Milburn - These Are the Facts (2007)

Well well well vond ik geweldig dus ik ben benieuwd!

Ik ben ook wel nieuwsgierig! Het eerste album kan zich meten met het betere werk van Arctic Monkeys wat mij betreft.

heeee een nieuwe! ben heel benieuwd!

Onderschatte band. Arctic Monkeys zijn goed en verdienen de aandacht, maar deze band verdient het niet om zo ver in de schaduw te staan achter hun stadsgenoten. Misschien dat ze met dit album iets uit die luwte kunnen treden. Gezien de eerste plaat zou dat mogelijk moeten zijn. Deze band is beter dan het gros van alle nieuwe Britse bandjes, zoals ze ook afgelopen jaar op London Calling bewezen.

Inmiddels issie binnen en na een eerste luisterbeurt vallen een paar dingen op, met als belangrijkste ontdekking: het is allemaal een stukje minder ruig. De vergelijking met dus de AM die voor de eerste CD voor een groot deel opging is wat minder relevant (al is deze nog wel hier en daar aanwezig). Het heeft er de schijn van dat de band toch meer een eigen weg in wil slaan.

Uiteraard zijn er ook de iets hardere nummers, maar over het algemeen is de plaat wat ingetogener dan de eerste. Of ik het echt goed vind ben ik nog niet over uit, daar heeft een plaat vaak meerdere beurten voor nodig. Ik zal binnenkort m'n oordeel nog eens herzien, maar vooralsnog kom ik uit op drie sterren.

Cowboys & Indians (nummer 7) is overigens wat mij betreft de meest positieve uitschieter in het geheel.

Ik luister hem nu al een lange tijd maar ik ben er nog steeds niet over uit. Ik werd verliefd op de sound van Milburn tijdens Well Well Well. Dat was gewoon een tof album en had veel meer hitpotentie als Arctic Monkeys (waar de AM toch wel de grootste hit hadden, maar het album van Milburn bevatte gewoon enkel singlekwaliteit nummers).

Nu doen ze afstand van het jeugdige, swingende en catchy nummers. Er voor in de plaats komt een donkere zwaardere sound. Goed te vergelijken als de verandering van stijl door de (jawel die andere band) Kaiser Chiefs.

What Will You Do (When the Money Goes) is het beste nummer en is meteen gereleased als de single. Gevolgd door Cowboys and Indians. De rest zijn minder singlekwaliteit maar het album blijft sterk. Anders maar wel goed.

3,5*

waar zijn de catchy songs gebleven, waar is de pit, waar zijn de snelle gitaar stukken, alles is veel te rustig geworden en eigenlijk zitten er nauwelijks single waardige nummers op het album, op de nummers what will you do (when the money goes)? en count to 10 na. Wel hebben ze meer een eigen sound weten te creeren. helaas komt dit niet goed uit de verf en hadden ze beter bij hun arctic monkeys sound kunnen blijven. Dan maar een bandje wat veel op een grotere band lijkt dan een eigen sound die niet goed overkomt.

Dus een eentonig album met weinig nummers met pit.

2.5

Ik moet bekennen dat dit album mijn eerste kennismaking met deze jongens is.
Als grote Arctic Monkeys fan kan ik dit wel heel erg waarderen.
Allemaal iets gelikter, minder rauw en ze missen een mooie verhalenverteller als Alex Turner, maar zeker niet verkeerd dit.

Ik zal me snel eens storten op hun eerste CD.

Mr-mucho, je haalt me de woorden uit de mond, ook van mij een 2.5

de enige goede nummers zijn eigelijk 'What Will You Do (When the Money Goes,Wolves at Bay,Lucy Love Me Not en Count to 10.

Hier hetzelfde. Teleurstelling na het zeer behoorlijke eerste album..

Veel minder dan hun debuut, liedjes zijn min of meer hetzelfde maar met minder inspiratie.

Had nog nooit van dit groepje gehoord en na een paar luisterbeurten klinkt dit zeer leuk!
Volgens de meesten hier is het vorige album beter, dus zal hier ook maar eens achter gaan. Ben benieuwd!

3,5*

Sta hier zo te lezen alleen in, maar vind deze CD toch echt aangenamer dan de 1e. Die klinkt me te speels en onvolwassen. Misschien had ik hem beter kunnen waarderen als ik die eerst gehoord had. Op de 2e CD is het geluid wat voller, wat beter geproduceerd.

Nee hoor, ik deel volledig jouw mening. Er zit volgens mij ook meer afwisseling in de tweede, waardoor het album boeiend blijft. Wel nog onder voorbehoud, want ga er nog een paar keer naar luisteren.

Na een aantal luisterbeurten blijkt dit echt wel een heel fijn plaatje te zijn. Opbeurend en melancholisch, stevig en ook rustig... Echt leuk!

Berichten verplaatst naar Milburn

ik vind het een goede plaat

Tsja, zo goed als ik de 1e cd vond, zo matig vind ik deze. Jammer...
Komt misschien omdat het einde al een tijdje in zicht was???
http://www.milburnmusic.com/news/