Captain Beefheart and His Magic Band - Safe as Milk (1967)

Ik word gedwongen door Lukas om hier wat te schrijven, dus dan doe ik dat ook maar he. Het herinnert me eraan dat ik hier nog niet op heb gestemd.
Wel, voor degenen die moeite hebben met Trout Mask Replica: begin eens met deze plaat. Het is allemaal wat toegankelijker, wat fijner luisterbaar en wat korter, maar daarom zeker niet minder geweldig. Eerlijk gezegd vind ik deze zelf ook wat "beter" en daarom ook 4,5 (maar een iets hogere 4,5 dus )

Kom ik echt zó dwingend over...

Het ging ongeveer zo:

* Paap luistert: Captain Beefheart - Call On Me [Safe as Milk, #03]
[Lukasvds] huh
[Lukasvds] 50 stemmen en nog geen bericht
[Lukasvds] ga er eens wat schrijven Paapje

Prachtplaat. Zo worden ze tegenswoordig nie meer gemaak!

Unieke plaat uit een tijd dat de good Captain nog muziek maakte die door een groter publiek te behappen was en er, in tegenstelling tot zijn latere smakeloze Virgin LPs, ook nog zelf achter kon staan.

Zojuist gedownload. Na het meermaals beluisteren van the Spotlight Kid, Clear Spot en nu deze Safe As Milk vind ik het volstrekt onbegrijpelijk dat ik tegenwoordig vrijwel nooit iets lees of hoor over de invloed van Beefheart. Nitty Gritty Psychedelic Bluesy Jazzy shit van het mooiste soort. De volgende gek die ik mag toevoegen aan mijn favorietje lijstje mafkezen (Zappa, Alice Cooper, Arthur Brown, George Clinton).

Echt een geniale plaat, ik luister em bijna elke dag de laatste tijd, elk nummer rockt de pan uit, zelfs de ballad I'm Glad rockt harder dan harde rockende hardrock! Yeah

Ik ben nu Liverpool live 1980 aan het beluisteren.
Captain Beefheart is niet voor overdag, meer voor laat
in de avond, kruip je tegen je vriend Laphroig aan ...
en dan ben je gelukkig, niet omdat de whiskey zo goed is
(ok, dat is ook weer niet helemaal waar)
maar omdat die verdomde Captain Beefheart VEEL beter is !
Jongens, wat hebben we het goed.

Goeie god, wat zou het leven toch een stuk minder aangenaam zijn zonder de kapitein, ik heb de goede man eigenlijk nooit op iets slecht kunnen betrappen.
En Pantalone, wat een prachtige laatste zin.

4½--->4
was iets te voorbarig met mn 4½, maar toch een erg lekker en apart album.

Deze bevalt me duidelijk beter dan Trout Mask Replica (2*). De nummers hier hebben veel meer melodie en zijn meestal nummers met een kop en een staart. Lekker funky plaatje.

mee eens dat atonale soms doet mij niks

Waar ik voor The Spotlight Kid en The Clear Spot wel 10 luisterbeurten nodig had, ben ik nu, wat dit plaatje betreft, na twee keer luisteren al om!! De Captain kan blijkbaar ook heel goed toegankelijke muziek maken. Lekker plaatje!

Heerlijke muziek. Dit doet mij wel een beetje denken aan Beck's Mellow Gold (ja MG ken ik eerder). Dezelfde soort rammelbak genialiteit, ofzoiets. Of slaat het nergens op wat ik zeg?

Avant-Garde als 2e genre vind ik beetje misleidend. Ik vind het een vrij makkelijk album om naar te luisteren. Blues vind ik beter passen als 2e genre. Het nummer 'I'm Glad' is zelfs soul.

Inderdaad, misschien komt dat omdat het 2e album wel avant-garde is.

Makkelijk vind ik Beefheart albums nooit eigenlijk, maar na een tijdje kun je er gewoon niet meer zonder....

