The J. Geils Band - Freeze-Frame (1981)
mijn stem
74 stemmen
1
geplaatst: 24 juni 2008, 20:26 uur
FREEZE FRAME
Die Seth Justman is een gevaarlijk mannetje.
Hij producete met succes de vorige plaat Love Stinks (1980).
Nu gaat hij nog een stap verder: hij stelt op Freeze Frame
vijf nummers voor die hij alleen (zonder Peter Wolf) schreef.
FREEZE FRAME is zo'n nummer waarvan je zeker weet: dit wordt een hit.
Dit lied op de radio horen, was voor mij de start als muziekverzamelaar.
RAGE IN THE CAGE is een heerlijk spannend nummer.
Er gebeurt zoveel leuks in het arrangement dat het nooit verveelt.
CENTERFOLD werd de eerste en laatste Amerikaanse nummer 1 hit.
En eindelijk werd Europa dan toch wakker: de doorbraak.
DO YOU REMEMBER WHEN is een bijzonder sfeervolle ballad.
Eén van de vier nummers waaraan Peter Wolf meeschreef.
INSANE INSANE AGAIN is Seth Justman in overdrive.
Hier gebeurt te veel in de productie: te gek is nooit goed.
FLAMETHROWER opent kant 2 met mondharmonica sirenes.
Ook boordevol productionele gags, maar de song blijft wel overeind.
RIVER BLINDNESS loopt over van goede wil.
De compositie grijpt terug naar Monkey Island, maar is te clean.
ANGEL IN BLUE wordt in sommige landen de derde singel.
Een akkoestische ballad die balanceert tussen soft en mellow.
PISS ON THE WALL is het bisnummer.
Een dronkenmanslied dat soms onuitwisbare sporen nalaat.
Freeze Frame is zeker een knaller van een plaat.
Heel wat hitpotentie, maar toch bijna overgeproducet.
En het succes van deze plaat had ook een keerzijde.
Seth Justman trok te veel van het laken naar zich toe.
Een handvol solo-composities, volledige controle over de productie
en de intentie om met zijn Centerfoldformule opnieuw te scoren.
Peter Wolf wilde het graag een beetje meer "back to the roots".
En op een doodgewone repetitiedag in 1983 werd het hem duidelijk.
De groep ging liever door zonder Peter Wolf.
Het begin van het einde.
ps. Mijn broers moesten steevast lachen met die gekke hoes.
Die Seth Justman is een gevaarlijk mannetje.
Hij producete met succes de vorige plaat Love Stinks (1980).
Nu gaat hij nog een stap verder: hij stelt op Freeze Frame
vijf nummers voor die hij alleen (zonder Peter Wolf) schreef.
FREEZE FRAME is zo'n nummer waarvan je zeker weet: dit wordt een hit.
Dit lied op de radio horen, was voor mij de start als muziekverzamelaar.
RAGE IN THE CAGE is een heerlijk spannend nummer.
Er gebeurt zoveel leuks in het arrangement dat het nooit verveelt.
CENTERFOLD werd de eerste en laatste Amerikaanse nummer 1 hit.
En eindelijk werd Europa dan toch wakker: de doorbraak.
DO YOU REMEMBER WHEN is een bijzonder sfeervolle ballad.
Eén van de vier nummers waaraan Peter Wolf meeschreef.
INSANE INSANE AGAIN is Seth Justman in overdrive.
Hier gebeurt te veel in de productie: te gek is nooit goed.
FLAMETHROWER opent kant 2 met mondharmonica sirenes.
Ook boordevol productionele gags, maar de song blijft wel overeind.
RIVER BLINDNESS loopt over van goede wil.
De compositie grijpt terug naar Monkey Island, maar is te clean.
ANGEL IN BLUE wordt in sommige landen de derde singel.
Een akkoestische ballad die balanceert tussen soft en mellow.
PISS ON THE WALL is het bisnummer.
Een dronkenmanslied dat soms onuitwisbare sporen nalaat.
Freeze Frame is zeker een knaller van een plaat.
Heel wat hitpotentie, maar toch bijna overgeproducet.
En het succes van deze plaat had ook een keerzijde.
Seth Justman trok te veel van het laken naar zich toe.
Een handvol solo-composities, volledige controle over de productie
en de intentie om met zijn Centerfoldformule opnieuw te scoren.
Peter Wolf wilde het graag een beetje meer "back to the roots".
En op een doodgewone repetitiedag in 1983 werd het hem duidelijk.
De groep ging liever door zonder Peter Wolf.
Het begin van het einde.
ps. Mijn broers moesten steevast lachen met die gekke hoes.
0
geplaatst: 16 april 2017, 19:03 uur
Zoals wel vaker, ontdek je een prachtig album pas als een belangrijk lid van die band/act is overleden!
Ooit het debuutalbum op CD bemachtigd maar toen daar Blues Rock op stond was ik wel teleurgesteld en heb me nooit meer aan een ander album van J. Geils gewaagd tot vandaag. Dat was op zich wel prima Blues Rock maar totaal iets anders dan de muziek van de Freeze-Frame / Centerfold singles.
