Bright Eyes - Lifted or The Story Is in the Soil, Keep Your Ear to the Ground (2002)

Gek dat hier nog geen bericht bij staat. Laat ik dan maar het spits afbijten. Deze plaat is zeer de moeite waard voor mensen die van mooie liedjes houden. De begeleiding is af en toe erg minimaal (bv. bij het openingsnummer), maar het maakt de zanger weinig uit: hij maakt hoe dan indruk. Verwacht veel verbeten, emotionele nummers met openhartige teksten en laat je meeslepen. Dit is een erg, erg goed album. Ik moet de rest van hem ook maar 's luisteren.

Kent niemand Azure Ray op deze site? de twee dames van deze groep zijn nog met Bright Eyes op tournee geweest en zitten bij hetzelfde label `saddle creek`

Ik heb wat mp3tjes van Azure Ray. If You Fall is een prachtig nummer. Ik zal nog eens wat meer luisteren.

Lastig geval, deze cd. Op zich zijn de nummers zeker de moeite waard, maar ik heb wat problemen op de momenten dat Conor Oberst meer schreeuwt dan zingt en op momenten dat de instrumentatie wel heeeeel erg bombastisch wordt. De folky nummers (Big Picture, Don't Know When But a Day Is Gonna Come) vind ik nog het plezierigst. 3*

Nog steeds veruit de beste Bright Eyes-plaat... met de laagste frequentie aan slappe momenten.

Wie het overigens juist wel fijn vindt als Conor schreeuwt, moet maar eens naar Desaparecidos kijken.

Heerlijk album, ik weet niet welke ik moet kiezen, deze of fevers & mirrors die ook echt heel goed is. Vooral genieten bij Bowl of Oranges en Let's not shit ourselves

inderdaad beste bright eyes.
soms wel tikkkkkje saai (big picture, make war)
maar voor het grootste deel geweldig.
4*

kwam op dit album (en deze artiest) door de cover van Lover I Don't Have to love van Bettie Serveert...mooi liedje. Dat geschreeuw hoeft van mij idd ook niet zo, maar van hem blijkbaar wel

False Advertising !!!
Heb dit ceedeetje nog maar net aangeschaft voor een belachelijk prijsje maar mijn god, was issie goooooooeeeed !

De beste van Bright Eyes. Waste of Paint is een kippevelnummer. Zoek hier maar eens de 3 beste nummers uit....

Inderdaad, wat een nummer

Wie voelt zich aangesproken?

Absoluut Conner's beste.

Briljante plaat... Fantastische teksten, emoties... En dan te bedenken dat de beste meneer pas 22 jaar was ten tijde van dit album... Ongelooflijk goed

Lover I Don't Have To Love vind ik een geweldig nummer!
Maar eigenlijk is het hele album goed, zoals ik gewend ben van Bright Eyes.

Prima album inderdaad! Bright Eyes weet hier in meerdere songs het randje van kippenvel op te zoeken, en gaat in sommige songs daar zelfs overheen (bijvoorbeeld Waste of Paint; "It's sorry, just one cherry, or Play Again. Get lucky.") Erg goed! Maar helaas vind ik dit album toch net iets aan de lange kant, waardoor ik mijn score moet beperken tot 'slechts' 4 sterren.

Dit album ga ik eens een kans geven..

Ik ken slechts 'Lover I don't have to love' overigens echt een topnummer.. Ben alleen bang dat het album het verder niet bij dat nummer haalt.. Natuurlijk is dit een vooroordeel, aangezien ik het album nog niet heb geluisterd...

Naja, eens zien, ga een poging doen het album te luisteren

Fascinerende plaat, dat wel, zelfs enkele echte uitblinkers, maar ook heel wat rommel.

Na de fantastische opener "Big Picture" kun je niet anders dan volledig in dit album meegezogen worden.

De eerste 9 nummers variëren tussen goed en heel goed, terwijl nummers 10 en 11 vrij middelmatig zijn. Laura Laurent is dan weer heerlijk melancholisch en eindigt met een leuke sing-along.

Met Let's not shit ourselves eindigt het album op een even hoog niveau als het begonnen is, een nummer van 10 min en het verveelt geen seconde, je moet het maar doen.

Beste album van Oberst en co

beste bright eyes album tot nu toe, haalt het nipt van i'm wide awake... Dit is vooral te wijten aan de naar mijn mening uitzonderlijk straffe lyrics en de lo-fi opnamemethode, wat het album rauw en dus ook eerlijk doet overkomen.

