Ozzy Osbourne - Patient Number 9 (2022)

Titelsong is alvast prima te pruimen. Ik was zelf ook erg te spreken over ordenairy man, hoop dat die lijn wordt voortgezet

Gezien zijn gezondheid misschien de laatste...

Fijn dat oudgediende Zakk Wylde weer welkom is.

Het titelnummer is alvast een matige Black Sabbath song met een Ozzy die een soort King Diamond probeert na te doen.

Next

Eerste nummer vind ik wel geinig. Ik ben hier eigenlijk wel benieuwd naar, vooral naar de Zakk wylde nummers.

Het nadoen van King Diamond hoor ik er niet in terug, Black Sabbath inderdaad wel een beetje.

Ik bedoel daarmee die hoorspelachtige stem die Ozzy opzet om als een psychiatrisch patiënt te klinken

Volgens mij hoeft hij geen stemmetje op te zetten om zo te klinken.

Degradation Rules vind ik eigenlijk ook best een aardig nummer. Een hoog Black Sabbath gehalte, maar dat was te verwachten. Ik ben toch wel erg benieuwd naar deze plaat aan het worden. Ik hoop de beste man nog een keer te kunnen zien mét Zakk Wylde voor hij met Phil en Rex op pad gaat in het kader van de Pantera Tribute (er van uit gaand dat Zakk Wylde met Ozzy op pad gaat). Zowel Degradation Rules als Patient Number 9 zullen het live best goed doen denk ik.

Het eerste nummer klinkt in ieder geval muzikaal nog best aardig. Maar die hevig door de effectenmolen gehaalde stem van Ozzy begint te irriteren. Zo nep en klinisch. Zonder trucage valt de beste man al járen door de mand dus we zullen het er maar mee moeten doen...

Wat heb jij voor oren?

Helaas niet van die gemakkelijke oortjes waar elk liftmuziekje aangenaam mee wordt.

Kennelijk

Van GRANDMAAAAAAA is het maar een klein stapje naar MOMMYYYYY natuurlijk.

Het zit hem in de hoorspelachtige delivery. Niet het timbre en de hoge uithalen van King natuurlijk

Toch wel drie leuke weken achter elkaar, vorige week nieuwe Machine Head, morgen nieuwe Megadeth en volgende week de nieuwe Ozzy. geen van allen platen die de hoogtijdagen van de betreffende artiesten zullen doen herleven, maar de voortekenen zijn dusdanig dat Eddie het waarschijnlijk best aardige platen gaat vinden.

Ozzy heeft de vaart erin, alsof onze murmelende en schuifelende ''Birminghammer'' voelt alsof het einde nadert. Zijn laatste plaat dateert pas van 2 jaar geleden, kom daar nog maar eens om tegenwoordig. Afgaande op de titelsong word ik niet warm of koud. Ozzy boeit mij de laatste 25 jaar al niet zo erg meer - zijn albums vind ik na No More Tears - weinig onderhoudend - maar hij doet ook niet echt zijn best om mij van het tegendeel te bewijzen.

Nothing feels right zal de prijssingle moeten worden? Gedegen,13 in 12, niks nieuws onder de maan, allemaal waar en dan komt ome Zakk met zijn solo en alles is weer goed.

Nou, dat ‘alles is weer goed’ gevoel heb ik eigenlijk niet. Het nummer begint echt tenenkrommend slecht. Daar horen we een zeer matige ozzy die zijn best doet er wat van te maken, maar niet meer bij machte is om dat te doen. Na exact een minuut al de rest van de band inzet wordt het wat beter, maar ook dan wordt ik niet heel enthousiast. Ik blijf het vinden klinken als een band die zijn uiterste best doe om van een zwak nummer het te maken. Ook de solo van Zakk Wylde veranderd daar niks aan. Ik heb Zakk ook zelden zo futloos en inspiratieloos gehoord. Ik was na het horen van het titelnummer wel enthousiast, maar na het horen van Nothing Feels Right is dat enthousiasme toch wat gekoeld. We zullen zien morgen.

Omwille van zijn erfenis luister ik toch altijd even als Ozzy een nieuw album uitbrengt, ook al leef ik in de wetenschap dat de laatste albums niet overliepen van inspiratie. Dit album borduurt aardig voort op Ordinary Man. Helaas..... De nummers met Iommy, met name Degradation Rules, doen het aardig en ook Immortal met McCready is een aardig nummer. Dead And Gone blijft dankzij het oosters klinkende strijkpartijtje ook nog hangen.

Verder luistert het als een opgewarmde kliek met af en toe een opleving als Zakk Wilde of Jeff Beck wat noten strooien. Die solo van Beck in A Thousand Shades is wel erg lekker!

