The Haunted Youth - Dawn of the Freak (2022)

Ja Belgen kunnen er af en toe wel wat van hoor!

Ik zeg:....dEUS.

Rainmachine, ik had het zelfde gevoel qua zang.
Mij doet het een beetje denken aan Empire of the Sun (Walking on a dream)
https://www.youtube.com/watch?v=eimgRedLkkU

Meh... maar idd, af en toe kunnen ze er wat van.

On topic:
Zoals CHIEP hierboven al vermeldde, Empire Of The Sun doet er inderdaad erg aan denken bij Stranger.

CHIEP ?

Mij doet de zang in alle opzichten meer denken aan een mannelijke versie van Chromatics. (Shadow)

Onlangs contact gehad met de zanger en hem verwezen naar The Chameleons omdat ik raakvlakken ( gitaren) hoor. Leuk is dat hij dolenthousiast reageerde op The Chameleons.. Hij kiende ze niet..

Daar heeft het wel veel van weg ja. Toevallig ook nog Slowdive genoemd? Enfin, het is goed gezelschap

Wat is Gone toch een ontzettend heerlijk nummer! In september al live gezien op Misty Fields, bezwerend mooi met een ondergaand zonnetje in het bos. A.s. vrijdag zie ik ze weer in de Muziekgieterij in Maastricht. Hard op weg om mijn favo liveband van dit moment te worden.
Zoals hierboven al vermeld waren de meeste singles wel al gelost op StuBru dus heel veel nieuws brengt dit album niet, zeker met de intro- en outro- achtige nummers die niet in hetzelfde straatje passen als de rest van het album. Staat iig al het hele weekend op repeat, heerlijke muziek die perfect past bij deze tijd van het jaar. Ik ben fan!

Poe, wat een polonaiseplaat dit!! Die gaat het zeker goed doen bij het aankomende carnaval....
Ik heb het idee dat ik deze thematiek al heel lang niet interessant meer vind. Daarnaast vind ik de muziek -naast de vergelijkingen die al gemaakt zijn- ook gevaarlijk dicht liggen tegen de -in mijn ogen- absolute anti-muziek van War on Drugs. Komt bij dat ik me normaalgesproken kapot zou irriteren aan zinloos repeterende coupletten (Bedenk iets nieuws voor een tweede couplet! Bouw een verhaal op!). Maar waarom ga ik dan toch 4 sterren geven..?? De sfeer? de oprechtheid? De samenhang? De kwaliteit van de composities? Het gaat toch onder de huid zitten....

Tijdens het beluisteren van deze muziek op YT kwam ik de band Cemeteries tegen, en dan het album The Wilderness. Klinkt ook niet verkeerd. Niet erg bekend bij de MM gebruikers, bij mij dus ook niet. .

Not bad. Not bad at all. Misschien net niet spannend genoeg om echt een indruk na te laten, maar 't is sowieso muziek die moet groeien en om de juiste luister-omstandigheden vraagt.

Voor de liefhebber: ik mocht Joachim van The Haunted Youth vorige week interviewen. Hij was bijzonder open over de achtergrond en bedoeling van dit album. Het resultaat lees je hier.

Heel de week het album aan het beluisteren en het wordt maar mooier en mooier; een prachtig werk én band om te mogen ontdekken.
Het is onvoorstelbaar dat zulk talent zo ineens tevoorschijn komt.
Ook live vind ik ze best knap; je ziet dat ze klikken; veel vakkennis hebben en vooral het enthousiasme en speelplezier druipt ervan af.
Als ze nog verder kunnen verbeteren wie weet waar dit kan eindigen.

Ik heb deze band zoals velen ontdekt doordat ze de nieuwe lichting hebben gewonnen. Sinds dan kan ik ook niet meer zonder hun muziek. 'Teen rebel' was een top debuutsingel waar er leuke effecten op de vocals staan met dan nog wat gitaarwerk en dromerige synths. Na maanden krijg ik dit lied nog steeds niet uit mijn hoofd. Dit geld ook zo voor de single 'Broken'. Het is een eer om als Belg te weten dat deze band van ons land komt. Ik raad iedereen echt aan om hen ook eens live te gaan bewonderen!

Nadat de singles me vaak wel bevielen eens de volledige plaat opgezet. Best genietbaar met fijne, gelaagde nummers die je niet tegenstaan. Ik miste wel af en toe wat momenten waarop de plaat wat meer uit de bocht ging, het voelde wat veilig en soms wat onderling inwisselbaar aan.

