Terence Trent D'Arby - Symphony Or Damn (1993)

Geen groot succes geweest dit album, maar zeker de moeite waard.

Fantastische funky popplaat; geen idee waarom het geen succes werd.

Misschien wel de meest onderschatte plaat van de jaren 90...

Energieke (she kissed me, baby let me share my love), bombastische (neon messiah), soms dreigende (succumb to me) symphonische pop/rock nummers, afgewisseld met prachtige pure ballads (Delicate, Let her down easy).

Delicate is een mooi duet met Des'ree!

@ P. de Clown

Bedankt nog dat je me hebt herinnerd aan dit album via je recensie bij T.T.D.'s album The Hardline...

Wow wat een (zwaar onderschat) album is dit van Terence.

Veel beter dan al zijn andere!

Succumb To Me is een supergeweldigfantastisch nummer!Let Her Down Easy en Delicate zijn ook van grote hoogte en zeker ook het gedeelte "F&J" van track 11, naast de hits She Kissed Me, Do You Love Me Like You Say? en Baby Let Me Share My Love!
Maar ook de overige tracks zijn het beluisteren meer dan waardig!

4*

Dit is zeker een onderschat album!

Raar dat er geen clip van 'Delicate' bijstaat.

Ook al zo'n ondergewaardeerd album van Terence! ik vind het echt een heerlijk album. Lekkere rock (Neon Messiah, Castillian Blue), maar ook mooie ballads (Seasons, Let her down easy...)

Deze moet ik zeker aanschaffen, maar vraag me af of die in de reguliere platenzaken ligt.

Zeker één van de beste pop CD's van de jaren 90 !

Do You Love Me Like You Say? vind ik ook erg goed.

Beetje een ondergesneeuwde plaat dit. Heeft vast niks te maken met de man's ego...

Meest ondergewaarde CD van de jaren 90, zit zeker in m'n top 5 uit dat decennium.

Wederom een heel goede plaat van TTD. Dit album bevat wat meer lijn met rocky soulnummers in het begin en een aantal rustige ballads op het einde. Hierdoor is het album waarschijnlijk toegankelijker. Helaas voor hem was het negatieve beeld dat de massa over hem had, al ver verspreid. Buiten het hitje Delicate heeft dit album niet veel bekendheid genoten.....onterecht. Nu kun je het album in echte platenzaken voor een habbekrats vinden. Ook leuk voor degenen die nog iets leuks uit het verleden willen proberen.

Toch maar weer eens in de updates laten verschijnen want dit album verdient veel meer aandacht en een hoger gemiddelde.

Dit kan werken voor rockliefhebbers, maar ook voor rnb/soul/funk liefhebbers.

Probeer het eens!

Heerlijk album, het meest toegankelijke van zijn vroege post-Hardline produktie IMO. Ik heb 'm natuurlijk al een dikke 15 jaar in de kast staan, ik kocht zijn nieuwe CDs destijds in de blind, maar zal 'm vanavond weer eens opzetten. Dank voor de reminder !

Kende natuurlijk de 3 erg mooie singles (Do You Love Me Like You Say?, Delicate en Let Her Down Easy), maar moet zeggen dat de rest me bij de 1e luisterbeurt sinds erg lange tijd ook wel kan bekoren. Allemaal wat meer rockgericht. Deze gaan we wat vaker draaien

TTD's image was al aan duigelen, en daarom hebben veel mensen dit album gemist.. Delicate werd nog een bescheiden hitje, maar daar bleef het bij.

Ik vind dit album aardig in de buurt van zijn debuut komen, en is echt helemaal niks mis mee...

Een gemis voor de massa dus...

Volgens mij is er wel een video van Delicate...kan me zo iets herinneren...anyway, erg heftig album. Beste uit z'n carriere en als hij deze direct na z'n eerste album had uitgebracht, was ie zeker succesvol geweest. Maar Terence besloot na z'n eerste album gelijk zijn "Around the world..." (Prince) uit te brengen...iets te veel ego :.(

Met als ENORM verschil dat Prince zijn Around the world in a day wel een klasse plaat is, en ook Prince daarna nog heel veel moois heeft gedaan, en TTD verdronk in zijn eigen ego

Niet mee eens. Hierna heeft TTD zeker nog wel goede dingen gedaan. Wildcard is in mijn ogen een uitstekend album. Overigens vind ik dit album verre van slecht.
Prince is natuurlijk wel een buitencategorie. Ook al zijn er raakvlakken met TTD (veelzijdigheid en in staat om in hun eentje een album op te leveren).

