Grappig, ik heb dit album net leren kennen (via de enthousiaste eigenaar –tevens Kyuss-fan– van een platenwinkel), en nu heropent spinout hier opeens het gesprek na bijna vier jaar radiostilte. Nu een keer of vijf gedraaid, inderdaad (a) Kyuss en (b) heerlijk, maar het is wel moeilijk om onderscheid te maken tussen de nummers, als iemand mij zegt dat ie Fistful of dolls of Crawling het hoogtepunt van de CD vindt kan ik me het bijbehorende nummer niet voor de geest halen (tenzij hij de Who-cover zou noemen), en ik kan me voorstellen dat dat me wel een beetje gaat tegenstaan. Aan de andere kant, dat is bij Blues for the red sun af en toe ook wel het geval, en daarbij stoort het me níét.