Gisteren de hele plaat live gehoord, en nog een Oasis cover, die had van mij niet gehoeven.
Dit sterk op een DIIV en TWOD geluid leunend album is echt heerlijk. Fijne gitaarloopjes en constant een goeie sfeer. Plaat werd ook veel verkocht na afloop en de recensies waren geweldig van het concert.
Detail ik hoor het gitaar loopje van Stories for Boys (U2 link) in Coming Home

Heb Joachim laatst op de band The Chameleons , jaren 80, gewezen . Ik hoor zo veel van het gitaargeluid terug bij de Haunted Youth. Hij kende ze niet maar dat zal imntussen anders zijn.

Fijn dat het album zo goed wordt ontvangen, de singles worden al bijna twee jaar veelvuldig gedraaid op de alternatieve radiostations. The Chameleons hoor ik er -als groot liefhebber van deze band- dan weer niet in, Empire of The Sun trouwens nog minder. Leuke zomerse muziek maar dit lijkt toch echt wel als twee druppels water op de eerste Hibou en het debuut van DIIV? Het soort Chillwave om te mijmeren over nostalgie naar zomers die je volgens de grote paradox nooit hebt meegemaakt.

The Chameleons staan paar tredes hoger, wat geen belediging is want zij spelen al 40 jaar in hun eigen league.

'I Feel Like Shit and I Wanna Die', 'Dawn of the Freak', 'Stranger', 'Gone', 'Broken'... Afgaand op slechts enkele van de olijke songtitels van 'Dawn of the Freak' is er aan bizarre tristesse op deze plaat blijkbaar geen gebrek voor notoir warhoofd/treurwilg Joachim Liebens. Nog maar 29 en hij kijkt met zijn project The Haunted Youth al vol terug op zijn jonge bestaan. Toegegeven, hij weet de pijn van z'n zijn breed uit te smeren in grandioze, zelfs hitgevoelige muziek, op een album vol prima, catchy singles die zelfs aandacht tot ver buiten België weten op te wekken. We dachten allereerst aan een geluid à la The War on Drugs en The Cure. 'Dawn Of The Freak' is in alle geval een gevoelige, weidse debuutplaat met een massa eigenheid, waar al de shit uit zijn kindertijd, zwijmelend ijl of juist fors, therapeutisch van de man wordt afgezongen. Hij presteert dit bovendien even goed live op de gegeerde podia van Werchter, Pukkelpop of Best Kept Secret.

'Dawn of the Freak', het openend titelnummer, is qua sound, net als de afsluiter, ogenschijnlijk wat buitenbeentje, al loopt de toon hier juist wel synchroon met het verdere verhaal. Duister, treurig en in mineurakkoorden opstartend, een langzaam opcirkelend instrumentaal sfeerbeeld dat Joachim dan op het einde haast gedwongen doet afsterven. Spijtig voor Kubrick, maar te laat om er zijn 'The Shining' passend mee af te trappen.

Daarna trekt, proggy ingeleid, boven de kommertaal ineens schijnbaar feestelijk de hemel open en wordt spannende debuutsingle 'Teen Rebel' geserveerd, al ruim gekend van op de radio en song waarmee hij Studio Brussel's De Nieuwe Lichting won. De tekst van het nummer is superkort, duidelijk en vooral superzwart. Hymne van het getroebleerde, veeleisende kind, door ouders misbegrepen, vergleden 'into the dark' en ooit gedoemd om jong en freakend de psychiatrie in te lopen.

Al wat van dan af volgt zijn sterke hypnotiserende nummers onder hetzelfde motto: treurnis, met - contradictorisch toch - heel veel aangename schwung. Maar onze Kowlier zou het bevestigen, het werkt wel! 'Stranger' brengt zowaar zelfs de positieve vibes van The Police tot leven. Klassesingle 'Gone' zijn zomaar zeven essentieel sombere popminuten. Single 'Shadows' is prima ingehouden, met een subtiele The War On Drugs-feel. Single 'Broken', met zijn galmende U2-riff is nog zo'n regelrechte klepper. The Haunted Youth brengt kortom herfstige inhoud in lekker psychedelische droomsferen en songs die, met Joachim's etherisch popstemmetje erbij, steevast hoog aanslaan. Warme stadionwijde soundscapes, nostalgisch, vol aanstekelijke hooks, gecreëerd in een eigen fluwelen universum met mooi galmende gitaren en klare synthesizers. Afsluitende singer-songwritersong 'Fist in My Pocket' is muzikaal dan een tegenstelling, een rustpunt, een fragiel akoestische kleinood. Joachim kaal en folky in een louterende supportsong, croonend als een krassende Marianne Faithfull.

