The Dear Hunter - Antimai (2022)

Misschien is dit wel iets voor jou om eens uit te checken, Mssr Renard. Een divers album met (funk)rock als kernterm, maar waarbij vele andere muzikale paden worden bewandeld. Karakteristiek voor de sound hier (en dat beschouw ik tegelijkertijd ook wel wat als minpunt) is dat het heel erg vol klinkt, bij vlagen zelfs wat té. Er is van alles te horen; ‘gewone instrumentatie’, een brass-sectie, violen, shakers, een koor, verschillende percussie-instrumenten, noem het maar op. Vaak levert het mooie resultaten op, maar soms bekruipt me ook het gevoel dat het allemaal wat te veel van het goede is.

Verder klinkt het allemaal behoorlijk verzorgd en goed uitgevoerd, maar soms net iets te gelikt en netjes. Het mist soms een beetje pit; er wordt wat te veel binnen de lijntjes gekleurd. Desondanks staat dit album bol van prachtige melodielijnen (zoals we van frontman Casey Crescenso gewend zijn) en sfeervolle, gelaagde instrumentale stukken. Ook de compositities zijn over de hele linie vrij consistent.

Al met al dus een heel degelijk album, waar veel te genieten valt, maar wat mijns inziens soms wat te netjes en braaf klinkt. Het is echter wel de moeite waard: 3.5*.

Edit: ik kan je overigens ook Act IV en Act V, beide onderdeel van één groot concept, aanbevelen. Ik weet dat je niet zo bent van het volgen van teksten etc., maar dat maakt niet uit. Uiterst genietbare en briljante albums, die twee. Check it out!!

Ik bekeek een clip die me deed denken aan een mix van nu-metal en postrock. Ik vond het niet goed.

Toen zag ik deze bij Audiotree: https://youtu.be/mnRVGdI7JkI

Audiotree heeft vaak interessante artiesten, een goede sound en geeft je de kans de band eens goed bezig te zien.

Wat ik zie en hoor zijn kundige muzikanten. Ik hoor geen funk, weleen hoop moderne progrock zoals Muse en Radiohead. Voor mij is dit niets, helaas.

De nummers die daar gespeeld worden zijn veelal van het album Migrant, een mindere broeder als je het mij vraagt. Wat je zegt klopt inderdaad; er is daar geen funk te horen. Zelf heb ik dat album niet echt hoog zitten.

Antimai ligt niet in het verlengde van Migrant: dit album is beter vind ik. Jammer dat je het album niet gaat beluisteren, alsmede de twee Acts die ik hierboven heb aanbeveelt.

Ik ben gewoon niet zo op zoek naar nieuwe ontdekkingen de hele tijd. Ik merk dat ook bij die progladder. Ik vind het prima om zo nu en dan een nieuwe release op te pikken. Maar tips hoef ik niet echt. Ik ben echt niet van plan hele platen te luisteren van bands die mij waarschijnlijk niet liggen. Ik kies liever mijn eigen weg. Het is goed bedoeld, maar Dear Hunter heeft mij niet nodig en ik hen niet.

Na de laatste twee fantastische acts was ik wel erg benieuwd naar dit nieuwe werk van The Dear Hunter. Eerdere losstaande albums wisten me toch iets minder te pakken, maar ik vind dit qua concept wel weer heel tof; de beschaving van Antimai als thema, waarbij we per nummer een stapje hoger in de hierarchie stijgen.

Na een paar luisterbeurten ben ik zeker niet ontevreden met wat ik hoor, maar ben ik nog niet zo gegrepen als bij de laatste twee acts, omdat ik het toch een beetje makker vindt klinken dan hun eerdere werk wat toch iets vaker wat rauwer durfde te zijn. Neemt niet weg dat dit alsnog best op mijn eindlijstje van 2022 terecht kan komen.

Volledig mee eens Sake. Mooie uiteenzetting!

Ik ben eigenlijk niet bekend met hun eerdere werk, maar dit is wel een aparte mix van funky fusion prog, zeg.
Luistert wel lekker weg, maar niet interessant genoeg om heel vaak te gaan draaien; daarvoor komt er teveel ander moois uit dat ik moet volgen...

Doe jezelf een plezier ProGNerD en ga Act IV en Act V luisteren! Dat ga jij zeker leuk vinden.

Verder ga ik helemaal mee met ABDrums, al moet ik dit album nog een paar keer luisteren om het echt te doorgronden.
Volgens mij is er ook een connectie met "The Indigo Child".

Toffe band die zeer aanstekelijke, muzikale, pakkende, melodieuze, meezingbare, maar toch ook avontuurlijke muziek maakt.

Ik geloof wel dat er een connectie met ‘The Indigo Child’ is, ik dacht namelijk iets dergelijks ergens te hebben gelezen. The Dear Hunter is er natuurlijk niet vies van een concept over meerdere albums uit te breiden, dus ik denk dat het zeer goed mogelijk is.

