Underworld - Oblivion with Bells (2007)

Metro recensies moet je sowieso niet serieus nemen.

Deze muziek klink inderdaad als een klok , een van de betere Underworld cd s , een aangename verrassing meer dan een decennia na dato toen Second Toughest In The Infants als voorlopig hoogtepunt werd uitgebracht , de magie is terug , ze kunnen het nog steeds .

Na alle tamelijk "negatieve" recensies te hebben gelezen was ik wat sceptisch, maar toch ben ik tot de aankoop over gegaan. Ik moet zeggen dat ik er geen spijt van heb, en aangenaam verrast ben. Geen hoogvlieger, inderdaad, maar zeker wel een leuk album. De sterkste nummers zijn wat mij betreft Beautiful Burnout en Glam Bucket. De experimentele, wat meer minimalistische nummers (Stagger, Skym, Winjer) van Underworld hebben mij altijd al meer aangesproken.

Magie? Vind je dat niet wat overdreven, deze mag nog niet in de schaduw staan van Second Toughest, en beter dan A Hundred Days Off vind ik hem ook niet, wat ik ook al een vrij zwakke Underworld plaat vond toendertijd.
Het beste van Underworld is voor mij toch echt Second Toughest, tesamen met de live cd Everything Everything en het verzamelalbum 1992-2002.
Dubnobass was leuk, maar klinkt tegenwoordig toch alweer te verouderd.
De rest is matig tot zeer zwak.

Maar...... hèt Underworld album is natuurlijk Beaucoup Fish. Oblivion with Bells kan zelfs niet in de schaduw staan van dit superalbum uit 1999.

Zonder meer een goed album, maar lang niet zo goed als de eerste twee.

En de andere 2 dan?

Welke bedoel je precies met de andere twee? A Hundred Days Off en...?
Die vind ik trouwens ook beter dan deze, dit vind ik de minste.

Beaucoup Fish

Beaucoup Fish is wel aardig, staan paar leuke tracks op maar is als geheel toch wel minder vind ik.
De verzamelaar draai ik nog het meest (in de auto vooral).
Dubnobass en Second Toughest blijven de enige twee albums die ook als geheel goed in elkaar gezet zijn.

Ik zag de vinyl versie tweedehands liggen in de winkel en dacht, ondanks dat de nummers naast Beautiful Burnout me weinig bij waren gebleven, toch maar aanschaffen . Want Beautiful burnout vind ik toch wel echt een heerlijk nummer. Een groot deel van de rest van het album is muziek die je opzet als je even wilt relaxen, dus.. als je op zoek bent naar muziek om op te stampen kan je dit album beter links laten liggen. Omdat dit mijn verwachting ook was: 3,5 *

Met ook een speciale vermelding voor Best Mamgu Ever. Heerlijke achtergrond muziek.

Beautiful Burnout is inderdaad een prachtig nummer, zeker de beste van dit album. Best Mamgu Ever en Crocodile komen daar achteraan en de rest is niet noemenswaardig (op To Heal na). Toch geen heel slecht album dit en is vrij gemakkelijk uit te luisteren, vandaar een hele kleine opwaardering en dan vooral voor Beautiful Burnout.

Het is echt een groeiplaatje. Probeer Boy, Boy, Boy en Ring Road ook eens. Vind 'To Heal' echt een filler. Best okee hoor, maar niet echt memorabel of noemenswaardig. Net zoals Cuddle Bunny en Good Morning Cockerel trouwens. In ieder geval een stuk beter dan het vorige album 'A Hundred Days Off', waar me naast '2 Months Off' echt helemaal niks van is bijgebleven.

Eergisteteren binnen gekregen en de plaat bevalt mij tot nu toe wel goed. Met name de lange nummer klinken erg lekker. Beautiful burnout heerlijk, heerlijk heerlijk

Vind de "rap" in Ring Road erbarmelijk , de beat is opzich wel fijn.
Boy Boy Boy is inderdaad wel redelijk maar niet echt mijn ding verder. Ik blijf Second Toughest met afstand het beste Underworld plaatje vinden. Ben het wel met je eens dat deze beter is dan AHDO.

Best Mamgu Ever gaat voor mij door als een van de beste nummers van Underworld!
Lekker chillen

Inderdaad dit blijft een geweldig nummer: keihard beluisteren; laat het uit je stereo knallen!!

Wil ik dit nu net posten.... Ongelofelijk. Dit nummer staat bij mij... ja serieus... gelijk aan Born sippy!

Blijft heeeerlijk!: Binnenkort even een nieuwe platenspeler aanschaffen zodat ik het weer op vinyl kan bewonderen....

Ik leerde twee dingen vandaag uit de Veronica gids.
1. Armin van Buuren houdt van ambient
2. Underworld kijkt met spijt terug op dit album

Opmerkelijk. Zo slecht is het toch niet, integendeel

geweldig album

Over dat tweede punt heb ik het ze direct op de man af gevraagd, dat is niet waar: ze zijn er zeer trots op.

Wat een prachtig album, To Heal is zeker mijn favoriet. Wat kan ik daarmee lekker tot rust komen.

Niet zo best. Het album begint prima met een paar lekker lome uptempo stampers, maar ongeveer halverwege is de koek reeds op en begint de plaat te slepen. Het komt dan niet meer goed. Vooral de laatste paar tracks zijn erg nietszeggend en vooral saai. Hier en daar moest ik zelfs wat denken aan een band als Faithless, vooral door de sporadisch identieke zang. Alleen is Faithless meestal wat minder saai.

Blijft een geweldige cd; vanavond maar weer eens uit de speakers laten knallen...