maar een saaie popplaat. Vlees nog vis. Op eerdere albums dat Schotse accent niet zo gehoord als nu. Komt erg gekunsteld over. Gaat 'm niet worden ben ik bang.

avatar van guido schrager
4,5
geplaatst:
Broem schreef:
Ook met veel belangstelling naar uitgekeken maar behoorlijk teleurgesteld na mijn eerste luisterbeurt. Ik hoor de potentie niet en vind het maar een saaie popplaat. Vlees nog vis. Op eerdere albums dat Schotse accent niet zo gehoord als nu. Komt erg gekunsteld over. Gaat 'm niet worden ben ik bang.
hij komt van Schotland! Ik vind het een groeiplaat, laat hem ff landen. Maar dat is mijn mening.

avatar van erwinz
4,5
geplaatst:
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Paolo Nutini - Last Night In The Bittersweet - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Paolo Nutini - Last Night In The Bittersweet
Ik was tot dusver niet erg onder de indruk van Paolo Nutini, maar het na een stilte van acht jaar verschenen Last Night In The Bittersweet is een fantastisch album en niet alleen door de geweldige zang

Paolo Nutini heeft de tijd genomen voor zijn vierde album, maar pakt wel uit met zestien songs en ruim zeventig minuten muziek. Dat lijkt te veel of zelfs veel te veel, maar Last Night In The Bittersweet is een fantastisch album, dat door alle variatie in stijlen geen moment verveelt. Paolo Nutini koos tot dusver vooral voor de soul en de pop, maar op zijn nieuwe album is de rockmuzikant in hem wakker geworden en met succes. Last Night In The Bittersweet is in muzikaal opzicht een mooi en interessant album, dat nog een stukje verder wordt opgetild door de fantastische stem van de Schotse muzikant, die de noten hier en daar uit zijn tenen haalt. Een klassieker in de dop? Het zou zomaar kunnen.

Ik heb de muziek van de Schotse muzikant Paolo Nutini tot dusver echt volledig genegeerd, maar bij mijn eerste beluistering van zijn nieuwe album Last Night In The Bittersweet was ik direct verkocht. Achteraf bezien denk ik dat ik zijn vorige album, het in 2014 verschenen en door soul gedomineerde Caustic Love, niet helemaal op de juiste waarde heb geschat, maar het nieuwe album van de Schotse muzikant is nog een paar klassen beter.

Last Night In The Bittersweet is verschenen na een stilte van acht jaar en opent met het bijzondere Afterneath, dat met name door vocale uithalen ook zo op een album van Led Zeppelin had kunnen staan. Paolo Nutini doet me op de rest van het album niet vaak meer aan Robert Plant denken, maar hij laat wel zestien (!) songs lang horen dat hij een uitstekende zanger is.

Ik heb de vorige albums van de muzikant uit het Schotse Paisley er ook maar eens bij gepakt, maar met name zijn eerste twee albums zijn qua niveau niet te vergelijken met Last Night In The Bittersweet en ook Caustic Love doet me lang niet zoveel als het nieuwe album. Op zijn nieuwe album laat Paolo Nutini niet alleen horen dat hij een zeer getalenteerd zanger is, maar horen we ook de kwaliteiten van de muzikant en de songwriter Paolo Nutini.

Last Night In The Bittersweet is een verrassend veelzijdig album, dat meerdere genres verkent, maar het geluid op het album is behoorlijk consistent en beweegt zich in vrijwel alle tracks op het terrein van de rock, met uitstapjes richting soul en pop. Paolo Nutini heeft op zijn vierde album gekozen voor een tijdloos en mooi open rockgeluid. De open ruimte in dit geluid vult hij met zijn lekker rauwe en doorleefde stem, die fraai combineert met het vooral door gitaren gedomineerde geluid op het album.

Last Night In The Bittersweet bevat een aantal toegankelijke en redelijk rechttoe en rechtaan songs, maar Paolo Nutini durft op zijn nieuwe album ook te variëren en te experimenteren. Door de variatie klinkt iedere songs op het album in muzikaal opzicht weer net wat anders, maar ook in vocaal opzicht kan de Schotse muzikant meerdere kanten op.

Zeker wanneer Paolo Nutini de vocalen uit zijn tenen haalt maakt Last Night In The Bittersweet heel makkelijk indruk en horen we vooral de soulzanger Paolo Nutini, maar ook de wat meer ingetogen popsongs en de juist wat stevigere rocksongs op het album bevallen me steeds beter en ook deze songs vallen op door de geweldige zang van de Schotse muzikant.

Paolo Nutini heeft zich op de cover van Last Night In The Bittersweet laten afbeelden als een old school muzikant en het is er een die zijn klassiekers kent. Last Night In The Bittersweet citeert nadrukkelijk uit de archieven van de rockmuziek, met een voorkeur voor de jaren 70, maar Last Night In The Bittersweet klinkt zeker niet als een opgewarmde prak van lang geleden.

