menu

Gaz Coombes - Turn the Car Around (2023)

mijn stem
3,86 (63)
63 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Hot Fruit

  1. Overnight Trains (3:44)
  2. Don't Say It's Over (3:46)
  3. Feel Loop (Lizard Dream) (3:35)
  4. Long Live the Strange (4:23)
  5. Not the Only Things (5:37)
  6. Turn the Car Around (3:47)
  7. This Love (3:45)
  8. Sonny the Strong (4:10)
  9. Dance On (5:05)
totale tijdsduur: 37:52
zoeken in:

avatar van Kaaasgaaf
5,0
De twee nummers tot dusverre zijn te gek, maar ach, Gaz kan sowieso vrij weinig verkeerd doen bij mij. Alleen met de cover van deze plaat weet ik het niet zo. Op zich wel een gezellige foto, maar het geeft het ook een beetje de uitstraling van een bootleg.

avatar van Kaaasgaaf
5,0
Elk voorproefje is nog smakelijker dan de vorige, Long Live the Strange is magnifiek! Tof ook hoe het tekstueel teruggrijpt op de vroege supergrass. Als dit niveau zo wordt vastgehouden, wordt dit zeker Gaz’ sterkste soloalbum tot dusverre en dat zegt wel wat.


avatar van davevr
Ik hoor die man wel graag, en een cover met een Jaguar kan nooit kwaad.

avatar van Juveniles
4,0
davevr schreef:
Ik hoor die man wel graag, en een cover met een Jaguar kan nooit kwaad.


Vanaf morgen kunnen we het horen, kijk er reikhalzend naar uit! Gaz Coombes is namelijk een geweldige singer songwriter die met de jaren beter wordt.

avatar van JVT
4,0
JVT
Feel Loop (Lizard Dream), wat een heerlijk nummer!!

avatar van davevr
Juveniles schreef:
(quote)


Vanaf morgen kunnen we het horen, kijk er reikhalzend naar uit! Gaz Coombes is namelijk een geweldige singer songwriter die met de jaren beter wordt.


Eigenlijk gek wat die al uitgebracht heeft, echt goede dingen, en dat we die nog onder de levenden hebben na dat ongeval.

avatar van Kaaasgaaf
5,0
Ik vond Gaz per soloplaat al sterker en sterker worden, maar met deze overstijgt hij voor mij zowaar het niveau van zijn oude bandje en dat had ik nou ook weer niet zien aankomen. Niet dat die twee werelden in muzikale zin nog iets met elkaar van doen hebben, wat echo's hier en daar (vooral van het onderschatte Road To Rouen) daargelaten.

Wat een heerlijke koptelefoonplaat is dit, om heel diep in te verdwijnen! Werkelijk elk geluidje staat op de juiste plaats, het is spannend gelaagde muziek die tegelijk extreem melodieus en meeslepend is, regelmatig op het Beatlesque/Bowieësque af. Soms koel afstandelijk, dan weer met overweldigende pathos. Precies de juiste doseringen van zulke uitersten, waardoor ze elkaar des te meer versterken. Hij lijkt z'n stem ook meer dan ooit afwisselend in te zetten, geeft elk nummer een onderscheidend karakter. En zelfs de teksten, waar ik bij Gaz nooit al teveel aandacht aan heb besteed, klinken intrigerend. Wat een plaat, al met al. Enig smetje: die lelijke semi-nonchalante hoes (lijkt wel een bootleg) past op geen enkele manier bij dit meesterwerkje.

avatar van Kaaasgaaf
5,0
davevr schreef:
en dat we die nog onder de levenden hebben na dat ongeval.
Welk ongeval? Dat heb ik gemist geloof ik.

avatar van Mellotrongalore
Eigenlijk gek wat die al uitgebracht heeft, echt goede dingen, en dat we die nog onder de levenden hebben na dat ongeval. [/quote]

Volgens mij haal je de zanger van Supergrass door elkaar met de bassist van dezelfde band. Die heeft een aantal jaren geleden zijn rug gebroken.

avatar van Kaaasgaaf
5,0
Mellotrongalore schreef:
Eigenlijk gek wat die al uitgebracht heeft, echt goede dingen, en dat we die nog onder de levenden hebben na dat ongeval.


