Creedence Clearwater Revival - Green River (1969)

Green River en Bad Moon Rising zijn de bekendere nummers op dit album maar niet direct de beste nummers. Persoonlijk vind ik Commotion het beste nummer op de voet gevolgd door I Wrote A Song For Everyone. Aanrader voor de swamprock fans onder ons.

4 ****

Ik vind Bad Moon Rising het beste nummer,wellicht dus ook het bekendste op dit album. Die gitaarrif in het begin van dat nummer is fantastisch!

Wederom een prachtalbum van CCR. Mijn persoonlijke favoriet hierop is Lodi, een geweldig nummer

Ik vind 'Mardi Gras' ook goed.

I wrote a song for everyone is mijn favoriet. Het nummer kun je blijven afspelen, het wordt alleen maar beter.

Bad moon rising en Commotion zijn heerlijke nummers. Ik ben me de laatste tijd wat meer aan het verdiepen in de decenia '60 en '70. Deze heb ik schromelijk verwaarloosd en probeer nu wat in te halen. Bijvoorbeeld met een band als Creedence Clearwater Revival. Het smaakt in iedergeval naar meer.

Dat vind ik ook het beste nummer van deze plaat. Bad Moon Rising heeft voor mij toch zo'n single-status-te-vaak-gehoord.....
Vooral textueel is dit album een stuk sterker dan Bayou Country en hun debuut. Ook zitten er geen uitgerekte 'jam-stukken' (outtro van Susie Q bijoorbeeeld) tussen maar gewoon de hele plaat muziek die er toe doet. Niets ten nadele van Susie Q natuurlijk, geweldig nummer!

4,5*

Een dijk van een album en dat blijft het. Schitterende dromerige hoes, machtige van modetrends gevrijwaarde rock'n roll. Prima op elkaar ingespeelde band, met uiteraard de machtige scheur van Fogerty als belangrijkste kenmerk.
En dan die helderheid; dit klinkt nooit groezelig, dit is zuiver water, ook al komt het uit een groene rivier...

De titelsong, Commotion, Bad Moon Rising, Lodi, Wrote A Song For Everyone, ach, het zijn stuk voor stuk meesterwerkjes.
Zààààààlige muziek, punt.
En dikke vette aanrader voor een geheel nieuwe generatie om via die heruitgaven nu te gaan ontdekken, toch?

Tijdloze rauwe rock'n roll, CCR was één van de grootste bands eind jaren '60, begin jaren '70.
"Green River", "Commotion" en "Bad Moon Rising" werden hits die onverwoestbaar zijn, de overige nummers zijn eveneens prima.

Het enige nadeel van dit album is dat ik bij 'Lodi' altijd moet denken aan een of andere Nederlandstalige band van het platteland .

Nog altijd jammer dat zij dit gecoverd hebben.

En het gitaarwerk van John op Tombstone Shadow. Geweldig!

Wie zijn dat dan?

Lodi is o.a. gecovered door: Bo Diddley, Tom Jones, Dan Penn en Al Wilson.
Volgens mij heeft Jan Rot het ook opgenomen als Rocker in Holland, misschien is dit de nederlandse versie c.q. band die aerogp1 bedoeld.

Van Commotion raak ik helemaal onrustig in mijn broekje.

Zal Normaal wel wezen denk ik

Ietsjes minder dan Bayou Country, maar toch absoluut een goede plaat. Iets minder rauw en wat compacter, maar toch typisch CCR.

'Tombstone Shadow' en 'Wrote a Song for Everyone' horen wat mij betreft bij de mooiste nummers die de groep opnam. 'Sinister Purpose' vind ik ook een heerlijk nummer.

Een verhoging met 0,5* lijkt me niet meer dan terecht.

tijdloos die swamp sound!
mooie hoes ook.

geweldige CCR plaat . wat mij betreft hun beste. Het begint al met de lekker swamp rockende titel song, gevolgd door het lekkre rockende comotion. Het is al eerder genoemd maar het blijft lekker compact hier , dat zint me wel. Lodi vind ik ook geweldig, en dat heerlijke gitaargejank in tombstone shadow ook. Bad moon rising blijft ook een klassieke single, 1 van hun betere hits.
wrote a song for you is ook een soort blauwdruk voor who'll stop the rain vind ik.
Constanter en beter dan de ook niet misselijke opvolgers.

klassiek

Wie fan is van oude werk van CCR , moet ook eens luisteren naar Redwing. Bijv. het album "What this country needs" uit 1972. Je gaat gegarandeerd voor de bijl, met name als je net als ik van loodzware gitaarbossen houd.

