Circus Maximus - Isolate (2007)

Op het forum van Dream Theater werd deze groep me aangeraden omdat het nogal gelijkaardig zou zijn qua stijl, en dat is het ook best wel, maar dit is toch flauwe kost tegenover de Goden van de progmetal. Muzikaal is het best wel oké maar de nummers zijn te zwak, op Abyss en Mouth of Madness na. Groot minpunt is de zanger voor mij, afschuwelijk.

Ze traden als support van Symphony X op.
De zanger steekt live er bovenuit en ik zou ze graag weer zien in een kleine zaal.
Interessante composities, die wellicht wat meer tijd kosten om te waarderen.
Sub topper zou ik zeggen.

Topplaat!! Zag ze in het voorprogramma van Symphony X en was gelijk verkocht en heb dit album toen gekocht. Op de terugweg in de auto lekker hard gedraaid, heerlijk! Dat was wel een topavondje trouwens met die twee bands! Ik hoor zoiets als dit dus veel liever dan elk willekeurig Dream Theater album. Die vind ik ook wel goed maar daar kom ik vaak niet een heel album door op de één of andere manier. Bij een band als Circus Maximus hoor je meer toegankelijke nummers met af en toe echt fantastische refreinen! En de zanger is ook niet verkeerd trouwens. Live stond hij ook z'n mannetje weet ik me te herinneren.

Uitstekende progmetal. De manier waarop ze catchy, soms poppy, refreintjes kunnen combineren met proggeweld is, hoewel niet heel origineel, duidelijk de richtlijn van de band. Invloeden van Symphony X, Dream Theater, maar ook Queensrÿche komen duidelijk voorbij en dat is natuurlijk al een gouden combinatie op zich. Favorieten zijn de kortere nummers A Darkened Mind, Abyss en Wither, maar ook Ultimate Sacrifice.

Prima progmetal met zeker wat Dream Theater invloeden maar toch ook wel met een eigen stijl.De ene keer melodieus, de andere keer steviger uit de hoek komend.. De songs staan duidelijk centraal en er is geen sprake van overmatig instrumentaal drukdoenerij. Zanger Michael Eriksen heeft een aangenaam stemgeluid en de overige muzikanten zijn ook prima op dreef. Favoriete nummers voor mij A Darkened Mind en Mouth of Madness.

Vierde vak van boven zesde cd vanaf rechts. Dat zei m'n vrouw toen ik vroeg welke cd ik moest draaien. Kon zelf geen keuze maken dus vandaar....Op die plek stond deze cd. Damn, die heb ik lang niet gehoord! Kreeg gelijk zin om dit weer eens te luisteren. En terecht blijkt na 4 nummers. Wat een te gek album is en blijft dit toch! Dream Theater clonen? Welnee joh. Natuurlijk hebben ze raakvlakken maar Circus Maximus heeft toch echt een behoorlijk eigen geluid. En een betere zanger dan de grote broer. Al is daar weinig voor nodig in mijn ogen. Maar muzikaal zit dit ook allemaal lekker in elkaar. Ja ze komen met catchy dan wel pakkende refreinen aanzetten. Eeehh, mag dat niet? Juist wel! Anders is er geen door komen aan. Nu heeft elk nummer, zelfs als het lang duurt, een kop en staart. En daar hou ik van.