Circus Maximus - Isolate (2007)

Mooie plaat, zeker voor fans van bands als Dream Theater een aanrader.

Strak gespeelt, steekt goed in elkaar en de zang is ook van hoge kwaliteit.

inderdaad een mooie plaat, prog met goede nummers zoals - mouth of madness -
ik vind deze beter dan het laatste werkstuk van dream theater.

Mouth of Madness is inderdaad een geweldig nummer.

Leuke plaat waar je de invloed van de proggoden van Dream Theater goed in herkent, hoewel Circus Maximus wel een eigen stijl en specifieke sound heeft. Geweldige zang ook die wat mij betreft Labrie overtreft. Verder iets minder virtuoos en technisch dan DT, de nadruk ligt meer op catchy songs dan op technische vaardigheden. Zeker een band om in het oog te houden!

Inderdaad, vast plaatsje in het jaarlijstje

Iets beter dan het vorige album, met wat meer melodie en liedjes die wat toegankelijker en catchy zijn. Het lijkt nog wel erg op Dream Theater, maar dan wat meer poppy en lichtvoetig. Verder weinig mis mee; de songs staan als een huis, de zang en het gitaarwerk zijn uitstekend. De refreintjes zijn af en toe iets te commerciëel, daarom nog net geen volle vier sterren. Misschien de volgende keer. Beste song is inderdaad het machtige Mouth Of Madness.

Eerste helft v.d. plaat is erg gaaf maar toch lijkt het allemaal teveel op elkaar om het hele album door te komen...

Volgende keer dat ik m luister begin ik bij nummer 5 of 6 want door de bovengenoemde reden ken ik de 2de helft eigenlijk helemaal niet zo goed...

3,5*

...terwijl Mouth of Madness wat mij betreft het beste nummer is dat erop staat, dus grijp je kans (of dat heb je misschien in november of december wel al gedaan), want ook hier excelleert de zanger, bijvoorbeeld!

TERING !!!! wat een fucking geweldig album is dit !!!
Deze band is ZEEEEER ondergewaardeerd.
Nummer als A Darkened Mind, Abyss, Mouth of Madness en natuuuurlijk Mouth of Madness, maken dit tot een band die tot zeer grote hoogte weet te stijgen.
Alle nummers op het album zijn ook gewoon goed!

Kwalitatief is de band bijna te meten met een band als Dream Theater, alleen in het geval van Circus Maximus is de zanger nog eens sprongen beteren dan James Labrie van Dream Theater.

Dit album komt in een klap op nummer 4 binnen in mijn top 10!

Wat een wereldplaat _o_

5*

Dit album deze week beluisterd omdat het Het Metal album van de Week is.

Ondanks dat ik normaal gesproken niet naar "dit soort" metal luister vind ik het best een goed album.
Ik zie dat er regelmatig met Dream theater vergeleken word, maar ik vind deze band beter

Nee. Dit is niks voor mij. Muzikaal is het af en toe best heel aardig, incidenteel zelfs best heel goed, bijna niveau DT. Maar vaak toch ook wel gemakkelijk/comercieel.
Dat is nog tot daar aan toe, maar de zang is echt niet te doen. Nog slechter dan LaBrie. Dit is uitzitwerk voor mij. Zal blij zijn als ik hem zometeen achter de rug heb.

Ik ben bekend met erg veel zangers in de rock en metal wereld.... en ik hoor deze beste meneer een stuk liever zingen dan labrie!
Zelfs al vindt ik labrie lang niet slecht.... maar smaken verschillen blijkbaar weer behoorlijk!

Inderdaad. Mooi toch

Eerder vandaag dit album nogmaals beluisterd.
Ik kwam hierboven de naam Dream Theater al een paar keer tegen. Toen ik dat las, begon ik het ergste te vrezen, en jawel: technisch zit dit allemaal wel prima uit elkaar, maar er mist 1 essentieel ingrediënt: emotie.