Volgens mij haal je de zanger van Supergrass door elkaar met de bassist van dezelfde band. Die heeft een aantal jaren geleden zijn rug gebroken. [/quote]

O ja, dat is waar ook, Mick Quinn was dat. Slaapwandelend uit zn raam gevallen, niet? Bizar verhaal blijft dat toch.

avatar van Hanszel
Wow, ik heb een paar jaar lopen slapen (geen verband met de vorige post) want dat 'de zanger van' een solo cd had uitgebracht wist ik wel. Ergens diep, ver weg gestopt. Hij heeft ook eens op Pinkpop gestaan, maar dat was te vroeg op de dag om daadwerkelijk te gaan aanschouwen. Verder nooit aandacht aan besteed of gewoon niet naar op zoek gegaan.

Vreemd eigenlijk, want Supergrass vond en vind ik geweldig! Hoewel die ene met die regenboog (even titel kwijt) iets minder was, en Road to Rouen pas heel laat van mij de waardering kreeg die het nu nog steeds heeft.

Maar dat Gaz al meerdere serieus goede platen gemaakt heeft is mij dus totaal ontgaan. Ik zit nu as I type naar 'here come the bombs' te luisteren en het stemgeluid is natuurlijk herkenbaar. Fijn plaatje.

Ik ga het chronologisch ontdekken want Kaaasgaaf zegt dat het steeds beter wordt. Ik ben nu bij track 4 van zijn eerste plaat en nog geen seconde aan skippen gedacht. Dit belooft wat!

avatar van davevr
Ah juist, haalde de twee door elkaar. Voor mij iets te veel britpop, maar echt goed. In zijn genre is dit beter dan heel veel wat uitgebracht wordt.

avatar van aERodynamIC
4,0
Ik hoor van alles en nog wat. Beetje Arctic Monkeys, Radiohead. Misschien zelfs een beetje Beck.

Ik heb alle voorgaande solo-albums links laten liggen, maar ik besef dat daar verandering in moet komen want dit album is absoluut niet verkeerd. Maar die hoes? Zonde.

avatar van Kaaasgaaf
5,0
Hanszel schreef:
Ik ga het chronologisch ontdekken want Kaaasgaaf zegt dat het steeds beter wordt. Ik ben nu bij track 4 van zijn eerste plaat en nog geen seconde aan skippen gedacht. Dit belooft wat!
Wat goed om te horen Hanszel! Het heeft mij altijd nogal verbaasd dat Gaz solo zo onder de radar gebleven is, kom ook bijna nooit ergens een recensie van zijn platen tegen en dergelijke. Enerzijds staat het ook wel behoorlijk los van zijn muziek met Supergrass natuurlijk, het zal een minder breed publiek aanspreken, anderzijds is het toch ook bepaald niet ontoegankelijk gefröbel of iets dergelijks, zijn geniale gevoel voor melodie is hij nooit kwijtgeraakt. Mooi natuurlijk wel dat je nu zoveel moois in te halen hebt. En terwijl hij met het reünie-tourende Supergrass (waarover hij heel stellig is dat hij daarmee geen nieuwe muziek op zal nemen) de bekende zalen blijft uitverkopen, speelt hij solo met een uitstekende band op kleinere plekken. Paar jaar geleden zag ik hem in een zweterig Bitterzoet in Amsterdam, prachtconcert was dat, en op 2 maart staat hij in dezelfde stad in het fijne Tolhuistuin. Ook wel een aanrader dus.

avatar van Wickerman
Het solowerk van Gaz Coombes staat al drie albums garant voor 'gewoon een goede plaat', zonder dat ik direct kan aanwijzen waar het hem in zit. Altijd fijn in het gehoor, altijd goed. Deze vierde klinkt op het eerste gehoor wat volwassener, iets duisterder. De wijze waarop hij zingt doet op sommige momenten denken aan het latere werk van Arctic Monkeys. Hier gaan we nog wat uurtjes mee zoet zijn. Een goed begin van 2023!

avatar van WoNa
4,0
Dit is een heel goede plaat, met diverse, o zo interessante lagen. Ook ik heb nogal wat soloplaten gemist. Deze gelukkig niet, want hij is zo fijn. Veel hierboven onderschrijf ik volledig dus veel toe te voegen heb ik niet.

