Neil Young with Crazy Horse - World Record (2022)

Inmiddels aan luisterbeurt twee bezig. Het spel, de melodieën en de productie zijn dik in orde. Zang af en toe op het randje, met name op I Walk With You, dat als Looking Forward klinkt, maar dan met gruizige gitaar. De teksten, tja, beetje hit and miss. Je zou denken dat hij ondertussen wel is uitgezongen over het milieu en een corrupte overheid... er zit hier geen tweede Thrasher, Powferfinger of After the Goldrush tussen.

Wat dit album redt is de variatie aan songs en de sequencing ervan. Nummers als Love Earth, een onvervalste oorwurm, The World is in Trouble Now, Break the Chain en Chevrolet springen er bovenuit voor mij. Daartegenover staat dan weer een nummer als The Long Day Before of Overhead.

Het is in ieder geval beter dan Colorado, The Visitor en Monsanto Years. Chevrolet is van het niveau Psychedelic Pill, net als Welcome Back dat was. En daar doen we het dan maar mee.

Heb de cd fysiek in huis. 2 cd dus. Fraai artwork. Zijn vader op de voorzijde, moeders en zoon in de binnenkant klaphoes, broer op binnenhoesje cd 1 en zuslief op de andere. Op de achterkant de zoon nog een keer. Allemaal met geboortedatum. Bij de credits staan sowieso bij iedereen de geboortedata vermeld. Beetje maf maar vooruit.
Dan de inhoud; De cd bevalt me beter en beter. De sound lijkt wel wat op die van Barn maar is steviger. De drum komt lekker naar voren. In die zin neem ik mijn woorden over Rick Rubin terug. Het klinkt gewoon heel erg goed. Rauw maar helder.
En wat betreft de nummers; die moesten even vallen maar vind ze eigenlijk erg goed. Zwakke of tenenkrommende momenten die hier en daar Barn wat ontsieren kom je hier bijna niet tegen. Natuurlijk is de stem van Young niet meer wat het was en haalt hij met moeite hoge tonen maar het doet weinig af aan de beleving. Die is fenomenaal. Crazy Horse is toch een heerlijke band. Met Nils Lofgren heb je bovendien een alleskunner er bij.
Ik kan me voorstellen dat we na de afgelopen jaren met nogal wat teleurstellende releases deze makkelijk in de schappen laten liggen. Ik raad iedere NY liefhebber echter aan deze plaat niet te negeren of het bij een enkele draaibeurt te houden. Het is één van de beste platen van Neil van de afgelopen 10 jaar. Chevrolet had zo op Psychedelic pill kunnen staan. Knetterend goed.

Aardige plaat wel, er staat niets op dat me echt irriteert al heb ik soms moeite om de kleffe 'kom, laten we houden van de aarde'-liedjes uit elkaar te houden (ik denk soms tijdens de intro's: is dit nummer niet al geweest?).

Dan tegen het einde heb je ineens 'Chevrolet', het beste Crazy Horse nummer van minimaal de laatste tien jaar. Hoewel World Record en Barn elk hun eigen unieke vibe hebben, bedenk ik me dan toch dat het een behoorlijk toffe late period Crazy Horse-plaat was geworden als Young één album van LP-lengte had uitgebracht met 'Chevrolet', de beste dingen van Barn, en misschien één ander nummer van dit album. Maar de oude meester doet wat hij doet.