The House of Love - A State of Grace (2022)

Deze staat gepland voor 16 september 2022. Van wat ik zo kan zien is er weinig over van de originele House of Love. Alleen Guy Chadwick is nog over, is het dan nog verstandig om onder de naam HoL te opereren. We gaan het meemaken.

Ik las op de website van Cherry Red:
Guy says: “It is the best set of songs I have written for years and the pandemic ironically gave me the time and space to develop and arrange the songs.” The album was recorded with a new line-up, originally put together for an American 30th Anniversary tour, now rescheduled for October. In the current line-up, Guy (lead vocals/guitar) is joined by Keith Osborne (lead guitar), Hugo Degenhardt (drums) and Harry Osborne (bass).

‘A State Of Grace’ is an eclectic collection of tracks, from the driving, grungy ‘Clouds’ to the eerie, atmospheric groove of ‘Sweet Loser’, the riffy powerful ballad ‘In My Mind’ and the folksy finale, ‘Just One More Song’. This is the first time the band’s recordings have featured instruments such as harp, pedal and lap steel guitar, banjo and violin, all adding to the unique guitar sounds we’ve come to know and love from The House of Love.

Fijn nieuws, ben benieuwd!
Vooral de beginperiode van de band was zeer indrukwekkend, daarna werd het allengs minder.

Ziet er veelbelovend uit inderdaad

Alleen Chadwick over van de originele bezetting?....Dat mag geen House of Love heten....hoogstens 'Guy Chadwick'.

Eerste single Clouds klinkt behoorlijk stevig.
Zo hadden we ze nog niet gehoord.

The House Of Love - CLouds

Hmmm... beetje rare clip, Guy is op leeftijd maar probeert nog wat jonger over te komen (niets mis mee op zich) door er een beetje hetzelfde bij te poseren als in de jaren 80 met dezelfde zonnebril. Alleen die beelden van Guy met dat akoestische gitaartje op het kiezelstrand komen wat amateuristisch over. Het is allemaal elektrische gitaar met distortion op het nummer. Of ben ik nu weer te kritisch en niet woke genoeg?

Tweede single Hey Babe klinkt, in al zijn eenvoud, echt als classic HoL

Op dezelfde dag nieuwe albums van Suede en The House of Love.
Het lijkt wel de early 90s.

Hun beste album van ze in deze eeuw, dat is het sowieso
Een fijne sound hebben ze nog altijd.

Regen dendert tegen de ramen. Mijn liefdesnestje kan het hebben. Fijn om Guy weer eens te horen.

Mogen de gordijntjes al dicht?

Al 35 jaar muziek maken weerhoudt Guy er niet van om een zeer geinspireerd album te maken. Een fraaie verzameling popsongs met opvallend rockende gitaren, maar tevens met toegevoegde blues of country in de vorm van viool, steel-pedal en harmonica of backing vocals. Las ergens dat het een bewuste keuze was om met andere muzikanten te werken, die extra energie konden toevoegen, maar wel nog met Keith Osborne als 2de producer.
Recording proces: Guy speelt eerst alle gitaren in, waarna met gastbijdrages overal muzikale details worden ingevuld. Resultaat een powervolle krachtige sound, direct herkenbaar HouseOfLove en tegelijk overtuigend fris is. Ook fijn: ruim gevuld comeback album dat 47 minuten lang als een trein beluisterd en geen dipje te bekennen.

Als hij de oprichter is van HoL dan is daar toch niets mis mee. Vind wel dat dan The Love out the House is.

Deze eindelijk ook onder de loep genomen, ik durfde het nog niet aan, ook wat door het vreselijke Simple Minds album. Kon er niet nog een afknapper van oude helden bij hebben. Die vrees was in dit geval niet nodig want dit is een prima album. Overigens geen standaard vervolg op het oude werk, dit is wat donkerder en gruiziger maar wel met de karakteristieke House Of Love ingrediënten . De stem van Guy Chadwick is nog prima en herkenbaar. Wel grappig dat er wat een bluesy feel in zit, dat had ik totaal niet verwacht maar het werkt prima. Enige kritiekpuntje is het laatste nummer met die country invloeden, dat is niet mijn stiel maar voor de rest een prima album. Ik ga 'm deze week nog wat uitvoeriger beluisteren maar gooi 'm nu alvast op 4 sterren.

Nu net begonnen aan de eerste luisterbeurt. Opener 'Sweet Loser' is een remake van een nummer van Chadwick's solo-debuut, weet zo even niet meer welk nummer. Aardig gedaan. Maar wat zingt hij in de opener vaak aan de andere kant van het zuivere....moeilijk te verdragen.

Toch raad ik je aan om het album wat meer tijd te gunnen want ik vind het persoonlijke het beste album van de laatste HoL releases. Had ik niet verwacht moet ik bekennen, maar ja HoL is stiekem toch Chadwick ook al was de oude bezetting het fraaist. Maar ook dit is herkenbaar HoL, mooi gitaarwerk ook hier, prachtig gelaagd en dat zonder Bickers...

Alleen het laatste nummer kan meteen de prullenbak in, dat is compleet ruk. Gelukkig het laatste nummer dus dan kan ie ook meteen op stop.

Gaat hem niet worden, jongen. Inmiddels meerdere keren beluisterd, maar blijf het middelmatig vinden. Helaas. Chadwick’s solo-album is veel beter imo (behalve track 2 en 4 van dat album).

2022 een mooi jaar voor liefhebbers van the House of Love. Eerst die prachtige Burn down the world box en daar bovenop een nieuwe plaat. Hoewel ik even moest slikken bij het nieuws dat Terry en Pete niet meespeelden op de plaat. De eerste plaat zonder Pete en hoewel niet de eerste zonder Terry, toch erg jammer. Guy had er zijn redenen voor en ik moet toegeven dat ik State of Grace beter geslaagd vind dan voorganger She paints words in red. Een paar nummers passen meer bij het geluid van zijn soloplaat, maar toch ook echt wel classic HOL nummers, zonder dat er echt grote uitschieters op staan. Light of the morning klinkt verrassend, bijna Dylan. Just one more song is hoewel ongetwijfeld grappig bedoeld overbodig en gelukkig het laatste nummer. Maar vanaf de eerste klanken van Sweet loser tot de laatste van Dice are rolling is het genieten wat mij betreft.