menu

Neil Young + Promise of the Real - Noise & Flowers (2022)

mijn stem
4,06 (16)
16 stemmen

Canada
Rock
Label: Reprise

  1. Mr. Soul (4:33)
  2. Everybody Knows This Is Nowhere (2:46)
  3. Helpless (5:22)
  4. Field of Opportunity (4:17)
  5. Alabama (4:14)
  6. Throw Your Hatred Down (8:59)
  7. Rockin' in the Free World (9:59)
  8. Comes a Time (3:19)
  9. From Hank to Hendrix (5:07)
  10. On the Beach (7:35)
  11. Are You Ready for the Country? (3:15)
  12. I've Been Waiting for You (3:52)
  13. Winterlong (4:11)
  14. Fuckin' Up (7:17)
totale tijdsduur: 1:14:46
zoeken in:
avatar van harm1985
geplaatst:
Eerste single: From Hank to Hendrix


avatar van pmac
5,0
geplaatst:
Van welk optreden komen de opnames? Volgens het bijschrift van bol.com gaat het over 9 concerten uit 2019 die een eerbetoon waren aan de toen net overleden Elliot Roberts. Weet iemand meer ? On the beach is in ieder geval alleen in Antwerpen gespeeld. Ik was daar zelf getuige van en alleen al om die reden voor mij een reden om te kopen.
Ik geloof niet dat ik ooit ergens bij een optreden ben geweest van welke artiest dan ook waarbij later het optreden of een deel daarvan op een officiële release is verschenen.
Afijn. Behalve dat was de hele tour van 2019 ( en ook van 2016) een zeer succesvolle en geprezen onderneming met machtige setlists. En mooi dat er uit deze periode ook eens wat van uitkomt.
Ik hoop overigens ook dat die Rai concerten uit 2008 nog eens officieel verschijnen. Zelfs de bootlegs daarvan zijn van absurd goede kwaliteit maar dat terzijde.

avatar van Stijn_Slayer
4,0
geplaatst:
Zie bijv. New Release: Neil Young + Promise Of The Real - Noise & Flowers I Bluestown Music - bluestownmusic.nl voor waar de nummers gespeeld zijn.

Throw Your Hatred Down was in Ziggo Dome een hoogtepunt. De versie die het album heeft gehaald vind ik toch wel rommelig en vocaal niet sterk. Ook al blijft Neil de beste slechte gitarist ter wereld.

avatar van harm1985
geplaatst:
pmac: 9, 10 en 11 zijn van Antwerpen, 12 van Amsterdam. Het gros van de rest van concerten uit Duitsland, Throw Your Hatred Down van Kilkenny op 14 juli.

Zal nog even een exacte lijst opsporen.

EDIT: 1 t/m 4 en 7 zijn opgenomen te Waldbühne, Berlin, 3 juli.
5 te Hyde Park, 12 juli.
8 te Dresden, 2 juli
13 te Mannheim, 5 juli
14 te München, 6 juli

avatar van vanwijk
4,5
geplaatst:
Heb hem toen gezien in Ziggo, ergens in 2019 dacht ik, een memorabele avond door oa Country Home, Throw Your Hatred Down en Piece of Crap als nummers die ik nog niet eerder Live had gehoord (verder met Cortez, Into The Black, Free World en Hurricane een heerlijk concert!). Deze gaat er dus ook weer komen!
Toch vond ik hem in 2016 nog veel beter, daar een setlist om je vingers bij af te likken, die show zou ik, een op een, Live in mijn collectie willen hebben!

avatar van harm1985
geplaatst:
Op Young's site is het concert van 2016 in zijn geheel te horen voor betalende leden.

Het concert van Antwerpen 2019 overigens óók.

avatar van vanwijk
4,5
geplaatst:
harm1985 schreef:
Op Young's site is het concert van 2016 in zijn geheel te horen voor betalende leden.

Het concert van Antwerpen 2019 overigens óók.


Thanx harm1985, misschien toch maar aanmelden!

avatar van harm1985
geplaatst:
Wel Rust Tier a 40 dollar per jaar, classic geeft maar toegang tot 1 concert per keer.