Ik was zoals gezegd direct onder de indruk van het nieuwe album van Paolo Nutini, maar de klasse van Last Night In The Bittersweet hoor je pas echt wanneer je het album vaker hoort. Ik schaarde Paolo Nutini tot voor kort onder de succesvolle maar niet bijster interessante jonge Britse muzikanten, maar op zijn nieuwe album hoor ik een singer-songwriter die het in zich heeft om een stapel klassiekers af te leveren. Of Paolo Nutini dit inderdaad gaat doen zal de tijd leren, maar het eerste album met klassieker potentie is er wat mij betreft. Erwin Zijleman

avatar van west
4,5
geplaatst:
Ik denk: wat gebeurt hier nou? Tot ik zie dat ene MM1964 dit plaatje 0,5* geeft. Je hebt 'm vast niet helemaal geluisterd MM1964?

Probeer je samen een serieuze muzieksite te maken.

0,5
geplaatst:
Ik werk bij een cd zaak en heb hem 3x geluisterd. En het was niets bijzonders.

avatar van west
4,5
geplaatst:
MM1964 schreef:
Ik werk bij een cd zaak en heb hem 3x geluisterd. En het was niets bijzonders.

Goed dat je reageert.

Alleen komt 'niets bijzonders' toch niet echt overeen met 0,5*? Dat is meer iets als 'compleet waardeloos'.

geplaatst:
MM1964 geeft alle platen in zijn lijst 5* en nu 1x 0,5*. Kan ik dit serieus nemen?

avatar van Zwaagje
4,5
geplaatst:
Tsme schreef:
MM1964 geeft alle platen in zijn lijst 5* en nu 1x 0,5*. Kan ik dit serieus nemen?

Ik denk dat als je bij een cd zaak werkt het geoorloofd is om een 0.5 stem te geven.
(Ik weet het .......een beetje flauw, maar ik kon het niet laten).

Ik geef dit album voorlopig 4.0 *; als ik weer in de gelegenheid ben het album "volwaardig" te beluisteren pas ik het aantal stemmen mogelijk weer aan.

avatar van Rainmachine
geplaatst:
Tsme schreef:
MM1964 geeft alle platen in zijn lijst 5* en nu 1x 0,5*. Kan ik dit serieus nemen?

Ja dat zag ik ook net, MM1964 heeft wat een bijzondere manier van denken, heel erg zwart wit. Het is of fantastisch of helemaal ruk. Onze lieve Heer heeft bijzondere kostgangers...

avatar van vinylbeleving
geplaatst:
Rainmachine schreef:
(quote)

Ja dat zag ik ook net, MM1964 heeft wat een bijzondere manier van denken, heel erg zwart wit. Het is of fantastisch of helemaal ruk. Onze lieve Heer heeft bijzondere kostgangers...


Ach laat hem (of haar?) lekker. Als je enthousiast bent kun je vaak zonder enige argumentatie een 5* geven, waarom zou het omgekeerd niet mogen? Natuurlijk is dit geen 0,5 sterren plaat, net zo min dat Texas Sun ook geen 5* album is.
Maarja tis wat de gek er voor overheeft toch?
Leven en laten leven enzo, zo is het ook met stemgedrag.

avatar van Rainmachine
geplaatst:
Wat heeft het voor zin om een halve ster te geven na 3x luisteren? Als ik zoiets tegenkom dan laat ik het voor wat het is om het plezier van anderen niet te vergallen. Maar voordat je iets 0,5 ster geeft waar heb je het dan over, op school kreeg je vroeger een 1 als je er helemaal niets van bakte en je motivatie nul was. Dat moet ik dan schijnbaar ook van dit album denken. Paolo Nutini heeft er niets van gebakken en zijn motivatie is nul? Ik ken het album nog niet maar ben nu toch wel erg benieuwd,

5,0
geplaatst:
Werk niet in een CD-zaak maar heb wel een Bowers en Wilkins hoofdtelefoon en Nutini weet deze B&W te betoveren. De variatie in de 16 nummers is fantastisch, de instrumentatie is fenomenaal en de details zijn om van te smullen, de stem van Nutini gaat vele kanten op en een vleugje Schots kan ik best wel pruimen. Of het echte hoofdtelefoonmuziek is, is niet aan mij om te beoordelen, maar ik ben blij met mijn B&W en Nutini.

en nee, geen aandelen of gewerkt voor Bowers & Wilkins

avatar van Snoeperd
geplaatst:
Heb je de PX7?

5,0
geplaatst:
Snoeperd schreef:
Heb je de PX7?


yessss! in 1 keer goed

avatar van fish
geplaatst:
Afterneath; writing credits Quentin Tarantino. Er wordt blijkbaar een sample gebruikt van True Romance, wat ik op zichzelf toch wel cool vind. Coole film ook.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:05 uur

geplaatst: vandaag om 11:05 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.