King Gizzard and The Lizard Wizard - Ice, Death, Planets, Lungs, Mushrooms and Lava (2022)

Ice V is een lekkere jam, waar in die 10 minuten genoeg leuke dingen gebeuren. Als het hele album in deze stijl gaat zijn dan wordt het smullen. Prachtige cover overigens!

Vannacht een Gizzymail ontvangen waarin uit de doeken wordt gedaan hoe de 3 albums tot stand zijn gekomen, inclusief voor dit album het intentioneel gebruik van bepaalde (enigszins exotische) toonladders.

"‘Ice, Death, Planets, Lungs, Mushroom and Lava’ was a result of taking this concept even further. Each day we would go into the studio, pick a key and mode to play in. The jams would last about 4 hours or so then Stu would take the recordings away and condense it down into a song by cutting up all the best bits. Eventually we went through each of these modes:

Mycelium - Major scale
Ice V = Dorian
Magma = Phyrigian scale
Iron Lung = Aeolian scale
Hells itch = Mixolydian scale
Lava = Lydian scale
Gliese 710 = Locrian scale

Once the songs were starting to take shape we decided to take this collaborative approach a step further by encouraging everyone to write lyrics. Stu picked the subject matter for each song and we all threw in our own different interpretations of it. This was really exciting to see everyone get involved and throw in their two cents."

Stelletje muzieknerds zijn het ook he

Ice V is alvast weer lekker. Klinkt inderdaad als een lange jam-sessie. Heeft op deze manier ook wat weg van de langere nummers van The Doors.

De andere nummers kunnen weer mogelijk in een heel andere stijl zijn. Het blijft toch altijd een verrassing met KG&TLW.

Ik moet bij Ice V wel een beetje denken aan Fools Gold van The Stone Roses.

Iron Lung is er weer eentje hoor, beetje Zappa en Jethro Tull feels erbij

Ook dit album heeft weer een compleet eigen smoel. Jammy, jazzy, donker en uitdagend.
Niet zo goed als de reeks hiervoor (KG, LG, B3K, OG). Het hoge jammy gehalte pakt mij niet altijd (soms vermoeiend) maar nog steeds een fijne plaat waar het vakmanschap goed te horen is. Hoogtepunten bij de eerste luisterbeurten zijn Ice V en Hell’s Itch.

Ik had eergisteren een rit van 2 uur te doen en heb daarvan ongeveer 10x op repeat naar Iron Lung geluisterd, wat een héérlijke track is me dat (1:50 en 3:50 als de start van delen van die helse rit). Ice V ook 2-3x opgelegd. Zeker goed, maar ondergeschikt aan Iron Lung. Vanmorgen al 1x Magma gehoord, straks nog een halfuurtje in de auto en een verdere selectie van dit album beluisteren. Als Motorpsycho-fan (en andere psychedelische jam-bands) heb ik hier veel zin in!

Ik wil ze ook echt nog eens live zien. Het is alweer van februari 2018 geleden in de Gentse Vooruit. Nadien is het nooit meer gelukt. 2023 dan maar?

10 augustus 2023 zijn ze in Duitsland las ik, enige EU date tot nu toe maar er volgen er dan vast meer

Dan zal het mogelijks Pukkelpop en Lowlands en zo worden zeker? Aangezien ze die geplande concerten aldaar de voorbije zomer last-minute hebben moeten annuleren... Liever een lekker lange broeierig zweterige zaalshow waar je geen volledig festivalticket moet voor kopen maar ach

Waar in Duitsland staan ze precies die dag?

Ik vind dit echt een waanzinnig fijne plaat geworden. Ice, Death, Planets, Lungs, Mushrooms and Lava focust zich volledig op de mellow jammende kant van King Gizzard, met een mix van psychedelische rock, progrock en jazzrock. Dat is dus zwaar mijn ding, en 64 minuten vliegt voor mij ongelofelijk snel voorbij. Ik heb hem sinds vrijdag iedere dag opgezet, het nodigt uit tot beluistering, ik word er enorm blij van en ik kan er als het ware heerlijk in gaan liggen. Het vloeit allemaal zo comfortabel en natuurlijk, en dat is knap wanneer je uit lange jams allerlei fragmenten haalt. Aan de andere kant bestaat King Gizzard uit ware studenten van muziek in zijn algemeenheid, en zou het me niet verbazen dat Stu MacKenzie veel inzichten heeft gehaald uit de manier waarop bij artiesten/bands als Can (Holger Czukay) en Miles Davis (Teo Macero) er uit jamsessies songs werden gehaald. Iedere track heeft een eigen richting, met bijvoorbeeld het opvallend euforische Mycelium, het enorm funky Ice V en Hell's Itch dat volledig de progrock/jazzrockrichting in gaat. Voor mij is er niks op deze plaat aan te merken. Ik ben dan ook wel erg de doelgroep voor deze plaat, maar het verschil tussen interessant ontspannen en oersaai ontspannen is wel klein, dus ik vind het ontzettend knap wat King Gizzard hier neerzet.

Dat nodigt uit tot een beluistering. Voor mij is Gizzard altijd wat teveel van het goede. Niet helemaal mijn spreekwoordelijke kopje thee zeg maar, maar eens in de zoveel tijd probeer ik het toch maar weer eens. Zo vond ik Fishing For Fishies toch een bijzonder fijn album om naar te luisteren. Misschien probeer ik deze ook wel...