Ik heb hem halverwege afgezet, zelden zo'n ongeïnspireerde plaat gehoord. De plaat opend best lekker met 'Patient nr 9' ook 'Immortal' is nog best aardig maar dan komt de klad er wel in vind ik. Ik hoor een ozzy die nergens echt lekker fel uit je speakers knalt, maar een plaat maakt omdat dat van hem verwacht wordt. Ik vond Scream en Ordinary man nog best wel aardig, maar na het horen van deze plaat lijkt Ozzy dan toch echt rijp te zijn voor zijn pensioen. Ik vind dat ik een plaat minstens twee keer moet horen om te mogen stemmen, dus dat ga ik nog wel doen, zei het met tegenzin

dan heb jij nog niet veel gehoord zeker?

Patient Number 9 heeft zijn momenten. Nummers als Immortal, Evil Shuffle en No Escape From Now zitten heel aardig in elkaar. In die zin is dat hele gezapige van Ordinary Man er wel een beetje vanaf.
Ozzy zweeft tussen de hardrock van No Rest For The Wicked of No More Tears en de loggere metal van Black Sabbath. Dat heeft alles te maken met de gitaristen van dienst natuurlijk. Zakk Wylde en Tony Iommi schoven aan. Nou dan weet je wel waar het naartoe gaat. Eric Clapton en Jeff Beck pingelden ook nog wat mee.

Helaas moeten er wel dunne plankjes op tafel hebben gelegen, want er wordt niet heel veel raak geslagen. Zo wordt je geconfronteerd met het ultiem zeikerige One Of Those Days met een vervelend jengelende Eric Clapton. Of het irritante Degradation Ruies waar The Wizard kennelijk in door moest klinken. De mondharmonica daar is als een mug bij je oor of een wesp op je eten. Dan werkt Osbourne alweer snel op je zenuwen hoor.

Achteraan hebben we nog Dead And Gone (hallo Shot In The Dark) en de mysterieuze ballade God Only Knows. Die zijn wel weer redelijk geslaagd al is het ook weer geen voer wat ik over een jaar of 2 nog eens zal draaien. Het korte Darkside Blues sluit de boel af moet ons blijkbaar terugbrengen bij het hele prille begin van de artiest Ozzy Osbourne.

Het lijkt wel alsof Ozzy ons op een reis door zijn roemruchte historie wil meenemen maar daarbij een aantal stationnetjes overslaat en op andere stationnetjes weer veel te lang wacht met het verder reizen. Daarmee verliest het album enige vorm van coherentie. Daarbuiten is de kwaliteit van veel songs zeer matig te noemen. In de basis lagen er best aardige ideeën op tafel. Maar echt een album met eeuwigheidswaarde in elkaar knutselen, zat er niet in. Wat overblijft is een leuk behangmuziekje wat ik verder niet slecht zal noemen maar waar ik ook niet echt om verlegen zat.

?



Mooi omschreven. Dat dekt wel aardig de lading vind ik. Het meest essentiele ontbreekt op deze plaat voor mijn gevoel; goede songs. Dat klinkt logisch, maar wat ik bedoel is dat als de basis van een song niet goed is, dan kun je een blik topmuzikanten lostrekken om het op te leuken, maar dat maakt een zwak nummer niet goed. Het kan een goed nummer wel nóg beter maken.
Ik vind nummers in het algemeen gewoon niet goed. De plaat heeft echt wel zijn momenten zoals het titelnummer, of 'Immortal' ook 'Degradation Rules' vind ik bij vlagen wel leuk. Maar nummers als 'Nothing Feels Right', 'God only Knows' en 'Mr Darkness' vind ik erg zwak. Ik had nooit gedacht dat ik het nog zou mee maken, maar meer als 2* heb ik er echt niet voor over.

Een 'nieuwe' van Ozzy moet ik toch altijd even aan een luisterend oor onderwerpen, ondanks het magere materiaal wat de beste man ons al een jaar of 25 voorschotelt. Daar valt wat mij betreft ook 13 onder, het vehikel met Sabbath uit 2013. Een vaderlands maandblad voor de classic rock liefhebber geeft echter de maximale score voor Patient Number 9, het kan niet op, dat maakt nieuwsgierig. Om direct met de deur in huis te vallen; Ozzy voegt een nieuwe schijf toe aan zijn oeuvre maar het is eerder opvulling dan een waardevolle aanvulling. Voorganger Ordinary Man deed zijn naam eer aan, karakterloos en weinig inspirerend. Dat geldt in iets mindere mate ook voor deze plaat. Hoewel de titelsong aardig gitaarwerk bevat en de zanglijnen niet irriteren vormt de lengte van de song al een voorbode voor wat komen gaat; ongeïnspireerde kliekjes worden veel te lang uitgerekt. Geen enkele song weet mij bij de lurven te grijpen, hoewel er enkele hints naar het verleden zijn - hoor ik daar een echo van No More Tears in Dead and Gone - doet Ozzy dergelijke tijden nooit maar enigszins herleven. Wat hou je dan over; de kenmerkende zang van Osbourne, een aantal aardige ideeën en een doodgeslagen productie, maar dat lijkt tegenwoordig eerder regel dan uitzondering. En die 5 sterretjes van het zichzelf respecterend muziekblad; waarschijnlijk lag het debuut van Sabbath op de draaitafel.

