The Game - Drillmatic: Heart vs. Mind (2022)

Vandaag beluisterd. Het is een hele zit. Die man blijft ook maar namedroppen. Wel leuk album, maar man, wat lang. Nu op naar Black Thought's nieuwe.

Erg lang inderdaad, moet deze minimaal een aantal keer luisteren om er wat van te vinden. Maar geen idee of ik daar trek in heb.
.
Black slim shady is wel chill.

Oh no, die tracklist....

The Black Slim Shady leuk in elkaar gezet door af en toe ook de flow van Eminem over te nemen, maar komt toch meer over als een 10(!) minuten durende ode dan harde diss. Meer van 'dear slim, I wrote a 10 minute love song but you still ain't calling'. Verder met bijna 2 uur aan speeltijd moeilijk om mezelf er toe te zetten alles te gaan luisteren.

Ik vind the Game een van de meest consistente rappers. Zeker als je vergelijkt met tijdsgenoten als 50, TI, Luda. Allemaal nergens meer te bekennen of het is niet interessant.

Volgens Game zelf het album van het jaar 2022. Ben benieuwd. Hij is enorm gemotiveerd omdat hij niet mee ging naar de Super Bowl en Kendrick en 50 Cent wel. Vind The Game zelf altijd wel relaxt. Alleen Eazy nog geluisterd en die ging wel. Binnenkort maar eens opzetten.

Ok, siked!

die drie artiesten die je daar noemt, vooral 50, hebben zelf ook niet meer de volledige focus op muziek maken. Zijn oa. veel bezig met tv en film. Waar The Game wel is blijven hangen in het maken van muziek.

Ik vind The Game een enorme aandachtstrekker. Met het 100 keer uitstellen van zn album, z'n social media gedrag en nu ook weer zoeken naar beef met Eminem (waarop gebaseerd?). Alleen daarom al weinig zin in dit album. En daarnaast: 2 uur speeltijd? Doe gewoon ff normaal joh.

Pff wat is Black Slim Shady een karige disstrack. Als je een GOAT dist moet je echt met wat beters komen... Hoop dat Eminem komt met een mooi antwoord.

Geniet hier toch stevig van. Zag hem ooit live, mijn eerste rap concert, wat ik destijds geweldig vond. Ietwat te lang dit album, haal de pareltjes eruit en je hebt een zeer sterke plaat wat mij betreft. Fijne producties, redelijke teksten en vermakelijke gastbijdragen, dikke meevaller, twijfel wat tussen 3,5 en 4 sterren. Zitten wat saaie en onnodige tracks tussen, ik begin zuinig en draai 'm gewoon nog een keer!

Die diss is echt tenenkrommend, zeker als je geen idee hebt waarom hij Eminem disst.

Tot dusver tot en met track 11 gekomen en nog weinig boeiends gehoord. Het gekke is dat ik bij The Game altijd hoop heb dat ie z'n praatjes waarmaakt en echt met een topplaat aan komt kakken. Ben zeker liefhebber van zijn eerste twee albums en vind ook The Red Album, LAX en zeker 1992 dope releases. De rest van z'n platen een stuk minder, maar hij heeft het wel in zich denk ik altijd in aanloop naar een nieuw album. Beetje stoer doen in de media, toffe radio-freestyle droppen en roepen dat ie de plaat van het jaar gaat droppen en ik krijg er alweer zin in.
Maar ja, dan krijg je een plaat die 2 uur duurt en vol staat met voor mij oninteressante gastartiesten. Eerst maar eens zien wanneer ik het album eens een keer volledig kan draaien, maar afgaande op de eerste 11 nummers heb ik niet echt meer verwachtingen.

The Game is zijn eigen grootste vijand.

De mond van deze man is te groot voor zijn eigen goed. Normaal gezien was hij al op pensioen en was Born 2 Rap zijn laatste album geweest maar de voorbije jaren heeft hij juridisch gezien wat tegenslagen gehad en zal er toch meer geld in het laadje moeten komen. Al maanden roept hij van de daken dat zijn elfde album ging bewijzen dat hij de beste rapper is dat momenteel nog leeft, 30 for 30 zou de titel worden. Na bericht dat het album Drillmatic zou heten werd duidelijk gemaakt dat het wel liefst 30 nummers zou tellen en de woordenbuiger verklaarde dat de LP het beste album van 2022 zou worden. Mijn hoop werd door de expansieve tracklist serieus het hoofd ingedrukt (maar hoe gevulder het album hoe meer streams dus hoe meer geld zeker?) en ook het feit dat Hit-Boy de executive producer zou worden maakte me niet gelukkig. Na een aantal releasedatums niet gehaald te hebben mochten we Drillmatic: Heart vs. Mind dan toch eindelijk beluisteren.