Edit: Weet iemand waarom een deel van de albums van King Gizzard van Spotify zijn gehaald?

Edit 2: Momenteel druk aan het beluisteren, maar podverdorie dit klinkt lekker. Sluit me daarbij ook helemaal aan bij Don z'n zegje hierboven: tracks die uitwaaieren naar de progrock / jazz kant onder het mom van een jamm-vibe. Als je niet zou weten dat het allemaal korte fragmentjes uit zeer lange jamms waren, dan was het niet eens opgevallen zo natuurlijk klinkt het. Een plaat om jezelf heerlijk in onder te laten dompelen. King Gizzard laat zien hoe er gejammet moet worden anno 2022!

Iets minder jammy, maar minstens even prog/jazzy: Polygondwanaland (niet toevallig ook mijn torenhoge Gizz-favoriet), met de ongelofelijke trip Crumbling Castle als opener!

Komt op de lijst!

Net bekend gemaakt; 3 maart in de Gashouder en de dag erna in Tilburg!

En maandag 20 maart in het Koninklijk Circus in Brussel!

Toevallig zag ik vandaag in mijn aanbevolen video's op YouTube een live-registratie van de Gizzards op Lowlands in 2018. Is er een kans dat de heren volgend jaar zomer een dergelijk festival in Nederland aandoen of niet?

Die kans lijkt me wel reëel inderdaad, aangezien ze blijkbaar al op een Duits festival staan komende zomer (@repelstefan?). Bovendien zouden ze er dit jaar gestaan hebben, maar begin augustus hebben ze de rest van hun tournee abrupt moeten afgelasten, wegens een onverwachte opstoot van de ziekte van Crohn bij de zanger (hij is al heel zijn leven patiënt en heeft het normaal onder controle). Hij moest in allerijl terug naar Australië. Gezondheid eerst uiteraard. Maar misschien dat ze omwille van die afgelaste shows volgende zomer terugkomen (ging naast Lowlands over een tiental shows in NL, Duitsland, Oostenrijk, Zwiterserland, Portugal, Frankrijk en Spanje).

Laten we het hopen. Ik heb deze gasten nog nooit live gezien, maar dat lijkt me echt een ervaring op zich. We zullen moeten afwachten...

Op Best Kept stonden ze dit jaar, oprecht een van de tofste concerten die ik ooit heb gezien. Werd ook nog eens gevolgd door Nick Cave & The Bad Seeds en 2manydj's als afsluiter, perfecte festivalavond zo

Lowlands stond toevallig niet op het programma dat ze moesten aflasten. Maar dat ze dit jaar een van de festivalperiodes in Europa staan (en NL) twijfel ik bijna niet aan. In het begin van de festivalzomer op BKS of DTRH of later op Lowlands gok ik.

Ik ben erbij in de Gashouder! (is dat een toffe locatie?) Ik kon de tickets gisteren al bestellen, omdat ik er eerder in de Paradiso al eens bij was.

Deze plaat bevalt vooralsnog uitstekend. Jammende KGLW ligt mij goed. Het concert in de Gashouder zal volledig in het teken staan van de drie nieuwe albums, dus dat gaat helemaal goedkomen.

Ik hoop nog steeds op een festival op Lowlands deze zomer, aangezien ik de concerten van maart samenvallen met studieweken. Fingers crossed...

De locatie is tof, zeker alsje voor het eerst gaat. Wees wel gewaarschuwd dat het geluid niet naar behoren is. Als je daar gevoelig voor bent is het echt storend.

Dat geldt dan alleen voor specifieke genres? Want het is niet voor niets de technotempel, staat niet bepaald bekend om het slechte geluid.

Ik draai deze plaat nog vrij regelmatig en hij bevalt me met elke luisterbeurt meer en meer. De songs bevatten allen ijzersterke melodieën en arrangementen (Ice V, Iron Lung), heel veel laagjes die pas na enkele luisterbeurten tevoorschijn komen (Mycelium bijvoorbeeld) en door het spelplezier van de Gizzards is het elke keer weer een feest om ernaar te luisteren. Daarnaast werkt het jammende karakter echt ontzettend goed: dat vrijblijvende, alles-is-mogelijk idee ('we zien wel hoe het loopt') dat jammuziek vaak typeert past natuurlijk uitstekend bij de (levens)visie die King Gizzard voorstaat. Geweldig dus dat de band ervoor heeft gekozen zo'n type plaat op te nemen.

Van de platen die eind vorig jaar zijn uitgekomen, die overigens allen die jam-vibe hebben, vind ik dit met afstand de sterkste plaat. Ik ben benieuwd hoeveel albums de band in 2023 uit zal gaan brengen. Ik meende op de socials te hebben gezien dat ze alweer bezig zijn met nieuw materiaal...

Begint sterk, maar eindigt wmb toch wel weer met niet al te sterke fröbel-nummers. Maar doseren is natuurlijk nooit een sterke kant geweest van deze band. Sterker, dat doen ze juist bewust niet. 3 Sterren, en een halfje extra voor de schitterende hoes.