Prong - Cleansing (1994)

Snap your finger, snap your neck was een heerlijke pogo-plaat. Alleen al voor dat nummer kocht ik de hele cd, terwijl het niet helemaal mijn stijl was.

Zeer slecht plaatje.

Prong is altijd erg vernieuwend geweest en hoewel Cleansing niet hun beste album is, geef ik ze hier toch het voordeel van de twijfel. Een ideale mix van metal met hardcore/punk en zelfs een vleugje industrial.

Not of This Earth is hier mijn favoriete nummer. Ik vond Prong toendertijd helemaal te gek, maar ik draai het eigenlijk nooit meer.. het verveelt uiteindelijk toch. Desalniettemin een 3.5* Voor metalheads is dit een leuk plaatje.

Heerlijke plaat. Prong was altijd het industrial-achtige broertje van Helmet en ook op dit album is dat weer te horen, maar ik vind dit toch wel hun beste album. Another Worldly Device is een lekker vette opener en nergens stelt het album echt teleur. Sommige nummertjes zijn misschien niet zo sterk als andere, maar over het algemeen is dit zeer geslaagd. De catalogus in het boekje is hilarisch.

4,5

De opvolger net ietsje beter nog, vet geluid heeft die!

De eerste helft knalt wel erg lekker, ondanks de iets te slappe drums die nog wat meer hadden mogen beuken.

Dit album via de bekende weg binnengehaald vanwege het nummer: Snap Your Finger, Snap Your Neck en gelijk ook maar even de overige nummers beluisterd. En ik moet zeggen dat het niet echt mijn ding is, het rockt op zich wel, maar doet het net niet voor mij.

Desondanks toch 2, 5 sterren.

Hmm.. De opvolger bevat me net iets teveel vullertjes, vooral in de tweede helft.

Dat einde van AWD...

Na 7 jaar maar eens gefixt.

Deze bevat voor mijn gevoel juist teveel filler, Rude Awakening is een soort brommende en dreigende stoomlocomotief die op gang komt en denderend zijn werk doet.

De effectieve machinaal/industrieel aandoende sound staat nog steeds als een huis. Die aparte stem maakt het Prong plaatje compleet. Whose Fist Is This Anyway? en Snap Your Fingers, Snap Your Neck blijven me nog steeds bij als van die nummers die nooit vervelen.

dit was mijn altijd mijn favoriete prong plaat, nu is er Ruining Lives en na 1 luisterbeurt vind ik hem zelfs beter dan Cleansing, eindelijk nog eens een echte topplaat van Prong.

Prong in de jaren 90 vind ik een interessante, maar aparte band. Op deze plaat komt de rauwe, machinale metal misschien wel het beste tot z'n recht. Invloeden komen vrijwel overal vandaan; ik hoor Killing Joke zeer goed vertegenwoordigd, maar ook Ministry en Pantera komen af en toe langs. Het graagst hoor ik de catchy dansbare tracks als 'Snap Your Fingers, Snap Your Neck', maar de albumtracks zijn verder gevarieerd, heavy en wat lastiger te doorgronden. Ik sluit niet uit dat mijn stem daarom nog verhoogd. Tracks als 'Not of This Earth' en 'Home Rule' zijn me toch heftig. Toch een stuk anders dan het tegenwoordige repertoire.

Prong is hier boos, heel boos. Ik was vergeten hoe boos.
'Snap...' ...

Er zitten ook wat rustige stukjes tussen en het is echt wel met subtiliteit gedaan allemaal, zoals Prong dat kan. Fijne wederkennismaking.

Tijden niet meer gedraaid, tot vandaag. Vooral 'Cut-Rate' kjlinkt waanzinnig, moet ik zeggen. Hier en daar doet het album denken aan oude Killing Joke - en dat is een compliment!

Ongelooflijk. Vind je dat nog steeds trouwens?

Ondanks dat ik de twee voorgangers muzikaal net even beter vind (al ligt hier ook de volle mep op de loer), heeft deze wel de beste sound. Terry Date da man.

Ik heb werkelijk geen idee waarom ik dat hier schreef, volgens mij ken ik het niet eens. Misschien verwarring met een andere.

Misschien was de hoeskwaliteit zeer slecht toen deze net toegevoegd was.

Een heel, heel dikke negen.

Snap Your Fingers, Snap Your Neck, dat is lang geleden zeg...ik heb sinds de jaren negentig niet meer aan dit album gedacht maar vond het geweldig destijds...

Maar es weer luisteren dan, MarkS73...

Ik zit nu nog even in een Otis Taylor flow maar daarna ga ik hem zeker even opzetten:)

De clips van de singles waren niet weg te slaan van MTV. Toen ik de cd kocht op basis van die singles moest ik toch even schakelen. Kant A, zo tot nummer 7 ongeveer zeg maar, werd ik omver geblazen door het ene na het andere gave nummer. Daarna zakt de plaat toch wat in vind ik. Bij elke draaibeurt bleef dat zo. Ergens tegen het eind zit nog een geweldig nummer alleen weet ik zo uit m'n hoofd niet meer welke dat was. Kortom; hoog tijd om weer eens te luisteren dus

Prong was even korte tijd 'hot' in 1994, hoewel de heren enkele jaren daarvoor de undergroundstatus al enigszins waren ontgroeid. Cleansing bleek de juiste plaat, op het juiste moment en op de juiste plaats te zijn. Vanuit thuishaven New York wist men de alom aanwezige hardcore invloeden te vangen in een industrieel jasje van loodzwaar metaal. De muziek op Cleansing sloot prima aan op de golf aan groove metal releases die rond deze tijd uitkwamen. En het moet gezegd; Cleansing is bij vlagen een prima worp.
De blaffende zang van Victor is niet van een hemelse schoonheid maar sluit wel heel goed aan op de korte afgemeten riffs per strekkende meter. Als geheel werkt het album ruim voldoende, geen enkel nummer scoort een onvoldoende. Echter met bijna een uur op de klok wordt het op den duur wel een wat lange zit, het songmateriaal blijkt dan op den duur net niet gevarieerd genoeg om volledig te blijven boeien. Broken Peace blijft voor mij een persoonlijke favoriet, die riff vanuit de heup geschoten is een regelrechte voltreffer.

Geweldig plaatje, gelukkig dat smaken verschillen

Dit ging om het plaatje hier van de albumcover.