The Rolling Stones - Out of Our Heads [US] (1965)

Ook weer een goed album vd rollende steentjes en ook nu weer de waarschuwing om wel de Engelse en NIET de verbasterde Amerikaanse versie aan te schaffen!!! Nummers als She said yeah en I'm free ontbreken volkomen op die versie!

De platenmaatschappij dacht in al haar wijsheid dat om de Amerikaanse markt te veroveren de albums aangepast moesten worden voor het Amerikaanse publiek, dat hield in meer hits op ieder album en de nummers die zo in de vergeetelheid dreigde te geraken samen met left overs van EP's en b-kantjes op extra uit te brengen albums te zetten.

Het stomme is dat op cd jarenlang niet de originele Engelse (en Europese) lijn werd aangehouden, maar de verbasterde Amerikaanse die toen de standaard werd, waardoor je een totaal verkeerd beeld vd ontwikkeling vd Stones kreeg.

Met de geremasterde cd's werd dit gedeeltelijk goed gemaakt, hoewel vd eerste 2 albums de Engelse versies niet meer bestaan op cd.

Lekkere rocker van de stones.
Alle nummers klinken lekker, muzikaal niet heel uitdagend en de teksten zijn meestal ook niet erg diep, maar het swingt goed van begin tot eind en alle nummers zijn van goede kwaliteit.
Er is eigenlijk geen zwak nummer en de grote hit 'Satisfaction' en mijn persoonlijke favoriet 'Play with Fire' springen er toch wel bovenuit.
Een dikke voldoende!

Ik draai nu deze plaat in mono uit 1965 en wat klinkt dat geweldig zeg. 49 jaar oud en nog totaal niet versleten, zowel letterlijk als muzikaal. Wat is dit een geweldige rock 'n roll plaat met soul en blues invloeden. Die invloeden vind je helemaal terug in de goed gekozen covers. De beste daarvan is die van Otis Redding, het briljante That's How Strong My Love Is. I was there, in Vredenburg Utrecht, toen de Stones de zaal omver bliezen met een prachtige live versie van dit nummer. Mercy, Mercy, geschreven door o.a. Don Covay, is een prima openingssong van de plaat. Ook Good Times van Sam Cooke & Cry To Me van Solomon Burke komen voorbij.

Echter, er staan ook al een drietal sterke eigen composities op deze plaat. Natuurlijk superhit Satisfaction, maar ook het fraaie The Last Time met die fijne gitaren. Afsluiter One More Try is ook heel aardig. Er staat opvallend genoeg geen minder nummer op deze plaat, sterker nog: ik wil ook nog even het oh zo fraaie Play With Fire noemen. Het is dus zo zeker mogelijk om Out of Our Heads te gaan, op deze overheerlijke retro-muziek van the Rolling Stones.

Ik sta nog steeds achter mijn recensie die hierboven staat, maar voor deze marathon heb ik een iets uitgebreider verhaaltje geschreven:
Dit album sluit het tijdperk van de Stones als coverband af. Ook op Out Of Our Heads maken covers (dit keer van soulnummers) een behoorlijk deel van het album uit, maar voor het eerst zijn het de Jagger/Richards nummers (en de groepscomposities onder het pseudoniem Nanker/Phelge) die overheersen en, veel belangrijker nog, de beste nummers van het album zijn. Hierdoor kan Out Of Our Heads als een overgangsalbum gezien worden: Jagger/Richards hebben ontdekt dat ze geweldige nummers kunnen schrijven, maar hebben zich nog onvoldoende ontwikkeld om een heel album vol te schrijven met eigen composities.
Satisfaction is de eerste wereldhit van de Stones en nog steeds een vast onderdeel van elk concert. Ik reken het zelf niet tot de beste Stonesnummers, maar de kwaliteiten zijn onmiskenbaar. Ook The Last Time kan gerust als klassieker gezien worden en dat vind ik wel een geweldig nummer. Van de overige eigen nummers, die het grootste deel van kant B van de LP uitmaken, blinken Play With Fire (mysterieus en dreigend) en The Spider And The Fly (eindelijk schrijven Jagger en Richards een echt goed bluesnummer) uit. The Under Assistant West Coast Promo Man is gewoon een lekker rocknummer. Samen met afsluiter One More Try geven ze een inkijkje in welke kant de Stones uit zouden gaan op het volgende album.
Van de covers vind ik That's How Strong My Love Is en Cry To Me het beste.
Als geheel voelt dit album meer als een eenheid dan de voorgaande platen (vooral kant B), maar toch mist er nog wel wat samenhang om van een echt geweldig album te kunnen spreken. Vooral het kwaliteitsverschil tussen enkele covers en de eigen composities is wel groot. Vergelijk Hitch Hike en Good Times eens met The Last Time en Satisfaction en je hoort wat ik bedoel. Ook livenummer I'm All Right valt wat uit de toon.
Ondanks deze min-punten is Out Of Our Heads een prima plaat. Als geheel schat ik Out Of Our Heads toch net iets minder in dan het debuut (Ja, ik heb een zwak voor die plaat), ondanks dat de Jagger/Richards composities de beste nummers zijn die de Stones tot dan toe op plaat hebben gezet. Een krappe 4 sterren dus.

Tussenstand:
1. The Rolling Stones: 4*
2. Out Of Our Heads US: 4*
3. The Rolling Stones Now!: 3,5*
4. 12 X 5: 3,5*
5. The Rolling Stones No. 2: 3*

En later weer door The Smiths-guitarist Johnny Marr in voor ballad There Is a Light That Never Goes Out.