Die regenboogplaat vond ik wel erg leuk. Ik zal nog eens naar Road To Rouen luisteren.

avatar van Kaaasgaaf
5,0
WoNa schreef:
Ik zal nog eens naar Road To Rouen luisteren.

Road To Rouen ligt van alle Supergrass-platen (een nummer als 'Eon' van Supergrass en een 'Prophet 15' van Life On Other Planets daargelaten) toch wel duidelijk het dichtst tegen Gaz’ solowerk aan (opvallend - en mogelijk ook veelzeggend - genoeg is het ook de enige Supergrass-plaat zonder bandfoto op de voorkant). Ik weet nog hoe teleurgesteld ik was door het daarop volgende Diamond Hoo Ha, waarop ze hun interessante ontwikkeling doorbraken om nogal geforceerd weer als een ruig bandje proberen te knallen. Wat mij betreft ook wel echt hun enige minder album, wat natuurlijk ook wel veel zegt over de kwaliteit van de rest. Waarschijnlijk waren ze toen al uit elkaar aan het vallen, en was Gaz meer gericht op Release The Drones, het mysterieuze volgende (en naar het schijnt zwaar kraukrockgeïnspireerde) album dat uiteindelijk nooit verscheen en hen muzikaal uit elkaar gedreven zou hebben.

avatar van Kaaasgaaf
5,0
Trouwens, wie zich nu in Gaz' solo-oeuvre aan het verdiepen is: sla ook zéker de losse single Salamander niet over. Weer totaal anders dan de rest (daarom paste het waarschijnlijk ook op geen enkel album), soort kruising tussen Supergrass ten tijde van In It For The Money en de vroege Roxy Music (die sax!) met een vleugje Neu!. Echt onweerstaanbaar.

avatar van Wickerman
Kaaasgaaf schreef:
Ik weet nog hoe teleurgesteld ik was door het daarop volgende Diamond Hoo Ha, waarop ze hun interessante ontwikkeling doorbraken om nogal geforceerd weer als een ruig bandje proberen te knallen. Wat mij betreft ook wel echt hun enige minder album, wat natuurlijk ook wel veel zegt over de kwaliteit van de rest. Waarschijnlijk waren ze toen al uit elkaar aan het vallen, en was Gaz meer gericht op Release The Drones, het mysterieuze volgende (en naar het schijnt zwaar kraukrockgeïnspireerde) album dat uiteindelijk nooit verscheen en hen muzikaal uit elkaar gedreven zou hebben.


Helemaal eens. Dat verloren Supergrass-album staat hoog op mijn lijstje van albums die ik nog graag eens zou willen horen. Van Diamond Hoo Ha herinner ik me alleen de riff van de openingstrack.

avatar van Juveniles
4,0
Tussen de gedragen opener en de majestueuze afsluiter heeft Coombes een variété aan sterke songs geschreven. Is inderdaad zijn sterkste album tot nu toe geworden. Hij heeft meer de tijd genomen voor de nummers, zit rust in, het klinkt volwassener. Kan komen doordat hij met een band heeft samengewerkt en niet meer alles alleen heeft willen doen. Dat verklaart mogelijk de album hoes. Op de voorkant zit de arme ziel nog alleen, de binnenkant laat een gemêleerd gezelschap tafelend zien. Half punt erbij voor deze geweldige songsmid.

avatar van Rogyros
Ik kan deze man helemaal niet. Ik heb het album nu een keer gehoord. Veel variatie in zijn muziek, het komt origineel en eigen over. Deze ga ik zeker nog vaker luisteren.

avatar van overmars89
4,0
Mooie Plaat! Her en der wel eens een losse track in mijn favorieten verplaatst, maar ook nooit eerder een heel album gehoord van de beste man! Snel eens met terugwerkende kracht is checken..