En los daarvan bevalt de zang me niet goed ; vind ik dat de zanger zijn mond hier en daar wel even dicht mocht hebben gehouden om wat ruimte te geven voor gitaarleadwerk (nog meer solo's hoeft dan ook weer niet) en begon het drumwerk na een tijdje nogal inwisselbaar te klinken.

Niks voor mij, dit album.

toch 2.5*, omdat het technisch wel goed in elkaar steekt.

Ik moet eerlijk bekennen het eerste nummer vindt ik al vreselijk....maar nummer twee kom ik helemaal niet doorheen...verder dan dat ben ik dan ook niet gekomen en ga ik ook niet doen. Misschien is het allemaal goed en is het stom dat ik niet doorzet...maar ik bijt mijn tanden stuk op die vreselijke synths!!!

Geen stem!

Tsja, het is mij nog gelukt om er helemaal doorheen te komen, maar het word er niet bepaald beter op.

Ongelofelijk jullie reacties.... dit is echt een diepe steek in mijn hart....

Ik ben erg bekend in de prog scene... en deze band wordt underground door zowaar de complete progscene geeerd als het beste progressieve en symfonische metalmateriaal dat er hedendaags geproduceerd wordt!

Ik wil je geen pijn doen hoor.
Volgens mij is prog een beetje een genre waar je of van houdt, of dat je helemaal niks vindt. Ik hoor bij die laatste groep. Ik hoor wel dat de muziek goed in elkaar zit, maar mis de emotie: de muziek klinkt ontzettend gelikt en zo doordacht dat alle emotie eruit verdwenen is. En muziek is voor mij toch meer gevoel dan perfecte/moeilijke nummers schrijven en ze dan foutloos uitvoeren. En verder zijn alle progzanger die ik ken van die sirenes zonder scherp randje aan hun stem...nogal standaard zangstemmen.

Oeii....kusje op je voorhoofd dan maar....

Ik vind m wel goed hoor, horned reaper

Hij is inderdaad best goed, helaas is het mijn ding niet ,dit is zo glad en gelikt dat het glazuur van je tanden springt. Vreemd trouwens dat het genre prog metal heet want echt vooruitstrevend is het niet.

Vind 'm ook niet bijzonder glad. Stukken minder dan de meeste willekeurige power metalbands.

Progressieve / melodische metal en niet te verwarren met andere Circus Maximussen uit de Verenigde Staten waar er twee rondlopen. Zo progressief vind ik het niet en dat is geen slecht teken. Ik ben een lastig mens, de ene keer is het te veel van het goede, de andere keer kan het niet genoeg zijn. Ik ben zo geboren, dus ik kan er verder ook niets aan doen.
De beleving van vele muziek hangt af van het humeur van het moment, de ene dag moet het rollen, beuken, donderen en bliksemen, de volgende dag wil ik de vogeltjes horen fluiten. De beleving van vele muziek hangt ook af van referentiepunten. De naam DT is hier al gevallen, wat ik van DT denk, heb ik in de topic gezegd. De schrik zat erin voor het DT-virus, maar hier merk ik gelukkig geen besmetting, mijn paardemiddel stond al gereed. Wat ik hierop hoor is kunstig verzorgde metal waar het geheel meer is dan de som van alle delen, geen ellenlang gefreak en gesoleer, geen instrumentale stoerdoenerij, geen muzikale krachtpatserij om de patserij alleen. Neen, verzorgde nummers met de ingrediënten waar ik altijd van hou. Muziek is eigenlijk een buikgevoel en ik krijg een goed gevoel bij dit album. Zeven “normale” en twee lange nummers in een tijdspanne van vijfenvijftig minuten is bijna ideaal, ik hou niet meer van die ellenlange nummers van anderhalve week waar je halverwege het nummer naar de hoeken van je luisterkamer zit te speuren naar eventuele spinnenwebben. Zero roept bij mij weliswaar het powerballad-gevoel op. From Childhood’s Hour begint met een machtige riff maar de rest van het nummer ontgoochelt mij een beetje. Met de rest heb ik geen enkel probleem. Mijn vergelijkingspunt is gek genoeg volgende twee groepen, Conception en Kamelot. Twee groepen zijn het met de nodige technische kennis maar die de nummers voorop zetten.
Ok, slotakkoord en boutade u gratis gepresenteerd vanuit West-Vlaanderen. Koop je een kookboek van een topchef, krijg je mooie plaatjes, haast onmogelijke menus en kruidige borden met bijna niets in. Koop je Ons Kookboek van de “Boerinnebond”, krijg je ook mooie plaatjes, mooie doenbare menus en smakelijke borden. Het zijn de basisingrediënten die er om doen, niet die tierlantijntjes omheen. Circux Maximus ontgoochelt mij niet, met hun basisingrediënten hebben ze mij een prima bord geserveerd die ik iedere keer met volle goesting zal verorberen. Mouth of Madness is de Plat de Résistance op een menukaart die mijn volle goedkeuring krijgt. Chef, un petit verre, on a soif!

