Neil Young with Crazy Horse - World Record (2022)

Eerste Single, Love Earth staat alvast op YouTube:

https://youtu.be/oscgx4g4fDk

Het betreft een dubbel LP, waarvan kant 4 een ets bevat. Ook de CD versie bevat twee schijfjes, Chevrolet, een 13 minuten durend nummer en This Old Planet (Reprise) staan op de tweede schijf.

Pre-order begint vandaag. Vinyl is verkrijgbaar in zwart en clear.

Geproduceerd door Rick Rubin.

Love Earth is op het eerste gehoor best een schattig, authentiek en catchy deuntje, maar ook wel precies het soort song dat je tegenwoordig verwacht van Neil. Een beetje te rechttoe-rechtaan, te makkelijk. Desondanks vond ik Barn best een fijne plaat, en ben ik wel benieuwd hoe de samenwerking met Rick Rubin uitpakt.

Het heeft onbedoeld iets Pythonesques, denk Always Look on the Bright Side.

Ik verwacht net zoiets als Barn met nog meer te directe teksten over het klimaat. Een boodschap waar ik me mee kan vereenzelvigen, maar die ik in de vorm van afgeraffelde Neil-liedjes nu wel genoeg gehoord heb.

Maar goed, het is pas de eerste single. Bijna ieder Young-album heeft wel één misser, dus wie weet...

Omdat Barn me eigenlijk verrassend goed beviel ben ik erg nieuwsgierig naar deze. Love Earth klinkt eerlijk gezegd wel erg gemakzuchtig. Ik ga hem sowieso niet blind kopen. Daarvoor is zijn discografie van de laatste 20 jaar te wisselvallig. Maar zijn muziek blijft trekken. We gaan het zien.

Ik vind de hoes wat vreemd voor Neil Young begrippen. In ieder geval afwijkend. Maar nu ik aandachtiger kijk zie ik ook links onder In "father 04.14.18" staan. Bij ons zou dat 14 04 18 zijn wat waarschijnlijk de geboortedatum was van zijn vader.
De lp is inhoudelijk wellicht in zekere zin dan een eerbetoon hoewel de meeste titels suggereren dat de plaat aandacht vraagt voor onze aarde. Nog even afwachten.

Is idd geboortedatum van zijn vader

Nou, Young heeft zijn fans weer op de kast! Eerst waren ze boos dat World Record niet op 1 LP past (wat met een lengte van 45 minuten sowieso al krap is, wil je goede geluidskwaliteit hebben), nu blijkt ook nog eens dat op de LP versie Chevrolet met enkele minuten is ingekort omdat het anders niet paste!

En misschien komt er nog een tweede versie waar wél de volledige versie op staat, maar alleen als de eerste persing uitverkoopt.

Op de CD staat wél de volledige versie van Chevrolet.

En dan is het nu wachten op klachten van niet geheel stille of vlakke platen en de daaropvolgende retouren.

Tweede single is ook uit, Break the Chain, een gruizige rocker met slide guitaar van Nils Lofgren:

Break the Chain

Nu toch al twee aardige songs. Geen hoogvliegers maar ook zeker niet slecht. Ik word nu toch wel erg nieuwsgierig.

Feitelijk ook een beetje heel erg idioot dat het ook op 2 cd's wordt uitgebracht: een half uur durende en een 16 minuten durende... met de jaren wordt het toch moeilijk om Neil's gedachten te volgen.

De opdeling voor de vinyl versta ik wel, hoe minder songs op 1 kant hoe beter de kwaliteit. Was het ook niet voor dit album dat de vinyl en de cd versie gingen verschillen omdat Neil nog verder gewerkt heeft aan de mix na het verzenden van de files voor de vinyl?

En daar is ook Chevrolet: https://youtu.be/rm4BD3igH8o

Op Young's site is het album al te beluisteren.

Na de eerste luisterbeurt: beter dan Colorado, minder goed dan Barn, Chevrolet met afstand de beste song. Teksten lukken misschien niet meer zo, gitaar spelen en improviseren des te beter!

Ik ga hem dit weekend beluisteren.

Inmiddels aan luisterbeurt twee bezig. Het spel, de melodieën en de productie zijn dik in orde. Zang af en toe op het randje, met name op I Walk With You, dat als Looking Forward klinkt, maar dan met gruizige gitaar. De teksten, tja, beetje hit and miss. Je zou denken dat hij ondertussen wel is uitgezongen over het milieu en een corrupte overheid... er zit hier geen tweede Thrasher, Powferfinger of After the Goldrush tussen.

