Delain - Dark Waters (2023)
mijn stem
35 stemmen
Nederland
Metal
Label: Napalm
-
Hideaway Paradise (5:18)
-
The Quest and the Curse (4:56)
-
Beneath (4:59)
met Paolo Ribaldini
-
Mirror of Night (4:37)
-
Tainted Hearts (4:41)
-
The Cold (4:37)
-
Moth to a Flame (4:07)
met Paolo Ribaldini
-
Queen of Shadow (4:02)
-
Invictus (5:30)
met Marko Hietala en Paolo Ribaldini
-
Underland (5:13)
-
The Quest and the Curse [Piano Version] (3:26)
-
Hideaway Paradise [Instrumental Version] * (5:17)
-
The Quest and the Curse [Instrumental Version] * (4:56)
-
Beneath [Instrumental Version] * (4:42)
-
Mirror of Night [Instrumental Version] * (4:34)
-
Tainted Hearts [Instrumental Version] * (4:41)
-
The Cold [Instrumental Version] * (4:36)
-
Moth to a Flame [Instrumental Version] * (3:46)
-
Queen of Shadow [Instrumental Version] * (4:02)
-
Invictus [Instrumental Version] * (5:29)
-
Underland [Instrumental Version] * (5:13)
toon 10 bonustracks
totale tijdsduur:
51:26
(1:38:42)
0
geplaatst: 19 januari 2023, 00:01 uur
Monsieur' schreef:
Het eerste album zonder Charlotte, en eigenlijk de gehele band. Ik heb destijds een beetje proberen te volgen waarom Delain uit elkaar ging. Eigenlijk begrijp ik het nog steeds niet. Martijn wilde de optredens van 'zijn' band drastisch verlagen en reduceerde gerespecteerde leden tot sessiemuzikanten. Later gaf hij aan dat hij zich op andere dingen ging richten en dat de band gewoon op tour kon gaan. De bom barstte even later toch: iedereen moest weg en Martijn ging met zijn eigen projectje 'Delain' verder.
En nu? Een album met een aantal oud-leden en een volledig nieuwe zangeres. Nummer 'Beneath' is niet van oude Delain te onderscheiden.
Waar was dit in godsnaam voor nodig vraag je je af. Het riekt mij naar een gigantisch ego (Martijn). Een nare man die blijkbaar niet kon hebben dat hij de regie uit handen moest geven. Zíjn project, zíjn band... Het is verschrikkelijk zonde, want ook al klinkt dit gewoon als Delain... het is niet meer zoals eerst.
Het eerste album zonder Charlotte, en eigenlijk de gehele band. Ik heb destijds een beetje proberen te volgen waarom Delain uit elkaar ging. Eigenlijk begrijp ik het nog steeds niet. Martijn wilde de optredens van 'zijn' band drastisch verlagen en reduceerde gerespecteerde leden tot sessiemuzikanten. Later gaf hij aan dat hij zich op andere dingen ging richten en dat de band gewoon op tour kon gaan. De bom barstte even later toch: iedereen moest weg en Martijn ging met zijn eigen projectje 'Delain' verder.
En nu? Een album met een aantal oud-leden en een volledig nieuwe zangeres. Nummer 'Beneath' is niet van oude Delain te onderscheiden.
Waar was dit in godsnaam voor nodig vraag je je af. Het riekt mij naar een gigantisch ego (Martijn). Een nare man die blijkbaar niet kon hebben dat hij de regie uit handen moest geven. Zíjn project, zíjn band... Het is verschrikkelijk zonde, want ook al klinkt dit gewoon als Delain... het is niet meer zoals eerst.
In principe zijn die 3 vertrokken muzikanten altijd al sessie muzikanten geweest. Van de 3 vertrokken mannen heeft alleen Timo sporadisch wat riffs gelevert. Voor de rest werd en word alle muziek geschreven door Martijn en Guus Eikens. De 3 mannen dachten de band even makkelijk over te kunnen nemen terwijl Martijn thuis zat met een burn-out. Het was hun nog bijna gelukt ook. Toen ze er financieel niet uit kwamen zijn de 3 vertrokken.
Charlotte is pas later vertrokken omdat ze niet opnieuw muzikanten wou inpassen in de band. Nu zijn die 3 vertrokken gasten sessie muzikanten in Charlotte haar solo projectje geworden.
Dat van dat minder touren klopt. Delain gaat per jaar de helft minder shows per jaar spelen. En tours gaan niet lang meer dan 2 weken aaneengesloten duren.
Het is een aanrader om het interview te kijken dat Martijn met Lords of Metal heeft gehad vorig jaar. Het zorgt iig voor een hele hoop duidelijkheid!