Valt me niet eens tegen. Het album word natuurlijk bepaald door de andere muzikanten en niet door Ozzy.
New Release: Ozzy Osbourne - Patient Number 9 I Bluestown Music - bluestownmusic.nl

Zo héél slecht vond ik de eerste luisterbeurt niet. Maar, om nou te zeggen dat ik er warm van werd, nee.

Patient number 9 kwam uit op 9-9. Daar kunnen wij autistische getallenfreaks nog maanden van genieten. Dat geldt vermoedelijk niet voor het album zelf.

Het is op zich geen slecht album maar het is een product, gemaakt voor Ozzy. Het laatste echte Ozzy Osbourne album is Down to Earth in mijn ogen. Daarna is het wel aardig maar het gevoel ontbreekt.

Het is natuurlijk allang geen Ozzy album meer zoals we die uit het verleden kennen. Het is project Ozzy met een scala aan gastmuzikanten. Maar dat zijn wel stuk voor stuk topmuzikanten waardoor het album wel lekker weg luistert.
Niets schokkend, het voegt niet heel veel toe, maar die laatste albums zijn toch wel een soort van mooie hommage aan deze legende die niet wil en kan stoppen met muziek maken.

Oh ja, en Mike McCready is imo ondergewaardeerd. Speelt natuurlijk in een enorm grote band, maar hij wordt vreemd genoeg niet vaak genoemd in de toplijstjes met goede gitaristen.

wat vele vergeten is dat de muziek niet het zelfde kan zijn dan in het begin. van hun opkomst zelfs de grooste en de meest populaire band niet. van AC/DC tot iron maiden vele zijn er mee opgeroeid met deze muziek voor mij is het wat laat dat ik deze muziek heb leren kennen zeker wat de oude betreft gelijk led Zeppelin en deep purple en zo dus van de jaren 60 ik ben er maar ingekomen toen ik eens een plaat horde van AC/dc maar had dus totaal geen gedacht wat het was ik luisterde enkel naar de oude pop tiener muziek in de tijd. tot ik langs een platenzaak kwam en de mini lp zag van iron maiden zag liggen ook dan nog niet wist ik wat het was pas met de langspeel plaat van iron maiden ben ik beginnen verzamelen en meer interesse begon te krijgen in deze muziek. en bijna telkens wanneer er een nieuwe plaat uitkwam van een band gekocht maar we moeten gewoon aanvaarden dat de muziek van de bands nooit meer het zelfde kunnen zijn als in het begin sommige worden ouder en hun steil en muziek verandert. ik weet nog in de tijd van vroeger dan er vele kritiek hadden wanneer een metal band begon te spelen met Synthesizers dat vonden ze niet kunnen maar toch waren het er vele die het al deden ozzy heeft het al zo vaak gedaan. nu deze nieuwe klinkt totaal niet zo slecht maar zoals ik zei we moeten aanvaarden dat het niet meer is gelijk ze vroeger waren vind je ze goed koop je ze vind het niet koop het dan niet want zei vele vonden iron maiden goed en heb hem gekocht en vele malen geluisterd helaas heb ik fout gekocht want ik vind hem net als die andere niet erg goed maar kijk smaken verschillen want Nostradamus van judas priest vond ik dus wel goed. maar deze klinkt redelijk goed dus wie weet een ding hoop ik dat ik hem ooit nog eens mag live zien als hij ooit nog eens komt in belgie. die jonge groepen is niet zo erg maar meestal de groepen met ongeveer de wat oudere leeftijd ozzy judas en zo heb deze laatste nog eens een keer gezien en was gewoon fantastisch. maar ja belgie is nederland niet nu volgende maand nog een oude band Saxon en misschiens ook nog UFO

P. Kouwes is terug en wat hebben we daar lang op moeten wachten want het was toch altijd wel heel erg geinig enzo wat die man voor gekkigheid opschreef want kijk weet je wat het verschil is tussen Iron Maiden en Ozzy Osbourne is dat Maiden een beetje lijkt alsof ze nog zin hebben en ze hebben gewoon goede elpees gemaakt de laatste tijd en nog veel mooiere shows nou kijk dan vind ik Ozzy Osbourne zo uitgeblust als een uitgestorven koala klinken alsof die vanachter de geraniums wat zit te murmelen wat natuurlijk prima is om te doen want ik heb er verder geen last van weetjewel en zoals vroeger wordt het nooit maar hoe het later beter wordt kun je beter nu mee beginnen en als dat niet je ding is kun je het gewoon laten liggen dus ach waar hebben we het over