En hoe is dit project? The Game is en blijft één van mijn favoriete rappers met een vette stem en slechte nummers staan hier niet echt op vind ik persoonlijk maar 30 tracks met een speelduur van wel liefst 2 uur is véél te véél van het goede en valt er amper doorheen te komen in één zit. Tot en met 1992 maakte zijn muziek ook een grotere indruk op mij maar dit album en haar voorganger klinken zo generisch. Zijn muziek mist de impact dat het in het begin en midden van zijn carrière wel had, Drillmatic: Heart vs. Mind klinkt goed maar net zoals bij Born 2 Rap staat er weinig op waar ik de drang naar heb om naar terug te keren.
Samplen is iets wat bij Hip Hop hoort maar meestal leende de producers composities van andere genres of was het samplewerk zo verwerkt dat het amper te herkennen was... deze LP staat vol met heel herkenbare samples. JAY-Z heeft bijvoorbeeld 7 samples goedgekeurd voor dit album en die oorspronkelijke nummers van Hov zijn goed te herkennen. Hierdoor heeft The Game het zichzelf ook weer moeilijker gemaakt en zal dit ook een reden zijn waarom het album geen indruk nalaat.

Het is moeilijk om een favoriet nummer aan te duiden maar volgens mij is de single Eazy wel het beste dat hier op staat, enkel jammer dat Kanye er voor zorgt dat die verse heel snel verouderd is. Stupid is de minste track op het album, dit is het type productie waardoor ik geen hoge pet van Hit-Boy op heb.
De overige nummers hangen hier wat tussen en vervelen niet als ze opstaan maar zoals eerder aangehaald zijn ze ook niet van het niveau dat je ze expres gaat opzetten.

Dat Jayceon een aandachtshoer is mocht doorheen zijn loopbaan al wel duidelijk zijn maar met The Black Slim Shady heeft hij toch een nieuw dieptepunt te pakken hoor. Jaren verkondigt hij dat je met iedereen beef mag zoeken behalve met Eminem omdat die niet te winnen valt... ik vraag me toch oprecht af waarom hij van dit gedacht afgestapt is. Eerst wou hij een Verzuz tegen hem maar heeft hier nooit gehoor op gekregen en nu krijgen we een tien minuten durende disstrack tegen Eminem, het blijkt dat Mr. Mathers slim genoeg is om niet te bijten. Overduidelijk probeert The Game meer aandacht te vergaren voor zijn nieuwste album, toch jammer dat het op zo'n manier moet. Misschien zal het hem toch niet zo goed liggen dat hij niet naast Dr. Dre op het podium van Super Bowl stond dit jaar. 50 Cent moet er ook terug aan geloven terwijl zij ook terug op neutrale voet stonden.
Het nummer zelf is goed te doen maar het gaat gewoon nergens over, 10 minuten is dan ook (net zoals het gehele album) veel te lang.

World Tours met wijlen Nipsey Hussle zou officieel op het album staan maar dit heeft de streamingsdiensten nog niet kunnen bereiken. Vandaag ben ik er ook achter gekomen dat O.P.P. met YoungBoy Never Broke Again ook niet meer beschikbaar is, achter de schermen zijn de zaakjes toch nog niet helemaal op orde zo te zien.

Hij heeft al meermaals bewezen een geweldig album af te kunnen leveren en zelfs classics in zich heeft. Voor het volgende album gewoon focussen op ongeveer 10 nummers, Game. Dan zou het wel goed moeten komen.

Krappe 3,5* dat in de toekomst nog wel met een halfje kan zakken.

Godsamme, die Eminem "diss" track niet kunnen uitluisteren zelfs. Schaamtelijk. Dikke foei, want Game heeft best toffe dingen gedaan. Maar dit was achterlijk kapot slecht.

Die Eminem-diss is inderdaad vrij.... lachwekkend. Sowieso heeft deze hele plaat iets kolderieks: die lengte, het gebrek aan opbouw, de stortvloed aan gastartiesten met zoveel verschillende stijlen. The Game blijft een fijne rapper en hij kan echt nog bangers maken (ik ben gek op 'Eazy'), maar doordachte of goeie platen maakt hij al tijden niet meer.