Kate Nash - Made of Bricks (2007)
mijn stem
236 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Fiction
-
Play (1:11)
-
Foundations (4:05)
-
Mouthwash (5:01)
-
Dickhead (3:43)
-
Birds (4:25)
-
We Get On (4:34)
-
Mariella (4:15)
-
Shit Song (3:05)
-
Pumpkin Soup (2:59)
-
Skeleton Song (5:07)
-
Nicest Thing (4:05)
-
Merry Happy / Little Red (13:10)
-
A Is for Asthma * (2:37)
-
Stitching Leggings * (2:16)
-
Navy Taxi * (5:35)
-
Habanera * (2:24)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur:
55:40
(1:08:32)
0
geplaatst: 9 november 2010, 20:08 uur
Kate Nash heeft een redelijk geslaagd album afgeleverd met Made of Bricks.
Natuurlijk helpt het ook dat ze zelf haar nummers schrijft, iets dat zeldzaam is bij popartiesten van deze tijd, maar deze dame is toch wel andere koek dan de andere top40-meuk tegenwoordig.
Guitige en vrolijke nummers, meestal door Kate zelf op de piano begeleid, die worden gezongen met haar heerlijke, aparte stem en haar Cockney-accent. Ik word er erg blij van. En zeg eens héél eerlijk, wie wordt er niet intens gelukkig van een hyper en geflipt nummer als Mariëlla of een jazzy meezinger als Pumpkin Soup. Maar waar ik nog het meest respect voor heb is dat Kate Nash Mouthwash heeft geschreven.
Want wat is dat een nummer! Ook hier geen standaard couplet-refrein structuur maar een opbouw naar een echt, jaja, hemels mooie climax. Echt heel mooi. Bovendien zijn de teksten ook zeer goed. In ieder nummer is wel een goede one-liner te vinden en ze klinken tenminste nog geïnspireerd, ook iets zeldzaams voor moderne popmuziek.
Waarom dan ''slechts'' 3,5*? Tja, ten eerste bereiken de shit's, fuck's en dick's soms toch echt de irritatiegrens als ze weer eens zonder reden worden uitgeschreeuwd.
Ook irriteert haar stem, hoewel zeer fijn voor een viertal nummers, wel als het hele album beluisterd wordt. Sowieso is de variatie wat weinig op Made of Bricks en grenst het aan onmogelijk om dit album, zonder tekenen van verveling te krijgen, af te luisteren. Desondanks een heel erg fijn album van deze excentrieke dame.
Natuurlijk helpt het ook dat ze zelf haar nummers schrijft, iets dat zeldzaam is bij popartiesten van deze tijd, maar deze dame is toch wel andere koek dan de andere top40-meuk tegenwoordig.
Guitige en vrolijke nummers, meestal door Kate zelf op de piano begeleid, die worden gezongen met haar heerlijke, aparte stem en haar Cockney-accent. Ik word er erg blij van. En zeg eens héél eerlijk, wie wordt er niet intens gelukkig van een hyper en geflipt nummer als Mariëlla of een jazzy meezinger als Pumpkin Soup. Maar waar ik nog het meest respect voor heb is dat Kate Nash Mouthwash heeft geschreven.
Want wat is dat een nummer! Ook hier geen standaard couplet-refrein structuur maar een opbouw naar een echt, jaja, hemels mooie climax. Echt heel mooi. Bovendien zijn de teksten ook zeer goed. In ieder nummer is wel een goede one-liner te vinden en ze klinken tenminste nog geïnspireerd, ook iets zeldzaams voor moderne popmuziek.
Waarom dan ''slechts'' 3,5*? Tja, ten eerste bereiken de shit's, fuck's en dick's soms toch echt de irritatiegrens als ze weer eens zonder reden worden uitgeschreeuwd.
Ook irriteert haar stem, hoewel zeer fijn voor een viertal nummers, wel als het hele album beluisterd wordt. Sowieso is de variatie wat weinig op Made of Bricks en grenst het aan onmogelijk om dit album, zonder tekenen van verveling te krijgen, af te luisteren. Desondanks een heel erg fijn album van deze excentrieke dame.
0
geplaatst: 4 mei 2013, 22:38 uur
Bij vlagen is dit best een aardig plaatje, maar die momenten zijn spaarzaam. Daarnaast vind ik het accent van Kate Nash er te dik bovenop liggen. Ik weet dat ze Brits is, maar bijvoorbeeld bij een Adele heb ik dit gevoel veel minder. Ook vind ik het veel te overgeproduceerd. Zoveel franjes doen de liedjes meestal niet veel goeds. Zo te horen heeft Kate Nash voldoende stof om over te zingen, maar de aandacht gaat volledig naar het te hip willen klinken van de muziek. Dit maakt "Made of Bricks" soms eerder irritant dan genietbaar.
* denotes required fields.