Het schitterende 'Coming Home' noemt Joachim zelf z'n meest essentiële song op de plaat. Al is hij overduidelijk loner en altijd naar een thuis op zoek, ambitieus als hij is wil hij tegelijk ook ondersteuner zijn. Die met 'Dawn of the Freak', onder die fantastische, soms bijna suikeren popdeuntjes voor andere 'gelijkgestemden' ook een verbindende soundtrack wilde schrijven over hoe ondanks alles te leren bestaan. 'Ik zal de engel en de visie zijn de nachten dat je zult proberen er een einde aan te maken. Ik beloof het je, op een dag is dit alles voorbij', sust hij dus opmonterend op 'Fist In My Pocket'. De muziek van The Haunted Youth vraagt om indringend ernaar te luisteren, om de boodschap ervan tot in z'n ziel te vatten. En zoals Joachim het zelf ook suggereert, best met de onbevangen oren van een kind.

Nu de schaduwen van de vroege jeugd goed en wel zijn overschouwd, is The Haunted Youth intussen alweer bezig de sequel van zijn retrospectieve op noten te zetten, zijn collegetijd. Hoe weinig rooskleurig het levenlicht daar ook weer moge zijn, coach Joachim maakt er gegarandeerd toch weer een popfestijn vol bemoediging van. En 'Fear of the Dawn' intussen: het is binnengekomen langs de grote poort, wat een grandeur.

The Haunted Youth is de band van de 29-jarige uit Hasselt afkomstige Belg Joachim Liebens. The Haunted Youth (THY) maakt muziek die wat mij betreft overeenkomsten heeft met The War On Drugs, sferisch met een hoofdrol voor dromerige gitaarspel en passende toetsenwerk. De teksten van Liebens gaan over de zware vraagstukken van het leven, de strijd met hoe je het leven moet en kunt volhouden. Zware kost, maar de prachtige muziek geeft het geheel geen sombere en depressieve sfeer.

Dat deze vorm aanslaat, bleek wel uit de reactie van muziekliefhebbers en critici. Tot de release van het debuutalbum, "DAWN OF THE FREAK", bracht THY verschillende singles uit, die door de fans omarmd werden. Vorig jaar bracht de band zijn debuutsingle "TEEN REBEL" uit, waarna er nog een aantal voorproefjes voor het eerste, volwaardige album volgden. THY maakte niet alleen indruk met de singles, ook live stond het als een huis. De vraag was of het album net zo indrukwekkend zou zijn als de verwachtingen waren, die vraag kan met ja worden beantwoord. Het album bevat tien nummers, klokt 43 minuten plus en werd opgenomen in de Mellowcat studio in Hasselt België. Alle tracks werden gecomponeerd en geproduceerd door Joachim Liebens, waarmee hij het duidelijk zijn project heeft gemaakt.

Met het korte, instrumentale titelnummer komt het album langzaam en sferisch op gang. “TEEN REBEL”, waarin het zeer smaakvolle gitaarspel de rode draad in het nummer is, is uptempo en hoor je Liebens voor het eerst zingen. Een iets naar achteren gemixte stem, lijzig, maar wel pakkend. Een heerlijk nummer, dat terecht als één van de singles is uitgebracht. Het tempo is iets lager in “STRANGER”, het tempo pakkend en de gitaar zorgt opnieuw voor de prachtige melodielijn. Zang is ingetogen, wat passend bij het nummer is. “GONE” is met zeven minuten de langste track van “DAWN OF THE FREAK”. Een rustig intro, heerlijke toetsenspel en weer dat pakkende ritme, melodie die blijft hangen en weer die lijzige, dreigende stem, een prachtig nummer. Het gitaarspel, de gitaarsolo in het laatste deel maakt het geheel af, hiermee is “GONE” wat mij betreft één van de hoogtepunten van het album. “SHADOWS” is weer zo’n nummer van rond de vier minuten en Liebens laat ook bij deze track horen dat hij een meester is om binnen die tijd, een liedje te maken met een kop en een staart. Midtempo, pakkende lijzige zang, subtiel gitaarspel en een heerlijk ritme. De momenten dat het gitaarspel wat meer op de voorgrond gemixt is, zijn ongelofelijk goed geplaatst.