Je krijgt dan ook toegang tot veel beeldmateriaal.

avatar van Poeha
Throw Your Hatred Down / Rockin' in the Free World / Comes a Time achter elkaar....genieten geblazen.

avatar van pmac
5,0
Eerste luisterbeurt achter de rug. Er valt wel het een en ander op aan te merken. Geluid is een typisch zaalakoestiek (wat hol) en klinkt bijna een bootleg. De uitvoeringen zijn hier en daar wat slordig en nummers als Dangerbird of Long may you run hadden er beter op gepast ipv bijv. Fuckin up.
Aan de andere kant is het een mooie samenvatting van de tour, spat de energie er vanaf en is het voor degene die er bij waren een prachtige herinnering aan vooralsnog zijn laatste Europese tournee. Zelfs zijn stem die echt wel behoorlijk onderhevig is aan veroudering mag ik nog graag horen.
Korom; die gaat in de verzameling

avatar van Stijn_Slayer
4,0
Huh, staat nog niet op Spotify?

avatar van Stijn_Slayer
4,0
De samenstelling werkt wel en geeft een goede gevarieerde flow. De productie vol met reverb is wat apart, maar niet storend. Met 4-6 en 10-13 ook een redelijk groot deel met niet de meest voor de hand liggende nummers. Mijn eerste indruk is positief en ik denk dat deze wel een hoge replay value heeft. Earth heeft dat bijvoorbeeld niet.

avatar van pmac
5,0
Dat reverb of zaal geluid is wel exact zoals je het in de zaal hoort. Voor je concertbeleving is het niet storend. Het is opvallend dat het geluid op elk nummer hetzelfde is ondanks dat er geput is uit negen verschillende concerten. Ik heb hem inmiddels in huis.

avatar van harm1985
Op thrasherswheat.org staat een uitgebreide analyse van het album.

pmac: doel is natuurlijk om een uniform geluid te krijgen, dus aan de outdoor concerten is wat meer reverb gegeven. Dit helpt ook met het maskeren van het feit dat er inmiddels wat sleet op Neil's stem zit.

Denk dat dit ook zomaar de laatste concerten geweest kunnen zijn. Young is nog steeds bang voor Corona en inmiddels ook bijna 78. Denk dat hij inmiddels meer energie haalt uit het maken van nieuwe muziek en het uitdiepen van zijn archieven.

avatar van pmac
5,0
De review van Thrasherweat staat niet ver van mijn mening af als ik het zo lees. Het geluid is alsof je in de zaal zit. Beetje het volume opendraaien en je vrouw wegsturen. Ik ben hoe dan ook blij met de release. Als dit het definitieve afscheid van het Europese podium zou zijn dan is dit een mooie geste. Ik vind het sowieso mooi dat er uit de laatste periode nu eens iets verschijnt (buiten het wat tegenvallende Earth). Ik verhoogd hem naar 4,5. Juist die concertbeleving bevalt me eigenlijk best.

gastheerg
Na de lading live albums uit de begin jaren 70 eindelijk nu opnames uit 2019. Daarmee wordt mijn wens vervuld niet teveel met die nagekomen releases uit de Harvest periode te blijven hangen.
Afgelopen vrijdag zag deze Noise & Flowers het levenslicht en ik kan albums van Neil maar moeilijk laten staan.
De opnames zijn gemaakt tijdens een tournee die Neil in 2019 hield. Niet met zijn vaste begeleidingsband Crazy Horse maar met Promise Of The Real.

Met deze band heeft Neil al eerder platen gemaakt zoals het ijzersterke protest album Monsanto Years uit 2015. In 2016 verscheen de 3LP live set Earth met hen als begeleiding en ook dat is een forse maatschappelijke aanklacht.
In 2017 laat Neil zich door deze gasten begeleiden op het album The Visitor met daarop het nummer "Already Great" en dan snappen we dat dit album niet met een love song begint.
Het laatste album wat Neil met Promise Of The Real maakte is de soundtrack van de wat vage - maar wel mooi geschoten - film Paradox.

Nu is er dan een dubbel live album en het klinkt een beetje als een heel goede bootleg. Dat is overigens als een compliment bedoeld want de opnames geven je het gevoel tussen het publiek te staan.
De opnames zijn voor zover ik weet niet eerder als bootleg verschenen en Neil plaats het album in zijn catalogus (NYA) dan ook in de Performance Serie en niet in de Bootleg Series.