Dit album is zeer typisch voor de tijd en juist daarom voor mij erg interessant én mooi: synths + Rock en ditmaal een doorgedraaide mondharmonica. Als het destijds in bezit was gekomen zou ik het zeker een weekend hebben grijsgedraaid. Nu pakt deze meteen 4*. Anderen mogen dan afknappen op de 80s stijl en (over)productie maar ik hou wel van deze combinatie van lichtelijk over-the-top Synth-Rock met Blues Rock invloeden. Van de week nog eens luisteren en wie weet ook de voorganger Love Stinks alhoewel de single klinkt als een rip van Wild Thing.
Ooit het debuutalbum op CD bemachtigd maar toen daar Blues Rock op stond was ik wel teleurgesteld en heb me nooit meer aan een ander album van J. Geils gewaagd tot vandaag. Dat was op zich wel prima Blues Rock maar totaal iets anders dan de muziek van de Freeze-Frame / Centerfold singles.
Dit album is zeer typisch voor de tijd en juist daarom voor mij erg interessant én mooi: synths + Rock en ditmaal een doorgedraaide mondharmonica. Als het destijds in bezit was gekomen zou ik het zeker een weekend hebben grijsgedraaid. Nu pakt deze meteen 4*. Anderen mogen dan afknappen op de 80s stijl en (over)productie maar ik hou wel van deze combinatie van lichtelijk over-the-top Synth-Rock met Blues Rock invloeden. Van de week nog eens luisteren en wie weet ook de voorganger Love Stinks alhoewel de single klinkt als een rip van Wild Thing.
0
geplaatst: 16 april 2017, 20:19 uur
Een prima zomers klinkend plaatje, welke mij aan The Police doet denken.
Die maakten ook vrolijke muziek terwijl de sfeer in de band al grotendeels verziekt was.
Zelf dacht ik vroeger altijd dat J. Geils de zanger van de band was, maar ik denk dat velen dit dachten.
Peter Wolf was de zanger, en die had ook wel de uitstraling van een frontman.
Toen ze groot werden met het titelnummer en Centerfold werd hij al snel de band uit gewipt.
Solo deed hij niet veel meer, en ook The J. Geils Band was al snel einde verhaal.
Door dit gebeuren moet ik aan Pinkpop denken, ooit een opname gezien van Love Stinks, waar hij met een blauw oog op het podium staat, onbewust denk je dan gelijk aan een ruzie in de band.
Centerfold had een geweldige clip, ik was nog maar ongeveer 8 jaar oud, maar verlangde al naar de middelbare school, want daar dansten mooie meisjes langs de tafels, waar je dan boven op mocht staan.
Nou dat boven op de tafels staan koste mij een aantal uren kostbare tijd, die ik mocht vervullen op het schoolplein met het opruimen van sigarettenpeuken.
Daar nog een verslaving van 20 jaar roken aan overgehouden, want er lag geregeld bruikbaar spul tussen.
En geen mooie meisjes die in de klas dansten.
Freeze-Frame blijft voor mij dus een niks aan de hand plaat, die ik op cd nooit kon vinden, maar met de aanschaf van Flashback had ik genoeg in huis.
Leuke band, die waarschijnlijk groter had kunnen worden als de verhoudingen in de band een stuk beter waren geweest.
Die maakten ook vrolijke muziek terwijl de sfeer in de band al grotendeels verziekt was.
Zelf dacht ik vroeger altijd dat J. Geils de zanger van de band was, maar ik denk dat velen dit dachten.
Peter Wolf was de zanger, en die had ook wel de uitstraling van een frontman.
Toen ze groot werden met het titelnummer en Centerfold werd hij al snel de band uit gewipt.
Solo deed hij niet veel meer, en ook The J. Geils Band was al snel einde verhaal.
Door dit gebeuren moet ik aan Pinkpop denken, ooit een opname gezien van Love Stinks, waar hij met een blauw oog op het podium staat, onbewust denk je dan gelijk aan een ruzie in de band.
Centerfold had een geweldige clip, ik was nog maar ongeveer 8 jaar oud, maar verlangde al naar de middelbare school, want daar dansten mooie meisjes langs de tafels, waar je dan boven op mocht staan.
Nou dat boven op de tafels staan koste mij een aantal uren kostbare tijd, die ik mocht vervullen op het schoolplein met het opruimen van sigarettenpeuken.
Daar nog een verslaving van 20 jaar roken aan overgehouden, want er lag geregeld bruikbaar spul tussen.
En geen mooie meisjes die in de klas dansten.
Freeze-Frame blijft voor mij dus een niks aan de hand plaat, die ik op cd nooit kon vinden, maar met de aanschaf van Flashback had ik genoeg in huis.
Leuke band, die waarschijnlijk groter had kunnen worden als de verhoudingen in de band een stuk beter waren geweest.
* denotes required fields.