Wat dit album redt is de variatie aan songs en de sequencing ervan. Nummers als Love Earth, een onvervalste oorwurm, The World is in Trouble Now, Break the Chain en Chevrolet springen er bovenuit voor mij. Daartegenover staat dan weer een nummer als The Long Day Before of Overhead.

Het is in ieder geval beter dan Colorado, The Visitor en Monsanto Years. Chevrolet is van het niveau Psychedelic Pill, net als Welcome Back dat was. En daar doen we het dan maar mee.

Twee luisterbeurten achter de rug. Mijn eerste indruk is dat hij echt een stuk minder is dan zijn voorganger. Waar bij Barn de Old black regelmatig tevoorschijn werd gehaald horen we hier veel meer Neil op een orgeltje. Melodieën zijn soms wel erg simpel wat op zich niet erg is als het wordt afgewisseld met iets sterks. Alleen Chevrolet voldoet hier aan. Break the chain en Love Earth zijn best oké maar ook wat gemakkelijk.
De meeste teksten zijn somber en gaan veel over de veranderde wereld met het klimaat als voornaamste thema. Neil is oprecht begaan en dat voel je ook. In die zin is het een oprechte symphatieke plaat geworden. Muzikaal lijkt het echter weer snel in elkaar gezet. De keuze van Rick Rubin als producer heeft eigenlijk niets bijgedragen. Daar komt nog bij dat de stem van Neil nu af en toe pijnlijk naar de ondergrens gaat. Het is verbazingwekkend hoe redelijk zijn stem nog was in 2019 tijdens zijn Europese tour als je dat nu vergelijkt met World record. Zijn stembanden zijn stram geworden. Dat was bij Barn natuurlijk ook al zo maar het is nu duidelijk dat Neil de Old man is geworden over wie hij op Harvest zong. Het is te vroeg om nu een echte beoordeling er op te plakken maar heel enthousiast ben ik nog niet.

luister hem net voor het eerst, grappig paar dagen geleden een interview met Neil Young en Rick Rubin gekeken van een uur.

Plaat komt voort uit melodietjes die Neil aan het fluiten was als hij op zijn ranch wandelde, die opgenomen en daarna met Crazy Horse uitgewerkt tot songs...vandaar maybe de wat simpele melodien.

Betreft de hoes, hij maakte voor het eerst geen gebruik van zijn vaste artwork director en heeft oude fotos van zijn familie gebruikt voor deze plaat, voorop staat zijn pa.

Toch een stevige verhoging. Er staan na een aantal draaibeurten toch weer aanstekelijke nummers op die in je kop blijven kleven. Wat me bevalt zijn harmoniestemmen van Crazy Horse. Het heeft iets aandoenlijks. Verder kan ik van Chevrolet heerlijk genieten. Ik was aanvankelijk behoorlijk terughoudend over de plaat maar ook deze heeft net als Barn zijn charme. Deze is misschien nog wat beter. 4 sterren voor de oude knarren.

P.s. 46 minuten muziek verdeeld over 2 cd's. Wat is dat nou weer?

Heb de cd fysiek in huis. 2 cd dus. Fraai artwork. Zijn vader op de voorzijde, moeders en zoon in de binnenkant klaphoes, broer op binnenhoesje cd 1 en zuslief op de andere. Op de achterkant de zoon nog een keer. Allemaal met geboortedatum. Bij de credits staan sowieso bij iedereen de geboortedata vermeld. Beetje maf maar vooruit.
Dan de inhoud; De cd bevalt me beter en beter. De sound lijkt wel wat op die van Barn maar is steviger. De drum komt lekker naar voren. In die zin neem ik mijn woorden over Rick Rubin terug. Het klinkt gewoon heel erg goed. Rauw maar helder.
En wat betreft de nummers; die moesten even vallen maar vind ze eigenlijk erg goed. Zwakke of tenenkrommende momenten die hier en daar Barn wat ontsieren kom je hier bijna niet tegen. Natuurlijk is de stem van Young niet meer wat het was en haalt hij met moeite hoge tonen maar het doet weinig af aan de beleving. Die is fenomenaal. Crazy Horse is toch een heerlijke band. Met Nils Lofgren heb je bovendien een alleskunner er bij.
Ik kan me voorstellen dat we na de afgelopen jaren met nogal wat teleurstellende releases deze makkelijk in de schappen laten liggen. Ik raad iedere NY liefhebber echter aan deze plaat niet te negeren of het bij een enkele draaibeurt te houden. Het is één van de beste platen van Neil van de afgelopen 10 jaar. Chevrolet had zo op Psychedelic pill kunnen staan. Knetterend goed.