“BROKEN” begint met een pakkend uptempo ritme, de melodielijn is fantastisch, het rustige tussenstuk goed geplaatst, waarna je weer meegenomen wordt in het voort dreunende ritme. “I FEEL LIKE SHIT AND I WANNA DIE” heeft een zwarte titel, begint rustig met subtiel gitaarwerk. Ondanks de titel zit er wat mij betreft wel een positieve sfeer in dit nummer. Mooi toetsenspel leidt “HOUSE ARREST” in, dat een iets afwijkend ritme heeft, vocale arrangementen die niet veel te horen zijn op “DAWN OF THE FREAK”, waardoor het een soort ‘vreemde eend’ is, maar ook wel weer passend is. De melodielijn is mooi en het tempo neemt je mee op een muzikale reis van zo’n vier minuten. “COMING HOME” is een ander hoogtepunt van het album. Stuwend drumwerk waardoor het ritme enorm pakkend is, de bas zorgt voor een extra stuwing, het gitaarspel is briljant en je krijgt goede zin van dit nummer. “FIST IN MY POCKET” is het oprechte slotakkoord van het album. Gitaar is vrijwel de enige begeleiding in het nummer, Liebens laat zich van zijn meest kwetsbare kant horen, klein, af en toe iets luider, maar het veel gevoel gezongen.

The Haunted Youth heeft mij verrast, want als je een album beluisterd van een tot dan toe onbekende act, is het altijd afwachten wat je te horen krijgt. “DAWN OF THE FREAK” is een prachtig document van een muzikant die het niet altijd even makkelijk heeft (gehad?), maar dat op ongelofelijk knappe wijze weet om te zetten in prachtige, sfeervolle muziek. Een debuut om trots op te zijn!

Een plaat die goed bij dit jaargetijde past. Er zijn al veel bandnamen gedropt, die van War on Drugs komt muzikaal gezien wellicht het meest dichtbij, al vind ik die onderhuids wel wat opgewekter klinken. The Chameleons (een persoonlijke favoriet) hoor ik er eigenlijk totaal niet in. Sterke associaties met andere actuele dreampop bands zoals meadowlake (van eigen bodem), The Boxer Rebellion (hun oudere werk) en soms wat M83 heb ik wel. Die bands gooien ook dreampop en postpunk in de blender met vergelijkbare resultaten. De teksten en stem van Joachim geven echter een eigenzinnige draai aan de muziek. Geen naar shoegaze neigende muziek waarbij een album kopje onder gaat in een abstracte achtbaan van noise, nee, Joachim gaat vrij rechtlijnig op zijn doel af en wil gehoord worden.

Prachtige debuutplaat recht uit het hart van frontman Joachim Liebens en zijn geweldige band. Afsluiter Fist In My Pocket gaat steeds weer door merg en been, wat een song! Voor mij alvast de plaat van het jaar.

Ik zal een kleine nuance aanbrengen : Ik hoor flarden gitaargeluid dat me aan The Chameleons doet denken.

Ik heb met deze band helaas een beetje hetzelfde als met The War On Drugs. Voor een paar nummertjes prima maar het wordt voor mij snel saai. Het zit hem bij mij bij beide groepen in de ietwat vlakke zang, het eentonige gitaarwerk en het gebrek aan variatie in de nummers onderling.

Neemt niet weg dat het erg lekker klinkt. Jammer dat het daar voor mij wel bij zal blijven.

Best sterk voor een beginnende groep. Het talent is duidelijk, de muzikale invloeden ook (the Cure op Stranger, Blue Oyster Cult op Broken bvb). Wat mijn voorganger zegt is wel waar : beetje repetitief bij momenten en geen grote muzikale twists in de nummertjes zelf, maar meer dan echt grote composities na te streven is dit een band, die net als The War on Drugs, meer mikt op het afstemmen van hun sounds op innerlijke stemmingen en gevoelens. Het uptempo nummertje Broken is mijn absolute favoriet op dit album en maakt me gewoon gelukkig. Dikke aanrader en een band om in de gaten te houden.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: The Haunted Youth - Dawn Of The Freak - dekrentenuitdepop.blogspot.com

The Haunted Youth - Dawn Of The Freak
Zelden klonk een debuutalbum zo als een serie hits als Dawn Of The Freak van de Belgische band The Haunted Youth, die diepe indruk maakt met tien ook nog eens geweldige uitgevoerde prachtsongs

Luister naar het debuutalbum van The Haunted Youth en je hoort flarden van een aantal grote bands. De Belgische band smeedt al deze invloeden aan elkaar in een bijzonder geluid, dat op het eerste gehoor desondanks vooral bekend en aanstekelijk klinkt. Het is razend knap hoe The Haunted Youth de ene na de andere potentiële hit uit de mouw schudt, maar ook met de uitvoering is niets mis. Dawn Of The Freak combineert op fraaie wijze gitaren en elektronica en beschikt ook nog eens over een zanger met een bijzondere stem en het vermogen om een flinke bak melancholie over je uit storten. Absoluut een van de meest indrukwekkende debuutalbums van 2022.

