Creedence Clearwater Revival - Bayou Country (1969)

Fantastisch bluegrass album. Één van de besten uit het genre durf ik wel te zeggen. Vooral de afsluiter Keep on Chooglin is fantastisch.

4,5 *

samen met hun debuut het beste album van CCR met als hoogtepunt proud mary.

Op Kosmo's Factory na misschien wel het beste inderdaad.

keep on choogling, een vande mooiste nummers van ccr

Mooie plaat, vind dit samen met Cosmo's Factory zowat het beste van Fogerty's bandje!
4 sterren ****

En 'Mardi gras' dan?

'Born On The Bayou'.....Brrrrrrrr WAT EEN NUMMER: al jaren strak in mijn persoonlijk Top 2000 favo top 10 nummers of All Time!

Nummer 2 en Nummer 5 vind ik wat minder. De rest klinkt zeer solide. Proud Mary verveelt eigenlijk nooit en Bayou Country rockt lekker!
3.5*

Ik las daarnet op het forum van MuMe een discussie waarom The Stones minder zouden zijn dan The Beatles. Eén van de aangehaalde redenen bestond erin dat de muziek van The Stones muzikaal gezien simpeler zou zijn qua structuur en gelaagdheid en daarom dus ook per definitie minderwaardig zou zijn...

Nou, dan maar zelf eens checken of simpelere muziek echt wel zo slecht is en nog eens naar CCR geluisterd.

Mijn conclusies:
- Ja, het is simpel van structuur
- Ja, ik kan het naspelen op mijn gitaar
- Nee, ik ben niet eens echt goed in gitaarspelen
- Nee, je hoeft deze cd niet eens 10 maal te beluisteren voor je door alle laagjes heen bent.

En toch geef ik hier 4.5 sterren aan. Ofwel is er iets mis met mijn stemgedrag, ofwel klopt bovenstaande stelling gewoon langs geen kanten; kies zelf maar...

Misschien eens iets voorleggen wat het simplistisch zijn van eenvoudige muziekstructuren in vraag stelt: waarom zijn er zo weinig bands die eenvoudige muziek toch goed kunnen verkopen? Zou het dan toch niet zo gemakkelijk zijn als beweerd wordt?

Creedence Clearwater Revival brengt inderdaad vrij eenvoudige rock maar daarin zijn ze ook uitblinkers om de volgende redenen:

1. Zeer sterke songs voor de eeuwigheid vanwege de sterke melodieën en teksten.
2. Zeer sterke zanger met rauwe en unieke stemgeluid.
3. De band is goed op elkaar ingespeeld, het rockt, het is erg plezierig.

Dit vind ik alleszins een sterk album met als hoogtepunten de hit "Proud Mary" en "Keep on Choogling" maar er zullen nog meer en betere albums volgen.

Hoe ze zelf van zo'n niemandalletje als 'Good Golly miss Molly' een lekker rockend plaatje kunnen maken wat niet verveeld, is me een groot raadsel. CCR had onmiskenbaar een groot talent.

De plaat begint me een knal met het ijzersterke Born On The Bayou, John Fogerty, de man die altijd lijkt te zingen alsof er een scheermes in zijn keel zit, pakt het de rest van het album wat rustiger aan. Maar dit kan de plaat er niet van weerhouden een van de meeste vermakelijke uit het oeuvre van Creedence te zijn.

Ik kocht deze er speciaal bij omdat Keep on Chooglin' niet op Chronicle en Creedence Gold staat (een ware schande trouwens). Voor 3 euro heb ik de 40th Anniversary Edition op de kop weten te tikken.

Ik ben er zeer tevreden mee! Heerlijke sound, vooral als de mondharmonica komt opdraven. Schitterend gitaarspel op Penthouse Pauper en Keep on Chooglin', simpel maar effectief! Proud Mary vind ik een vreselijk nummer, maar de rest is klasse.
Ik kan alleen niet al te lang naar Fogerty's stem luisteren, maar een album per keer houd ik makkelijk vol.

Stijn, als je deze al goed vind dan moet je zéker Cosmo's Factory beluisteren. Een hemel op zichzelf!

Dat gaat wel goed komen, ik kom ze regelmatig erg goedkoop tegen. Cosmo's Factory zal ik dan als eerste meenemen.

perfect! geniet ervan!

In mijn ogen het allerbeste van deze band. Wat een plaat, goede zang, en hele goede beats. Geweldige plaat!

Proud Mary vind ik niet leuk. Komt door Tina Turner. De rest van de songs staan als een huis. Lekker swampy en de sfeer komt lekker over.

Ultieme zomermuziek.

Proud Mary vind ik inderdaad ook minder. Anders had ie van mij 5* ontvangen, maar moet hij het nu doen met 4,5*

De meeste nummers waren me al bekend, maar heb vandaag de hele plaat eindelijk eens in zijn geheel beluisterd. Zaten toch nog een aantal positieve verrassingen bij, zoals het het heerlijke relaxte Graveyard Train.

4*

Heb net de 40th anniversary edition binnen. Wat is "Keep on Choogling" een fantastisch nummer!!

Graveyard Train. Groovy.

Wat een heerlijk album.

Wat een plaat, wat een plaat......SUPER-band die eigenlijk alleen maar goede dingen heeft gedaan. Met deze plaat, en het openingsnummer, het hoogtepunt in hun maar 5 jarige (!!) bestaan.......

Gezien het aantal verzamelwerken, ken nauwelijks andere bands met een zo kort bestaan die ook zoveel verzamelalbums hebben (laten) uitgeven, moeten we hier wel met een UNIEKE band in de (amerikaanse) popgeschiedenis te maken hebben..

Keep On Choogling hoorde ik in de film The Expendables van Sylvester Stallone.
Heerlijk nummer, moet dit maar eens gaan luisteren! Wel weinig nummers trouwens....

Ach als je in 1 jaar 3 platen maakt mag dat.......

Inderdaad, productiever als de Beatles in hun prime .

Ja, maar die albums waren dan ook langer van speelduur.
The White Album is bijv. al een dubbelaar.

Wie heeft het over 3 albums per jaar? In 1969 verschenen twee albums en in 1971 welgeteld 0. CCR is nooit productiever geweest als The Beatles, ook niet beter trouwens. Maakt allemaal niks uit: voor mij de ultieme automuziek.

Bayou Country (1969)
Green River (1969)
Willy and the Poor Boys (1969)

Nu is het wel zo dat Bayou Country in 1968 is opgenomen.

Ik vind Green River meer breder van geluid en toegankelijker van opzet, in zoverre je bij CCR van toegankelijk kunt spreken. Bij Green River had ik buiten alle nummers waar ik door de jaren heen al vertrouwd mee ben geraakt, direct een 'connectie', bij Bayou Country is dat wat minder.
Dat komt door het wat puurdere geluid, meer bluesy en accenten van psychedelica, alsook de hoes uitstraalt. Het laat zich -door mij- minder snel doorgronden en dat spreekt tegelijkertijd ook voor dit Bayou Country. Klasse band en al helemaal geld dat voor Fogerty, om in 1 jaar 3 albums van hoge kwaliteit neer te zetten...al ga ik daarbij er wel van uit dat Willy and the Poor Boys ook tot die categorie behoort....die ga ik zeker nog uitpluizen. Voor nu heb ik een lichte voorkeur voor Green River.