En inderdaad, zoals jij ook al zegt beveel ik ProGNerD graag Acts IV en V aan (zoals ik die hier aan iemand anders reeds heb aanbevolen), wat mij betreft samen met Act II het beste dat deze band op plaat heeft gezet. Voor een volledige beleving van de Acts zou ik trouwens wel aanbevelen om kennis te nemen van het concept. Dit geeft de albums veel meer diepgang, waarde en betekenis. Met deze website moet je een heel eind kunnen komen. Ik heb nog wel ergens een tweetal websites, maar die kan ik zo snel niet vinden, dus die houd je van me te goed .

Ik was trouwens van plan voor alle acts een recensie te schrijven. Acts I en II zijn reeds voltooid, maar na Act III (tevens mijn minst favoriete) had ik geen zin meer. Misschien moet ik binnenkort toch de draad eens oppakken .

Ik ben in de achtergrond van deze albums gedoken, ABDrums. Er is inderdaad een verbinding met The Indigo Child. Het speelt zich in dezelfde wereld af!

In het kort: The Indigo Child is een geloof waar vooral de lagere lagen van de bevolking (van de stad Antimai) zich aan verbinden. De elite van Antimai aanbidden daarentegen vooral "XCV", de huidige regent in de binnenste ring (Ring 1: Tower). Ergens wringt dit, maar dit komt (nog) niet aan de orde in dit album per sé.

Voor de volledigheid wil ik julie de achtergrondinfo van de nummers (Rings) niet ontnemen:
Dit album is in z'n geheel te zien als 50 minuten aan wereldschetsen, waarbij elke laag van de stad uitgelegd wordt en de rol van diegenen die daartoe behoren.

We starten in de armoedige laag van de bevolking in Ring 8.
Ring 7 en 6 draaien om industrie en voedselvoorziening van Antimai.
In 5 werkt de middenklasse in de hoop ooit te mogen promoveren naar een hogere rang, iets was in de praktijk weinig voorkomt.
Daarboven in Ring 4 worden de leden van de militie/handhaving getrained, die met ijzeren vuist de andere ringen in het gareel houden.
Ring 3 behoort tot de elite, de spirituele en politieke leiders van Antimai. Deze leven in luxe en buigen zich over de verdeling van het schaarse eten binnen Antimai. Hierbij doen ze vooral zichzelf niet tekort.
Ring 2 was ooit bedoeld als gebied waar alle voedsel geproduceerd en geoogst kon worden voor de hele stad, maar nadat op steeds grotere schaal ingebroken werd in deze ring, is deze in zn' geheel afgesloten van andere ringen en heeft de natuur het heroverd.
Dit brengt ons bij Ring 1: de toren waarin de alleenheerser van Antimai gezeteld is. XCV, vermoedelijk de 95ste regent van de stad, heeft een leger van bedienden, maar heeft niemand van gelijke macht naast zich.

Het album eindigt niet met een mooie fade-out en de laatste maat voelt enigszins abrupt aan. Dit is met opzet, aangezien het geplande vervolg hier weer naadloos op aan hoort te sluiten. Heel verhaal, je moet er maar van houden. Misschien niet verrassend na deze lap tekst, maar ik kan het wel waarderen. Nou vooruit.. maar alvast een halfje erbij dan.

Dat maakt veel duidelijk, bedankt voor het zoekwerk Sake! Wellicht verhoog ik mijn score ook door met deze informatie in het achterhoofd dit album te beluisteren. 'Je moet er maar van houden', zeg je; laat ik nou net een enorm zwak hebben voor (complexe) conceptalbums, wat ook de reden is waarom ik een enorm fan ben van de Acts.

Leuk in ieder geval dat The Dear Hunter weer eens een mooi werkstukje af weet te leveren. Zal (ook bij mij) nog wel wat luisterbeurten krijgen!

In de kern is deze alt.prog wel okay. Erg modern en erg 2022. Een beetje wat Muse en Radiohead al jaren doen maar dan beter uitgewerkt. Maar ik hoor totaal geen funk en al helemaal geen fusion hoor. Ik hoor wel veel disco en heel veel (electro-)pop. Het doet me dan ook denken aan bijvoorbeeld Duran Duran of St. Lucia of van die bandjes die ik maar half ken (Arcade Fire?)

Het is in elk geval niet aan mij besteed, daarvoor ben ik gewoon geen liefhebber van de sound/productie en de zang staat me echt heel erg tegen.

Maar wel leuk om eens te horen hoe moderne progressieve (pop-)rock klinkt.

Stuitte "toevallig" op de nieuwe The Dear Hunter - Migrant Returned: luistert weer lekker weg...

Al gezien ABDrums ?

Dank voor de tip, die had ik nog niet gezien! Ben een enorm fan van de ‘Act’-serie, maar andere albums van de band vallen me toch enigszins tegen. Benieuwd of dit nieuwe album daar verandering in gaat brengen.

Komt op de lijst!