Dawn Of The Freak van de Belgische band The Haunted Youth verscheen een paar weken geleden en kon sindsdien rekenen op zeer positieve recensies. Daar valt wat mij betreft niets op af te dingen, want het debuutalbum van de band uit het Belgische Hasselt is echt een fantastisch album. Toch had ik zelf ook nog wel wat twijfels, waardoor ik het album even heb laten liggen.

The Haunted Youth schudt op haar debuutalbum een serie bijzonder aanstekelijke songs uit de mouw. Het zijn songs waarmee de band zo in de voetsporen kan treden van een grote band als The War On Drugs en daar zat precies mijn aarzeling. Luister naar Dawn Of The Freak en je hoort een gelouterde band, die grossiert in songs die met groot gemak grote zalen of festivalweides aan hun voeten kunnen krijgen.

Grote bands zou je bij een album als Dawn On The Freak misschien gemakzucht kunnen verwijten, maar The Haunted Youth was bij de release van haar debuut natuurlijk nog helemaal geen grote band. De band rond Joachim Liebens bestaat uit een aantal jonge honden, maar het zijn jonge honden die muziek maken die de meeste bands pas gegeven is als ze het klappen van de zweep kennen.

Het debuutalbum van The Haunted Youth valt zeker niet alleen op door een serie geweldige songs. De band wordt veelvuldig vergeleken met The War On Drugs, maar ik hoor veel meer invloeden in het geluid van de band. Dawn Of The Freak klinkt als The War On Drugs dat zich afwisselend heeft laten inspireren door The Cure, Depeche Mode, U2 en OMD, maar ook door Beach House, The Flaming Lips en Slowdive.

Het is een opvallend rijtje namen, overigens nog maar het topje van de ijsberg, maar de invloeden die The Haunted Youth verwerkt op haar debuutalbum, levert een nog wat bonter rijtje op. De Belgische band kan uit de voeten met tijdloze rockmuziek, maar verwerkt ook invloeden uit de postpunk, dreampop, shoegaze, synthpop en zelfs progrock in haar vol klinkende muziek.

Het levert een prachtig klinkend album op, waarop zowel ruimte is voor breed uitwaaiend en bijzonder mooi gitaarwerk, als voor imposante wolken synths. Het wordt fraai ondersteund door de ritmesectie, die wat postpunk ingrediënten toevoegt aan de muziek van de band. Ook in vocaal opzicht maakt The Haunted Youth makkelijk indruk. Voorman Joachim Liebens beschikt over een bijzonder stemgeluid en blijkt ook nog eens een oude ziel, die flink wat doorleving in zijn over het algemeen donkere teksten legt.

The Haunted Youth maakt sowieso vrij donkere muziek, die je vaak mee terugneemt naar de jaren 80, maar die ook bijzonder eigentijds klinkt. Ik vond de aanstekelijke songs op het eerste gehoor misschien wel wat te makkelijk klinken, maar er is niets makkelijk aan het debuutalbum van de Belgische band.

The Haunted Youth levert met Dawn Of The Freak een album af waarvan de meeste jonge bands alleen maar kunnen dromen. De band verwerkt een opvallende combinatie van nogal wat invloeden, kleurt haar muziek bijzonder sfeervol maar ook krachtig in en zorgt ook met de zang voor een bijzondere sfeer. Tja, en dan nog die serie fantastische songs, waar de gemiddelde band echt vele albums voor nodig heeft. Alle aarzeling is bij mij inmiddels weg, wat een fantastisch album. Erwin Zijleman

Opgezet doordat ‘ie hier zo hoog staat. Mooi debut denk ik, maar het mist voor mij aan een eigen geluid. Krijg door de plaat vooral de wens om ándere platen aan te zetten: Diiv, slowdive, the cure, chromatics om maar wat te noemen…

5 nummers beluisterd.
Klinkt als een kloon van War On Drugs, maar wel de moeite waard.
Belgische revelatie wat mij betreft.

Muziek a-la Slowdive/Cocteau Twins anno 2022 in een eigentijds jasje.
Ben zojuist aangevangen met dit album, en ik moet zeggen: vooralsnog zeer acceptabel.

N.B. ik heb de vergelijking Slowdive/Cocteau Twins gemaakt puur vanuit mijzelf; nog geen enkele recensie, bericht of review gelezen mbt dit album.

Edit na beluistering: 3 sterren lijkt mij voldoende voor dit type muziek dat mij niet echt meer beklijft.