Dat zeg ik ook niet, maar waar Prince boven zich zelf uitsteeg in de periode na ATWIAD daar ging TTD wel verder met aardige albums.. en dat is het verschil. En dus de vergelijking van Symphony met Prince zijn ATWIAD is niet helemaal terecht.
Wildcard is inderdaad zeer de moeite waard, dat ben ik met je eens. Maar echt geniaal kan ik het niet noemen.

Na meerdere luisterbeurten een half punt erbij gedaan. Ik las dat hetgeen ik ongeveer wilde zeggen al eerder door P. de Clown was gedaan:


Helemaal mee eens dus ! Al wordt 'soul' wel vergeten door P.
Part I - Confrontation (nr. 1 t/m 9) vind ik wel wat sterker dan het 2e deel van het album (Reconciliation genaamd).

Eindelijk (weer) in bezit, voor slechts €5-.

Dit album verdient wat meer aandacht.

Ongekend sterk en gevarieerd. (Nog) net geen 4,5.

Hierbij dan de aandacht die dit album volgens velen tekort komt. Na een wat vreemd opera meets tekenfilmmuziek-achtige intro, begint dit album met meerdere gezichten het rockachtige She Kissed Me. De zang van TTD is in het begin wat doods en ongeïnspireerd, maar bij het inzetten van het refrein hoor je gelijk dat deze man het qua zang in zich had om oude soultijden te doen herleven. Eerlijk gezegd vind ik dit niet zo'n sterk nummer, maar eerder gewoontjes. Het is dat TTD's stem nog zorgt voor toegevoegde waarde.
Do You Love Me Like You Say vind ik een beter geslaagde poging. Met een funky drumbeat ondersteund door een synth-guitaar? komt TTD met een waar JB-achtig nummer. De tweede stemmetjes hadden van mij achterwege gelaten mogen worden.
Baby Let Me Share My Love is een beetje een soortgelijk nummer. Snelle beat en veel energie. Persoonlijk heb ik liever Do You Love....
TTD geeft ons wat rustpauze met het zeer fijne en gevoelige Delicate. Uiteraard hebben we tijdens de release van deze single al kunnen horen dat Des'ree hem daar vocaal bij ondersteunt. In mijn ogen is dit een mooie en geslaagde ballade. Beiden stemmen vullen elkaar goed aan.
Met de guitaarintro van Neon Messiah zet TTD je op het verkeerde been, want dit is weer een van de energiekere nummers op dit album. Met name de aanzwellende blazers lijken de energie in dit nummer te blazen. Je hoort ook een funky basguitaar terug die mij zeer kan bekoren. TTD's zang is erg soulvol. Zeker niet het beste nummer op het album, maar ik vind het wel een lekkere track.
Een matige intro van Penelope Please leidt uiteindelijk tot een aardig popnummer. Niet hoogstaand, maar tevens niet vervelend. Vooral het refreintje is wel aanstekelijk en ook best soulvol.
Waar het begin van Wet Your Lips nog hints lijkt te geven van een funky en rockachtig nummer, blijkt dit tegen te vallen. Ik vind dit een van de mindere nummers op het album. Veel te kale productie om echt te blijven hangen. Ook vocaal doet TTD niet veel bijzonders; hoogstens tijdens de break.
Gelukkig is Turn The Page weer erg lekker. Ik zou dit omschrijven als een leuk popnummer met een funky drumbeat. Bij iedere beluistering hoor je weer een nieuw (subtiel) geluidje. De outro is stiekem ook erg lekker funky.
Castilian Blue is een beetje een zweverig, vreemd nummer. Waarschijnlijk komt dit door de echo-effecten of door de basguitaar. Ik vind het geen slecht nummer, maar ben er ook niet kapot van. Het is wel min of meer de start van het rustigere gedeelte van dit album.
T.I.T.S. / F&J vind ik één van de hoogtepunten. De intro Tension Inside The Sweetness vond TTD waarschijnlijk leuker bekken als afkorting. Frankie and Johnny is een mooi ingetogen nummer. Muzikaal springen vooral de basguitaar en het orgeltje erboven uit, maar eigenlijk dragen met name de vocalen van TTD dit leuke nummer.
Een clichématig nummer, maar dan in de positieve zin. Zo zou ik Are You Happy omschrijven. Het klinkt zo lekker catchy en bekend dat je al na 1 couplet het nummer mee zou kunnen zingen. Daar is niks mis mee. TTD maakt uiteindelijk toch popmuziek. Geef mij dan maar zo'n catchy nummer i.p.v. de Macarena.
Succumb To Me werd eerder al omschreven al dreigend en daar kan ik me wel iets bij voorstellen. Ik vind het een mooi en sfeervol nummer.
Met I Still Love You laat TTD zijn zachtere en zoetere kant zien. Ik heb hier wel een zwak voor en het leuke gitaartje in combinatie met orgel en viool maken dit zelfs één van mijn favorieten. De korte speelduur zorgt ervoor dat het niet vervelend wordt.
Seasons is wederom een zeer rustig nummer. TTD laat zijn keeltje weer spreken. Het eerste deel van het nummer is muzikaal gezien erg kaal. Pas bij 3:50 krijgen we percussie te horen. Knap om daar dan toch zo'n mooi nummer van te maken.
De uitsmijter van dit album is wederom van grote schoonheid. Met de ballade Let Her Down Easy bewijst TTD weer dat hij zeer goede popnummers kan maken. Dit nummer is zowel vocaal als muzikaal helemaal door hem gemaakt. Hiermee toont hij aan een zeer talentvol artiest te zijn. Des te zuurder (en meer onterecht) is zijn carrièreverloop.