Weetje, ik heb het gevoel dat niks op deze plaat hetzelfde klinkt als I'm Glad, of zit ik er nu erg naast? want I'm Glad vind ik namelijk brilliant. Er zit enorm veel soul in!

Dan is je gevoel goed, want de rest klinkt niet als I'm Glad.

Ja I'm Glad is gewoon een vreemde eend in de bijt ...Het is een Captain Beefheart die de Soulkant opgaat. Deze man probeerde eigenlijk alle muziek eigenlijk samen te laten smelten...

Ik heb hier nog helemaal niks over gezegd. BIj deze: wat een fijne plaat. Eigenlijk luister ik deze plaat alleen in de winter als het heel koud is. Een perfecte plaat dus voor deze week.

Sure 'Nuff 'N Yes I Do is voor mij één van de leukste openers van Captain Beefheart. Ik ben verder helemaal gek van de basloopjes die erdoorheen zitten. Het zijn zulke krachtige nummers.

Even een vraagje: Want Captain Beefheart heeft ook samen gespeeld met Frank Zappa, is dat een beetje vergelijkbaar met dit album?

@ Hendrix, welk album bedoel je?

je hebt Trout Mask Replica, op dit album is Zappa de producer. Dit is m.i. zonder twijfel Beefhearts beste album. Verder heb je nog andere albums van beide heren zoals Bongo Fury, heb ik wel eens gehoord maar heeft niet echt indruk gemaakt.

Bongo Fury, live-album van Zappa/Mothers met Beefheart. Hou je van blues met een twist, dan blind aanschaffen.

Ik zal er eens naar gaan zoeken, bedankt allebei . Trout Mask kende ik natuurlijk al. Ook een zeer goed album.

Fijn album, ik had hem een jaar of 5 geleden al beluisterd maar toen was ik er duidelijk nog niet aan toe. Heb nu al aardig wat zappa-ervaring en dat maakt de kapitein ook goed te behappen. Alleen ik ervaar nog niet de genialiteit die velen van jullie wel ervaren. Wat is het wat jullie wel horen en ik niet? Ligt het aan de whiskey (black grouse ) of is het een plaat die nog verder moet rijpen?

Tot nu toe 3.5*, maar ik zou graag de ervaring van 5 sterren hebben zoals gezegd

De plaat heeft wel veel tijd nodig. Ik heb hem ook al een jaar en in het begin hoorde ik wel fijne nummers maar hij verveelde me al snel. Na een tijd beginnen de nummers je meer aan te trekken. Kapiteins meest veelzijdige album. Ik vind Zig Zag nog steeds ongelooflijk simpel en ongelooflijk goed.

Safe as Milk - hoezo ironie? - is een enorm sterke plaat naar mijn mening. Het was vrijwel direct raak. En dat werd al helemaal duidelijk toen Dropout Boogie de revue passeerde. Wát een geweldig nummer is dat zeg. Helaas volgt daarna het minste nummer van dit album, maar dat mag de pret niet onderdrukken. Verder zijn er wel meer uitschieters te vinden, maar het is vooral het geheel wat mij aanspreekt. De rauwe en onbezonnen stem van Beefheart (die idd doet denken aan die van Howlin' Wolf) die opgaat in de eveneens rauwe en onbezonnen muzikale ondersteuning. Het zorgt allemaal voor een geweldige beleving.

Op 17 december 2010 overleed overleed hij aan de gevolgen van multipele sclerose, waaraan hij al jaren leed.

Eerste kennismaking met Beefhart, stond al jaren op de rol.
Ik ben positief verrast, ontzettend gevarieerd album.

Dan heb je nog vele jaren luisterplezier aan deze plaat te gaan. Ik heb 'm nou dik 40 jaar en hij zit nog regelmatig in de spelert. Wat mij elke keer weer opvalt is hoe fris deze opnames blijven klinken .....