Doet mij af en toe denken aan Spoon.

avatar van bikkel2
4,0
Van mij ook uit een positieve indruk.
37 minuten en een beetje, dat is een korte speelduur tegenwoordig, maar het is dan ook wel genieten geblazen.
Je hoort wel zijn Britpop verleden en dat is niet bezwaarlijk, beetje Radiohead vibes ook in hun melodieuzere periode, maar uiteindelijk heeft Gaz genoeg eigen smoelwerk vind ik dan.
Prima muzikaal gekleurd met slimme, niet al te ingewikkelde patronen en geen zwakke broeders, al vind ik de opener Overnight Trains echt voortreffelijk en de beste van de plaat.
Prima begin van het nieuwe jaar.

avatar van Hanszel
Wow, dit is inderdaad een interessante plaat. Heb maar gelijk kaartje gekocht voor Paradiso Tolhuis binnenkort.
Men is nooit te oud om iets nieuws te doen hè... Dit is voor het eerst dat ik naar een concert ga van iemand wiens muziek ik niet kan, (zijn solo carrière dan) in een locatie waar ik nog nooit ben geweest. Spannend!

Maar serieus; ik ben erg blij met deze ontdekking. Dankzij Kaaasgaaf ben ik nu album 1 en 2 aan het ontdekken, waarna 3 en vervolgens deze, hun geheimen aan mij prijs moeten gaan geven.

avatar van erwinz
4,0
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Gaz Coombes - Turn The Car Around - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Gaz Coombes - Turn The Car Around
Gaz Coombes werd bekend met de band Supergrass, maar op zijn uitstekende vierde soloalbum Turn The Car Around stijgt de Britse muzikant als zanger en als songwriter ver boven zichzelf uit

Ik had het nieuwe album van Gaz Coombes niet direct geselecteerd voor een plekje op de krenten uit de pop, want sinds het derde album van zijn band Supergrass heb ik de Britse muzikant niet meer gevolgd. Dat is in ieder geval voor Turn The Car Around ten onrechte, want wat is dit een sterk album. Gaz Coombes overtuigt op zijn vierde album als zanger en misschien nog wel meer als songwriter. De veelzijdige songs staan bol van de invloeden, maar het zijn ook stuk voor stuk songs van een hoog niveau. Turn The Car Around is ook nog eens prachtig ingekleurd, waardoor Gaz Coombes garant staat voor een interessante en bijzonder aangename luisterervaring.

Ik moest even heel goed nadenken uit welke band Gaz Coombes ook alweer kwam, maar dat is natuurlijk Supergrass. De Britse band debuteerde in 1995 met het uitstekende I Should Coco en kwam uiteindelijk tot zes albums, waarvan de laatste in 2008 verscheen. Achteraf bezien wist de Britse band gedurende haar bestaan een behoorlijk hoog niveau vast te houden, maar zelf hield ik na het wat mij betreft net wat mindere derde album van de band voor gezien.

Aan de solocarrière van Gaz Coombes ben ik eigenlijk nooit begonnen, maar nieuwsgierig geworden door een aantal zeer positieve recensies, heb ik zijn deze week verschenen vierde soloalbum een kans gegeven. Daar heb ik zeker geen spijt van gekregen, want Turn The Car Around is een verrassend sterk album.

Ik ben nog niet toegekomen aan de vorige soloalbums van de Britse muzikant, maar de muziek die Gaz Coombes op Turn The Car Around maakt smaakt naar veel meer. Het is muziek die deels teruggrijpt op de hoogtijdagen van de Britpop, waaraan Supergrass ook stevig bijdroeg, al werd de band nooit zo groot als de vaandeldragers van het genre, maar het muzikale spectrum op het album is veel breder.