Circus Maximus maakt prog in de stijl van Dream Theater en dat is wel te horen, maar wat mij betreft is dat totaal niet erg. De band doet het allemaal erg goed en heeft ook nog eens een zeer overtuigende zanger. Ik vind juist wel dat er emotie in de nummers te vinden is. Ondanks de lange nummers blijft het allemaal genietbaar en verveel het niet snel. Ik moet wel toegeven dat de productie mij een tikje te clean is, maar dat is een kleine aanmerking.

Ik keek ervan op, dat deze band uit Oslo komt.
Het doet zo italiaans aan, ik herkende direct Labyrinth of Eldritch (twee italiaanse Dream Theatre klonen) er in.

Maar goed, wat de heren brengen is degelijke pogressieve powermetal, met invloeden, zo divers als Saga, Europe, Helloween, Queensryche en Dream Theatre.

Inderdaad, ze vinden niets nieuws uit. En, ja ze tappen uit een heel bekend vaatje. Maar deze band doet met veel verve en enthousiasme.
Het barokke, waar veel italiaanse bands mee te koop lopen, blijft tot een minimum beperkt en de productie, hoewel zeer vet, is niet lawaaiig.

Nog niet het niveau van Vanden Plas of Symphony X.

In mijn ogen boven het niveau van Vanden Plas en ook boven het niveau van Symphony X .... echter nog ruim onder het niveau van Seventh Wonder!

Okay, laten we het niet over nivo hebben. Ik denk niet dat we er dan uitkomen, en geheel eerlijk is het niet. Want alle genoemde artiesten zijn topmusici en staan voor wat ze doen.

Echter, raakt Vanden Plas me meer. De songwriting, het toestenspel van Gunther Werno, de zang van Andy Kuntz en bovenal eigenlijk gewoon de sfeer die ze neer zetten.

Op zulks een manier heeft Circus Maximus mij nog niet geraakt. Wellicht komt dat met volgende platen, die ze maken...

Overigens, Seventh Wonder ken ik niet.

Vanden Plas is inderdaad een geweldige band... maar bijvoorbeeld Symphony X heb ik altijd wat magertjes gevonden.
Technisch SX geweldig... en de zang van Sir Russel natuurlijk van het aller hoogste niveau.... maar een nummer als Mouth of Madness zie ik deze band nog niet in elkaar knutselen.

En wat Seventh Wonder betreft, Zoek maar eens op het album: Mercy Falls

Geweldig album en inderdaad vergelijkbaar met Mercy Falls van Seventh Wonder hoewel dat laatste toch wel andere koek is. Ook één van de weinige prog metal bands die uiterst catchy nummers zoals Arrival Of Love kan schrijven. En de zanger: petje af!

Zanger vind ik misschien minpunt op dit voor de rest uitstekende album. Soms gaat hij zo hoog dat het bijna gillen wordt.