Om het kort te houden: Conor Oberst is mijns inziens een van de weinige waardige opvolgers van echte grootmeesters à la Bob Dylan.

Goede Bright Eyes plaat dit. Begint nogal matig met The Big Picture (vind ik echt drie keer niets), maar dan komen de ijzersterke nummers. Tot nummer 7 ongeveer. Dan kakt de boel ietwat in met aardige, maar niet bijblijvende nummers. Maar From A Balance Beam is dan weer magisch, één van de beste Bright Eyes-nummers die ik ken. Laatste twee nummers zijn ook weer erg mooi.

Toch hoor ik liever een Fevers and Mirrors of een I'm Wide Awake, It's Morning. Desalniettemin 4,0* voor deze.

Nothing Gets Crossed Out. is echt een topper

Heel goed album, prachtige 'echte' liedjes. De uitschieters op dit album zijn echt uitzonderlijk goed.

en die zijn?


Big picture
Don't Know When But A Day Is Gonna Come
Let's Not Shit Ourselves (To Love and to Be Loved)
en de rest mag er ook zijn.
een 4,5* en nu snel het andere werk van Bright Eyes opzoek

Je vergeet:

Lover I Don't Have To Love

Zat laatst de tekst van Waste of Paint te lezen en sindsdien is dat één van mijn favoriete Bright Eyes-nummers geworden. Sterker nog: zo'n simpel liedje met maar drie akkoorden, maar potverdomme, wat een magnefieke tekst.

Deze van de week nog maar een keer in de herkansing gooien, misschien is-ie wel degelijk beter dan Fevers and Mirrors.

Waar ik de stem van Oberst op I'm Wide Awake It's Morning nog kan hebben, wordt het me op dit album toch allemaal wat te jankerig. Bij de meeste nummers heb ik moeite om het uit te zitten en dat lijkt me geen goed teken.

Ja, toch wel degelijk beter dan Fevers and Mirrors! Na de enigzins valse start is het eigenlijk alleen maar genieten. Vooral Waste of Paint is ongelooflijk sterk. Verder False Advertising (met die heerlijke... jengelende viool), het opbouwende Lover I Don't Have To Love, het koor van Laura Laurent... Het hele album zit niet zo goed in elkaar als I'm Wide Awake, It's Morning (blijft toch écht mijn favoriete Conor-plaat), maar toch ontzettend knap dat-ie deze plaat met slechts 22 jaar schreef. Kost wat tijd, maar uiteindelijk blijft-ie groeien.

Het lijkt wel of de bandleden een vriendengroep zijn uit het plattenland van De VS. Aan de ene kant de Rustige weiden, waar graanvelden zijn die tot het oog rijken, aan de andere kant de snelweg, met de slecht onderhouden wegrestaurants. We beginnen op zo’n snelweg als we samen met de band de auto in stappen,in de auto begint opeens iemand te zingen. We reiden langs de vele geestenstadjes die Amerika rijk is. Wij zijn de enige op de weg, dus we doen het rustig aan. Er heerst een wat ongemakkelijk sfeertje als we door het gebroken landschap reiden.
-
Ik vraag hoe het hier zo gekomen is, men antwoord met een rock en roll nummer,bluesachtig nog enigszins herinnerend aan de hoogtijdagen van Amerika. Nu speelt(lees acteert) Amerika nog slechts de grootsheid die het ooit had.
-
Toch zijn er ook mooie stukjes nog te vinden in de Amerikaanse landschap, kleine veldweggetjes, een stukje grasland, een klein beetje bos en eekhoorns die ons eigenwijs aankijken. Folkachtige melodieën. Rustig uitrusten, met niks aan je hoofd.
-
We nemen weer afscheid, Amerikaanse rootsmuziek bestaat nog. Het is een samensmelting van country,folk en rock en roll. Er wordt soms beknibbeld aan de productie en hier en daar een elektronische experiment, maar dat maakte het alleen maar oprechter. De heren van bright eyes maken schoonheid uit het gebroken Amerikaanse landschap.

4*

Ik heb deze cd gekocht na een mini recensie te hebben gelezen in de OOR: de beste impuls aankoop ooit. Na 1 luisterbeurt was ik verkocht: wat een prachtige teksten! En nu is het voor mij nog steeds het beste Bright Eyes album .