Bernie Marsden - Chess (2021)

Ik leerde de blues kennen als piepjong pubertje via de muziek van Status Quo en AC/DC. Een ware bluesfan werd ik nooit en het is daarom dat Chess, het tweede bluescoveralbum van Bernie Marsden uit 2021, mij beter bevalt dan voorganger Kings. Hij pakt het op deel 2 van deze "Inspirations" namelijk iets minder puur aan met muziek afkomstig van het legendarische label Chess. Getuige dit interview bij het Griekse magazine Rock Pages nam hij het op vóór Kings.
Het zit 'm in de scheurende shuffle van opener Just Your Fool van Little Walter met scheurende mondharmonica (Alan Glen), wat wordt overtroffen door de cover van Chuck Berry's Back in the USA.

De start is daarmee steviger en bovendien minder puur qua blues, wat goed bevalt. Hierna wordt het alsnog wat rustiger en langzamer, al is You Can't Judge a Book lekker vlot. Met de twee instrumentale slotnummers echter, eigen composities van Marsden, laat hij vooral horen hoe lekker hij gitaar kon spelen, meer dan op covers.
Kon ik op de voorganger de naam van de pianist/toetsenist niet vinden, op dit album blijkt dat Bob Haddrell te zijn geweest en hij is waarschijnlijk ook degene die te horen is op deel 1 van deze drie bluesalbums. Drie? Ja, want met een hoes in dezelfde stijl volgde in 2022 Trios.

In 2020 verscheen Marsdens autobiografie Where's My Guitar, in mei 2021 werd hij hierover geïnterviewd in vlog Word in Your Ear. Leuk interview, al mag je van deze muziekmannen verwachten dat ze de audio voor gesproken woord beter op orde hadden gehad dan het dunne laptopgeluid dat wordt geserveerd.

Chess bevalt mij net wat beter dan Kings en krijgt daarom een dikke drie sterren.