En dan nu het nieuwe album... Wat een plaat! Met Invictus zit er zelfs een heuse mini metal opera op de plaat. Misschien is het allemaal wat minder catchy, maar dit word gecompenseerd door veel meer muzikale diepgang. En Diana, overklast Charlotte op elk vlak!
0
geplaatst: 9 februari 2023, 15:44 uur
Monsieur' schreef:
Het eerste album zonder Charlotte, en eigenlijk de gehele band. Ik heb destijds een beetje proberen te volgen waarom Delain uit elkaar ging. Eigenlijk begrijp ik het nog steeds niet. Martijn wilde de optredens van 'zijn' band drastisch verlagen en reduceerde gerespecteerde leden tot sessiemuzikanten. Later gaf hij aan dat hij zich op andere dingen ging richten en dat de band gewoon op tour kon gaan. De bom barstte even later toch: iedereen moest weg en Martijn ging met zijn eigen projectje 'Delain' verder.
En nu? Een album met een aantal oud-leden en een volledig nieuwe zangeres. Nummer 'Beneath' is niet van oude Delain te onderscheiden.
Waar was dit in godsnaam voor nodig vraag je je af. Het riekt mij naar een gigantisch ego (Martijn). Een nare man die blijkbaar niet kon hebben dat hij de regie uit handen moest geven. Zíjn project, zíjn band... Het is verschrikkelijk zonde, want ook al klinkt dit gewoon als Delain... het is niet meer zoals eerst.
Het eerste album zonder Charlotte, en eigenlijk de gehele band. Ik heb destijds een beetje proberen te volgen waarom Delain uit elkaar ging. Eigenlijk begrijp ik het nog steeds niet. Martijn wilde de optredens van 'zijn' band drastisch verlagen en reduceerde gerespecteerde leden tot sessiemuzikanten. Later gaf hij aan dat hij zich op andere dingen ging richten en dat de band gewoon op tour kon gaan. De bom barstte even later toch: iedereen moest weg en Martijn ging met zijn eigen projectje 'Delain' verder.
En nu? Een album met een aantal oud-leden en een volledig nieuwe zangeres. Nummer 'Beneath' is niet van oude Delain te onderscheiden.
Waar was dit in godsnaam voor nodig vraag je je af. Het riekt mij naar een gigantisch ego (Martijn). Een nare man die blijkbaar niet kon hebben dat hij de regie uit handen moest geven. Zíjn project, zíjn band... Het is verschrikkelijk zonde, want ook al klinkt dit gewoon als Delain... het is niet meer zoals eerst.
Vooringenomen ben je niet hè?
0
geplaatst: 13 februari 2023, 18:58 uur
Toen een paar jaar terug de meeste bandleden, inclusief zangeres Charlotte Wessels, opstapten, hing de toekomst van Delain aan een zijden draadje. Knap hoe de overgebleven Martijn Westerholt is teruggekrabbeld. Met een compleet nieuwe band om zich heen, inclusief de uitstekende zangeres Diana Leah, komt Delain hier zelfs sterker dan ooit voor de dag. Dit is wat mij betreft dan ook het beste album van de band tot nu toe, met een wat zwaarder, bombastischer geluid en unaniem sterke tracks. De vertrokken bandleden zullen zich wel even achter de oren krabben bij het horen van deze meeslepende plaat. Respect.
1
geplaatst: 18 december 2023, 19:36 uur
Het nieuwe oude Delain levert hier toch wel een bijzonder fijne plaat af. En die nieuwe zangeres is echt wel een aanwinst, en onderscheidend t.o.v. wat er in het genre rondloopt. Popgeoriënteerd, met toch voldoende pit.
Eén keer vliegen ze uit de bocht en dat is met Moth to a Flame. Dat a capella intro/refrein is wel erg kinderlijk.
Verder vooral veel goede tot geweldige nummers. Zelfs de bijdrage van Hietala, die ik er bij Nightwish altijd een beetje vervelend doorheen vond schreeuwen, irriteert niet. Maar het is toch wel de nieuwe zangeres die de plaat draagt en melodieuze tracks als Mirror of Night, The Cold en Underland tot favorieten maakt.
Eén keer vliegen ze uit de bocht en dat is met Moth to a Flame. Dat a capella intro/refrein is wel erg kinderlijk.
Verder vooral veel goede tot geweldige nummers. Zelfs de bijdrage van Hietala, die ik er bij Nightwish altijd een beetje vervelend doorheen vond schreeuwen, irriteert niet. Maar het is toch wel de nieuwe zangeres die de plaat draagt en melodieuze tracks als Mirror of Night, The Cold en Underland tot favorieten maakt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.