Flotsam and Jetsam - No Place for Disgrace (1988)

nou, de eerste dan maar

erg sterke plaat

wat mij bevalt aan deze band is dat ze snelle metal combineren met balladeachtige stukken, op iedere plaat vind je wel een aantal minuten waarin dat sterk naar voren komt

zang is typisch jaren 80, produktie helaas wat blikkerig, maar de nummers stuk voor stuk ijzersterk (newsted)

de cover van elton john (saterday night's allright....) had van mij niet gehoeven, maar klinkt toch aardig

liefhebbers van metallica, megadeth uit eerste uurtjes kunnen dit denk ik ook waarderen

Erg ondergewaardeerde (speed/trash) metal plaat...
Sterke composities...typisch gitaargeluid (Carlson/Knutson).
Productie is inderdaad wel een minpuntje.

Dit was de eerste echte metal plaat die ik kocht. Heb er nog steeds goede herinneringen aan. Ben het eens met het feit dat die cover niets toevoegt aan de rest van de nummers. Helaas bracht de band hierna alleen nog maar bagger uit....

doomsday ging ook wel

bagger kwam met vertrek van newsted

Ik geef de voorkeur aan het debuut, maar op productie scoort dit album beter. Het songmateriaal is wel minder, maar hier en daar staat er nog een goed nummer op: de titelsong en I Live, You DIe. De cover van Elton John slaat de plank volledig mis. In het tijdbeeld van 1988 was het zeker geen slechte plaat. Helaas waren de platen die hierna kwamen heel matig.

"Doomsday" is in 2006 opnieuw uitgekomen met een nieuwe mix, die klinkt nu echt wel goed. Ik hoop dat ze dat ook nog eens doen met deze plaat.

Newsted heeft volgens mij op deze plaat nog geen eens meegespeeld omdat hij al naar Metallica vetrokken was.

Dat klopt inderdaad. En Newsted schreef aan slechts drie nummers mee.

Troy Gregory(die ook nog met Prong 'Prove you wrong', geen misselijke plaat, maakte) kwam na Newstedt en 'When the storm comes down' is toch een sterke plaat met een paar juweeltjes hoor. Alleen snap ik wel dat sommigen het geluid ervan niet zo kunnen waarderen. Vandaar dat ik het ook bijna als een nieuwe band beschouw, na die eerste twee platen. Na de derde was ik ook weg, trouwens, maar ga via YOUtube nog wel eens wat proberen, denk ik.
Deze plaat heeft trouwens een erg donker sfeertje, dat doet hem wel er uit steken.

idem, want dit geluid is te armoedig voor zoveel moois aan muziek

Wat een muziek, ongelofelijk, Thrash metal heerlijk.
klaarkomen voor je oren,

Bamn, Bamn
No place for disgrace

Jammer, jammer, jammer van die cover(op zich best leuk maar meer als een bonus track o.i.d.)...

Deze tweede Flotsam klassieker vind ik nog een tandje beter dan zijn klassieke voorganger. Aangezien die op een score 4.5 uitkwam bij mij, gaat deze dus automatisch naar de volle 5 punten. Hoger kan ik niet, want dit is fantastische muziek! Alles is aanwezig, maar dan ook werkelijk alles! Keiharde knallers vol kunde en melodie, maar ook de ontroerend mooie semi-ballad: Escape from Within....PERFECT! Draai die maar ooit op mijn begrafenis.

Een echte classic van groot formaat! Heerlijk album.

opeth als avatar en toch smaak

ut kan


reetegoeie plaat, nog steeds

wanneer , ja wanneer de remaster met fatsoenlijk geluid?

deze plaat schreeuwt erom!

Ik word van dit soort klassieker-thrash nooit zo warm. Toch ben ik best benieuwd naar hun optreden komende zaterdag op Elsrock, daar gaat het vast een stuk spannender klinken.

Heb ze afgelopen zondag in Kerkrade gezien! Live zijn ze erg goed.

spelen gelukkig ook veel oudjes

nog steeds mijn favoriet van deze snelle jongens

het klinkt als een klok, elk nummer, zelfs de cover

De cover is inderdaad erg leuk gedaan. Met relevante aanpassing natuurlijk: It's seven o clock and I wanna mosh

Vind de cover niet slecht maar echt geweldig vind ik hem ook niet. Had er van mij dus niet op gehoeven.

Beste nummers vind ik de titeltrack, I live you die, NE Terror en Hard on you.

De remaster zal er waarschijnlijk (helaas) nooit van komen,
De rechten van deze plaat liggen in handen van iemand waar de huidige leden geen zaken meer mee willen doen
In ieder geval dat is het verhaal wat één van de gitaristen een tijdje terug op hun officiële messageboard had gepost.

Was zelf ook op onderzoek uit waarom deze plaat nog nooit geremasterd was door Metal Blade (bv als tweede schijfje bij de DFTD remaster( of het Poolse Metal Mind Records die wel die matige platen daarna had geremastered

...de begin-riff van Dreams of Death blijft 1 der mooiste allertijden.

Dit album heb ik op vinyl maar sinds vandaag ook op cd (tweedehands).
Echter is de hoes van de cd versie donkerblauw met beige achttige kleur letters.
Iemand een idee wat daar de rede van is?
De cd is een Elektra uitgave uit 1988.

Alle originele Amerikaanse (elektra) uitgaven hebben een blauwe hoes met lichter blauwe letters. De Europese kwamen via Roadrunner en hebben de zwarte hoes met rode letters

Met beige letters ken ik niet.

de albumtitel staat wel in lichtblauwe letters maar de bandnaam staat er in beige letters op.
Zal zo ff kijken of ik ergens een foto kan uploaden.
Maar zal dan inderdaad wel om de Amerikaanse versie gaan.

Edit:

CD hoes

Oh is het beige? Zo had ik hem ook in mijn hoofd.

Dat is gewoon de Elektra versie dus.

Of Roadrunner of Elektra / Metal Blade had de kleurenpers verkeerd ingesteld staan. Ik zou niet weten welke nu de juiste is.

De LP versie die ik van dit album heb is wel "gewoon" zwart met rood maar die is wel van Roadrunner.
Dus zal de verklaring inderdaad zijn:



Maakt verder ook niks uit.
Blijft een goed album van Flotsam!

Dat zeker. Maar ik zou het wel vervelend vinden als blijkt dat ik een bootleg had aangeschaft. Vooral met cd's van oude thrashbands kan je dat maar zo overkomen.

Als het album in de US op Elektra met die blauwe achtergrond is verschenen lijkt mij dat de meest oorspronkelijke. Op wiki vind ik er echter niets over terug. Daar is de zwarte hoes te zien. Wellicht is het verschil een keuze geweest om de hoes beter tot zijn recht te laten komen. Zoals het nu hier te zien is geeft toch een krachtigere uitstraling dan met dat blauw.

Daar ben ik het mee eens.

Op metal archives staat hij trouwens ook in het blauw.