Klasse plaat van deze legendarische countryrockband. Vernieuwend voor diens tijd en met de geweldige strot van Fogerty. Kan geen minpunt ontdekken, alles klinkt vlot, pakkend en melodieus en blijft direct hangen. Night Time is the Right Time zou Otis Redding ook niet misstaan hebben. Kort, bondig en onvergetelijk.

Uitstekend album van CCR.

De laatste 3 nummers zijn het minste, opvullertjes.

Brutus, zeg ik iets heel raars als ik jouw recensies op Musicmeter ("maar drie goede nummers", "bagger: niet eens drie goede nummers" en "laatste drie nummers zijn het minste") maar opvullertjes vind? The Night Time Is The Right Time is een prachtnummer waar heel veel bands een moord voor zouden doen.

bad moon rising heeft een veel te vrolijk melodietje voor zo'n sinistere tekst. 16 horsepower deed het nummer in een beter arrangement. lodi is mijn favourite creedence nummer, maar er staat geen enkel zwak nummer op dit album.

Bad Moon Rising doet het goed hier. Sowieso zijn de kortste nummers van het album (Bad Moon Rising, Commotion en Green River) eigenlijk de lekkerste nummers van de plaat. Wederom een sterk CCR album.

Eigenlijk heeft Creedence tot en met Pendulum alleen maar ijzersterke albums afgeleverd.
En dat in zo'n korte tijd. Chapeau dus.
Zat er vroeger voor aan de radio gekluisterd en ben toen voor altijd fan geworden.
Op dit album ook weer heerlijke swamprock, die hier zowat zijn vervolmaking vindt.
Broeierige rock dus, en waarbij je de moerassen van Louisiana wel haast voelt.

Sowieso ook 4 hits op dit album: de klassieker Bad Moon Rising, de dubbele A-kant single Commotion/Green River en Lodi (al weet ik niet helemaal zeker of dat een hit was).
Lodi is echter wel het mooiste nummer van de plaat, gevolgd door het prachtig gevoelige Wrote A Song For Everyone, Cross-Tie Walker en Bad Moon Rising.
Green River en Commotion hakken er lekker lomp in en in Tombstone Shadow krast die gitaar lekker door.
Niet een slecht nummer verder.
John Fogerty hoort wat mij betreft tot een van de belangrijkste rocksterren ever.

Op vinyl.

Na jaren terug eens een verzamelaar gekocht te hebben van deze band, genaamd long road home waar de bekendste ccr en fogerty nummers opstaan dacht ik van moet me maar een keertje gaan wagen aan een regulier album van deze mannen.

Deze kwam ik afgelopen maandag bij plato tegen in de bak met gebruikte cd's. Een diepe indruk laat het mij nog niet achter, wel een aardig album maar zonder uitschieters eigenlijk, en vind hem ook een beetje vlakjes klinken ook. De titeltrack klinkt mij niet heel bijzonder in de oren, dan pakt bad moon rising mij een stuk meer bij de kladden.

Mocht ik deze plaat vergelijken met andere southern rock bands zoals ZZ top, Lynyrd Skynyrd of The allman brothers band, dan hebben die andere bands beslist een grotere impact op mij en een veel diepere indruk bij mij achtergelaten.

Leuk album zonder uitschieters, maar vind een 3 mooi zat eigenlijk.

Het is niet echt southern rock vind ik, het is meer swamp rock. In Southern rock zit veel meer slide gitaar, dat is bij CCR niet het geval

Deze heb ik net na cosmo eens beluisterd, maar tjonge de songs op dit album zijn toch wel een stuk minder aantekelijk en wat soberder dan die op cosmo,s factory. Het enige nummer van dit album die daar op had kunnen staan is bad moon rising vind ik. Al vind ik green river en lodi ook mooie nummers, maar minder goed dan bad moon rising.

De opvolger van 'Bayou Country' en een behoorlijke verbetering. Net zo sterk als hun debuut. Mooie klassiekers als 'Green River', 'Bad Moon Rising', 'Lodi' en 'Wrote A Song For Everyone' afgewisseld met wat smaakvolle covers. Ook de bonus tracks van de heruitgave zijn een leuke aanvulling. Een mooi gebalanceerd album.

Een van de eerste LP's die ik in mijn bezit kreeg ergens in 1982 (toen al 13 jaar oud, een album uit mijn geboortejaar), tot de dag van vandaag draai ik deze grijs. Alle nummers ijzersterk, de superstem van Fogerty komt hier goed tot uiting maar ook zijn snerpende gitaarspel. Hoogtepunt voor mij Wrote a song for Everyone.