Ik hoor niet echt de hand van Rick Rubin erin, waar ik dat bij andere artiesten wel hoor....

Heb deze inmiddels verschillende keren gehoord en eerlijk gezegd vind ik het, los van Chevrolet, een beetje tegenvallen.
Kan me wel vinden in wat harm 1985 hierboven aangeeft. Ik moet het nog wat langer horen denk ik om eruit te halen wat pmac hoort, knetterend goed. Ik weet het nog niet.
Inderdaad beter dan Monsanto en The Visitor. Maar Colorado?

Het is allemaal live opgenomen en dan valt er minder aan te sleutelen. Maar luister eens naar Barn en dan deze er achter aan. Dan valt gelijk op dat in de rustiger nummers de drum veel nadrukkelijker in de mix zit waardoor de nummers veel meer schwung krijgen.

Nou, wat ik elders lees, van mensen die er nog wat dieper zijn ingedoken, is dat Rubin wel degelijk wat heeft lopen sleutelen aan het album om wat 'foutjes' in het spel van Crazy Horse weg te poetsen. Grote vraag is, of dit is gebeurd voordat of nadat het album is gemasterd voor vinyl.

Hoe dan ook, de editing heeft sowieso plaatsgevonden digitaal, dat heeft Young zelf op zijn site gezegd; analoog opgenomen, transfer naar digitaal voor editing en daarna terug naar analoog voor mixing en mastering. Dit is dus geen zuivere AAA release.

Wat een tegenvaller ,van oom Neil.

Mellow plaatje, beetje ingetogen en met de handrem er op gespeeld. Ik vind het wel OK, maar ga ook niet uit m'n dak. Wel lekker gemusiceerd.

Prima plaat weer hoor, niet overal even geweldig maar toch genoeg om in de goede middenmoot van zijn repertoire te belanden. Het is daar druk, maar met fantastisch gezelschap!

Met de handrem? Meen je dat nou? Break the chain , Chevrolet....

OK, OK, maar die andere 9 nummers dan? Vind het overigens prima hoor, die handrem. Het was geen negatief waardeoordeel, maar dit is over de hele linie toch geen plaat waar de vonken van af vliegen?

30 stemmen slechts voor een nieuwe Neil Young?
Enerzijds begrijpelijk , want vernieuwend is het al jaren niet meer. Degelijk is wat er op deze plaat geplakt kan worden. De teksten blijven een heikel punt deze dagen , maar goed muzikaal staat daar wel wat aardigs tegenover dat ik miskleunen als Love Earth en This Old Planet maar voor lief neem.
Wel bijzonder van Neil om zich dusdanig druk te maken over de staat van de aarde, maar ons wel 2 cd's voorschotelt , terwijl het album ook op 1 schijfje had gepast. Voor nu 3 en halve ster.

Welke in 2022 uitgebrachte albums hebben wél meer dan 1000 stemmen? Zo groot is het aantal reguliere bezoekers op MuMe ook niet meer...

We zijn ruim een maand verder en ik moet zeggen dat het er niet beter op is geworden….van de laatste drie met CH is het voor mij zijn minste. Ik draaide Colorado en Barn (had ik ook even voor nodig) in de eerste maan veel vaker dan deze.
Ik draai Toast en Harvest, draai Time Fades Away.
Het is niet dat ik een “ouwe” Young ben, daarvoor heb ik hem te lief en vind ik altijd wel pareltjes, ook op zijn albums van zeg de laatste 20 jaar. Laat Chevrolet het pareltje dan zijn, samen met Break The Chain.
Ik kijk uit naar de releases van 2023!

Aardige plaat wel, er staat niets op dat me echt irriteert al heb ik soms moeite om de kleffe 'kom, laten we houden van de aarde'-liedjes uit elkaar te houden (ik denk soms tijdens de intro's: is dit nummer niet al geweest?).

Dan tegen het einde heb je ineens 'Chevrolet', het beste Crazy Horse nummer van minimaal de laatste tien jaar. Hoewel World Record en Barn elk hun eigen unieke vibe hebben, bedenk ik me dan toch dat het een behoorlijk toffe late period Crazy Horse-plaat was geworden als Young één album van LP-lengte had uitgebracht met 'Chevrolet', de beste dingen van Barn, en misschien één ander nummer van dit album. Maar de oude meester doet wat hij doet.