Aan de binnenzijde van de klaphoes valt te lezen dat twee weken voor de optredens Neil zijn manager en goede vriend Elliot Roberts heeft verloren. Neil geeft aan dat ze om die reden extra hun best hebben gedaan.
Daar zullen ongetwijfeld wel wat meningen over verschillen. Wie perfectie zoekt maakt met Neil sowieso al een verkeerde keuze. Daarnaast is dit album eerder authentiek en ongedwongen dan muzikaal perfect.
Niet clean maar heel puur. Niet gepolijst maar energiek vliegt het diverse kanten op. Van stevige rock tot soms meeslepend ingetogen zoals met het nummer "On The Beach"

Neil speelt met z'n kameraden een setlist bij elkaar die een eigenzinnige samenvatting van de carrière van Neil kan zijn. We gaan zelfs ver terug want zo wordt er begonnen met het nummer "Mr. Soul" wat we kennen uit de periode van Buffalo Springfield.
Een groot deel van het album rockt het als een malle en een nummer als "Rockin’ In The Free World" zit je voor je het weet mee te blèren. Heerlijk hoe je denkt dat het nummer eindigt met een intermezzo tussen gitaar en drums. Op het moment dat je de laatste klap verwacht zet Neil met z'n gevolg weer mega stevig in. Wat een energie!

Neil blijft natuurlijk meester om lekker te rocken om vervolgens wat lekker luisterliedjes over het publiek uit te strooien. Zo mogen nummers als "Comes A Time", "From Hank To Hendrix" en "Winterlong" het publiek even op adem laten komen.

Veel albums die Neil vult met oude opnames zijn voor de gemiddelde fan volledig overbodige kost. Deze vier kantjes uit de tournee van 2019 hoef je geen heel grote fan van Neil Young te zijn om minimaal van één luisterbeurt te genieten. Of je dan echt de vinyl set moet kopen is weer een andere vraag. Ik kon het niet laten.
Minimaal een keer luisteren zal bij velen toch de kriebels bezorgen dat dit album dik de moeite is om vaker op te zetten. De diverse setlist speelt daar een belangrijke rol in, maar voor mij zijn het vooral de ongepolijste uitvoeringen die mij gelijk een fan maken van dit album.

avatar van pmac
5,0
Het zou verplichte kost moeten zijn voor degene die er in 2016 of 19 bij waren. Dit is toch een uiterst vermakelijke plaat. Waar ik eerder wat kritiek had op het geluid, samenstelling en foutjes zou ik dat nu als sterkste kant willen noemen. De energie knalt uit de speakers. Het volle pond wat mij betreft al zit daar een halve punt sentiment bij omdat ik inderdaad voorzie dat we hem niet meer op het podium in Europa gaan terugzien. Zelfs Farm aid in september heeft hij al afgezegd.

avatar van vanwijk
4,5
Ook ik een halfje erbij, met dank aan pmac. Het sentiment speelt inderdaad ook een rol. En ik moet er nog niet aan denken dat we hem niet meer gaan zien hier op het oude continent.

avatar van harm1985
Inmiddels ook een groot deel beluisterd; de sound doet inderdaad aan alsof je in de zaal zit. Oftewel, hoe harder, hoe beter. De stem van Young is een tikje minder dan in 2016, echter POTR geeft hem meer ruimte om te schitteren dan in 2016, maar qua setlist 2016 dan weer beter.

Het kan nooit en/en zijn met Young; Earth bevatte typische songkeuzes en vreemde overdubs en dit album schiet weer op andere vlakken tekort. Gelukkig staat het concert van 2016 ook op de Timeline.

Definitieve beoordeling volgt, maar vooralsnog een prima (fysieke) toevoeging aan zijn oeuvre, wel jammer dat de Blu-Ray alleen via zijn site te koop is (of je moet de box set kopen), voor de die hard fans dus. Aan de andere kant, ik verwacht geen albums meer van Young die miljoenen gaan verkopen.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:11 uur

geplaatst: vandaag om 04:11 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.