Gaz Coombes smeedt op zijn nieuwe soloalbum op soepele wijze uiteenlopende invloeden uit de pop en rock aan elkaar en voegt er hier en daar een vleugje soul en psychedelica aan toe. Hier en daar hoor ik echo’s van de Britpop van Supergrass, maar invloeden van met name David Bowie en hier en daar zeker ook Radiohead duiken veel vaker op. Dat legt de lat hoog voor de Britse muzikant, maar Gaz Coombes houdt zich op Turn The Car Around vrij makkelijk staande.

In mijn herinnering was Gaz Coombes geen groot zanger, maar de zang is absoluut een van de sterke punten op het nieuwe album van de Britse muzikant. Gaz Coombes zingt op zijn nieuwe album trefzeker en ontspannen en laat in meerdere tracks horen dat zijn ambities om als crooner aan de weg te timmeren zeker niet misplaatst zijn.

De voormalige Supergrass voorman maakt nog net wat meer indruk als songwriter. Turn The Car Around bevat een serie ijzersterke songs, die zich makkelijk opdringen, maar die ook aan kracht blijven winnen. Het zijn songs vol herinneringen aan een aantal decennia popmuziek, maar het zijn ook stuk voor stuk songs met een duidelijk Gaz Coombes stempel.

De Britse muzikant staat wat eenzaam op de cover van zijn nieuwe album, maar Turn The Car Around werd gemaakt met flink wat extra muzikanten en maakt indruk met een mooi en veelzijdig geluid. Het is een geluid met warme klanken van onder andere piano en hier en daar venijnige gitaaruithalen. Gaz Coombes heeft zijn songs bijzonder fraai gearrangeerd en voorzien van een mooi gelaagd en gevarieerd geluid, dat heerlijk melodieus en vaak wat spacy is.

Het klinkt allemaal prachtig, zeker in combinatie met de zang, maar iedere track op Turn The Car Around maakt ook nieuwsgierig naar hetgeen dat komen gaat. Ik ben zoals gezegd nog niet toegekomen aan de vorige soloalbums van Gaz Coombes, maar gezien de hoge kwaliteit van zijn nieuwe album kunnen die nooit slecht zijn. Ik had het album op voorhand zeker niet opgeschreven voor een plekje op de krenten uit de pop, maar het album verdrong op indrukwekkende wijze een aantal grote kanshebbers en wordt alleen maar sterker. Erwin Zijleman

avatar van Kaaasgaaf
5,0
Hanszel schreef:
Wow, dit is inderdaad een interessante plaat. Heb maar gelijk kaartje gekocht voor Paradiso Tolhuis binnenkort.
Men is nooit te oud om iets nieuws te doen hè... Dit is voor het eerst dat ik naar een concert ga van iemand wiens muziek ik niet kan, (zijn solo carrière dan) in een locatie waar ik nog nooit ben geweest. Spannend!

Maar serieus; ik ben erg blij met deze ontdekking. Dankzij Kaaasgaaf ben ik nu album 1 en 2 aan het ontdekken, waarna 3 en vervolgens deze, hun geheimen aan mij prijs moeten gaan geven.
Ah, wat een heerlijke reis, mooi om te horen zeg!

avatar van Kaaasgaaf
5,0
erwinz schreef:
zelf hield ik na het wat mij betreft net wat mindere derde album van de band voor gezien.
Geef die plaat toch nog eens een kans, zeker als dit Gaz-album jou zo bevalt zal je dat toch wel (inmiddels) moeten aanspreken. Nummers als 'Eon' en 'Shotover Hill' zijn van een bedwelmende schoonheid, behoorlijk anders dan de springerige energie van de eerste twee platen maar daarom zo gedurfd. En check dan ook meteen maar album vier en (misschien wel mijn favoriet) vijf. Alleen nummertje zes kan je overslaan.

avatar van aERodynamIC
4,0
En ineens weet ik waar de titeltrack op lijkt: Turin Brakes.

Elke keer als ik dat hoor komt het me bekend voor. Zelfde stijl.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:55 uur

geplaatst: vandaag om 02:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.