The Selecter - Greatest Hits (1996)

De eerste hit van The Selecter was On My Radio en deze stond niet op hun debuut dat enkele maanden verscheen. Althans, niet op de Britse versie bij Two-Tone, maar spoedig zou het wél op andere versies van Too Much Pressure komen. Zoals de Nederlandse persing bij Chrysalis, waar het kant 2 opent.
Als prille puber hoorde ik een loflied op de radio, waaraan ik zo verknocht was - en ben. Uiteraard belandde On My Radio op diverse compilaties zoals dit Greatest Hits uit 1996; ik had ook een andere verzamelaar kunnen uitkiezen om dit stukje bij te schrijven. Laat onverlet dat een cd als deze een pakkende samenvatting van hun eerste jaren bevat.

The Selecter komt uit universiteitsstad Coventry nabij Birmingham. Vanaf 13 oktober 1979 stond On My Radio in de Britse hitlijst, om in november op #8 te pieken. In Nederland vanaf 12 januari 1980 in de Nationale Hitparade, waar het begin februari twee weken #13 haalde en in de Top 40 drie weken #10 in diezelfde maand, in Vlaanderen in februari-maart maar liefst vijf weken #8.
In die dagen las ik in Muziek Expres en spoedig ook Oor het nodige over de blikvangster van de groep, zangeres Pauline Black, maar de stem van zanger Arthur 'Gaps' Hendrickson viel eveneens op. Ze bepaalden de opgewekte ska van die eerste hit, die naar meer smaakte.
En dat zou ook gebeuren: de groep is nog altijd actief en bracht in 2023 hun zeventiende studioalbum Human Algebra uit, dat op MuMe nul noppes nada stemmen of berichten heeft ontvangen. Raarrr, zeker voor een groep met een boodschap als zij hebben...

Als compilatie is deze cd niet te versmaden en tegelijkertijd kun je met een album van The Selecter geen miskoop oplopen. Er gebeurt altijd iets. Een veilige 8 voor Greatest Hits.
Over enige tijd beland ik vanzelf bij Too Much Pressure, nu vervolg ik met new wave en aanverwanten van oktober 1979. Dit aan de hand van mijn afspeellijsten op streaming. Mijn vorige station was dat onbekende maar lekkere tweede plaatje van The Adverts en omdat ik uit diezelfde maand zowel The Undertones (single You've Got My Number), The Police (Message in a Bottle van Reggatta de Blanc) en The Specials (A Message to You Rudy van Specials) al besprak, vervolg ik bij het tweede album van The Fall.

Ja, dit was een leuk verfrissend bandje, een van de leukste die opkwam tijdens de tweede ska-golf op het TwoTone-label eind jaren zeventig, begin jaren tachtig. Ik maakte kennis met hen - maar niet echt - op de B-kant van de eerder verschenen single Gangsters van The Specials. Dat was een zogeheten split-single, waar twee bands één singletje deelden. Dat nummer, vernoemd naar de band en dus The Selecter genaamd, was niet meer dan een instrumentale demo, die uiteindelijk hun eigen platen niet zou halen. Terecht overigens, want The Selecter had veel meer in zijn mars.

Afgezien van hun twee hits in Nederland - Missing words was de andere - had ik ze eigenlijk jarenlang genegeerd, totdat ik een goedkope Disky-verzamelaar op de kop tikte. Een hartstikke leuk album, maar de tracklist wijkt op sommige punten wel af van deze officiële Greatest Hits.
En aangezien Disky de reputatie heeft dat zijn goedkope verzamel-CD's vaak een willekeurige greep in het repertoire van een band doen, vermoed ik dat deze GH nog beter is. Aan de andere kant: beide verzamel-CD's putten uit slechts twee albums volgens mij. Want na die twee eerste platen bleef het jarenlang stil rond de band, en timmeren ze 'pas' sinds 1992 weer aan de weg, tot op de dag van vandaag.
Gelukkig staan hun allerbeste nummers - naast de bekende singles zijn dat voor mij Celebrate the bullet, Too much pressure, Three minute hero, James Bond en Carry go bring come - op beide verzamelaars. Zodat ik in elk geval het gevoel heb dat ik het beste van The Selecter wel in huis heb.

De geluidskwaliteit is overigens niet best, maar ik ben bang dat dat aan de originele opnamen ligt. Mijn vinylsingles hebben dat ook: een nogal blikkerig geluid, hoewel juist bij skamuziek wel weer een bepaalde charme heeft.

Ik ga nog steeds kijken en heel erg genieten elke keer de band in België passeert. Maar het zijn toch de sterke nummers uit de beginperiode die de optredens dragen. Ik kocht onder andere nog Made in Britain: de cd staat in m'n kast, maar het is bij één luisterbeurt gebleven. Leuk, maar niks nieuws, niks opvallends. Ik kan het niet over m'n hart krijgen om te stemmen, ik zou er de groep oneer mee aandoen.