Ik zie je verhaal nu pas.

Goeie zaak.

ik mis deze man wel in de hedendaagse pop

Do you love me like you say, heerlijk nummer

George Michael deed een waanzinnig mooie cover van Let her down easy tijdens zijn laatste tour! Mooi dat ie de man weer even in de schijnwerpers zette!

interessant: Masters at Work remix van DYLMLYS

was in Utrecht zaterdag in de jaarbeurs maar dit album helaas weer niet gevonden, wel diverse cdmaxi's gezien waaronder bovenstaande op single She kissed me

Introducing The Hardline According To is meer een soul album, Symphony Or Damn sluit meer aan met de crossover van de jaren 90; meer funkinvloeden.
Hoor hier wel de invloed van Red Hot Chili Peppers maar ook Lenny Kravitz in terug.
Toch maakt het eigen stemgeluid van Terence Trent D'Arby het geheel wel af, mooi album.

Fijne plaat van ons dwarskikkertje. Inderdaad crossover invloeden. Ik bespeur ook een beetje Living Colour in de forsere tracks . Delicate vond ik een hele mooie single en ook Do You Loe Me Like You Say ? is een prima track .De variatie op dit album is heerlijk. Het uur is ook zo voorbij , terwijl dat bij veel platen van deze tijdsuur zich naar het einde sleept.
4 sterren voor deze.

Eindelijk de lp gevonden.

Wel grappig dat men geen dubbel lp heeft gemaakt maar heeft bedacht dat de laatste 4 tracks op een 7 inch toegevoegd konden worden.

Ruim 25 jaar na release is dit toch nog steeds een fijne plaat. Zijn laatste commerciële succes met Delicate. Een kleine opleving na die enorme dip..maar het redde zijn carrière niet.
En dus is dit één van de meest vergeten artiesten die wel barstte van het talent maar er verkeerd gebruik van maakte. Eeuwig zonde.

Stiekum een hele fijne plaat zeg! She Kissed me heeft veel Lenny Kravitz gevoel, maar is het beste nummer van de plaat en Delicate is schitterend.
Hier een daar wordt het album voor mij ontsierd door de (zogenaamd moderne) beats, maar de vocalen van TTD zijn bijna nog beter dan op zijn debuut.

Toch niet zo pakkend als ik de 2 voorgangers vind. (Eindelijk zaterdag in een kringloop gevonden)
Do you love me like you say en Delicate prima singles, maar She kissed me zakt al wat af. (al hoor ik Terence 1000x liever rocken dan Lenny K)
De eerste helft bevat verder uptempo rocky nummers die wel swingen maar ook niet echt eruit spatten, alleen Neon Messiah en Penelope Please hebben net wat meer.
Vanaf Turn the page gaat het blad inderdaad om en verdwijnt de muzikale begeleiding erg naar de achtergrond en krijgen we wat smeekbedes. Succumb to me dan wel sterker dan Let her down easy.
Pluspunt is wel dat het album totaal niet lijkt op Introducing en Neither fish nor flesh en weer een hele andere hoek ingaat.