Lord of the Lost - Blood & Glitter (2022)

Ah mooi dat deze al is toegevoegd. Roxette Cover met Blümchen lijkt me erg grappig!
Na de concept albums Judas en Thornstar lijkt dit toch een stuk luchtiger werk!

Het bloed loopt uit de neus na teveel gesnuuf, moet daardoor zijn ogen openhouden met zijn vingers en aan het kostuum en make up te zien komtie net van een groepssessie met zijn GHB vrindjes. Een middelvinger naar iedereen die er iets van vindt.
Tja, sommige kiekjes kun je beter maar op je micro-sd kaart laten staan.

Voeg uw hoesomschrijving ook maar toe, ik ben benieuwd!

De cover is een reactie op de vele veroordelingen die de band krijgt via Social Media. Vandaar ook het nummer Leave Your Hate in the Comments. Op hun eigen youtube channel reageren ze daar ook heel leuk op. Daarnaast is er veel sympathie voor vele subculturen.

Deze cover draagt dat vooral uit. Fuck you we trekken ons eigen plan en genieten van onze vrijheid!. Veroordeel ons maar!!. Eigenlijk heel punk.....

Lekker vlot en makkelijk te verhapstukken album, een hele verademing na de voorgaande twee nogal omvangrijke werkstukken. Vooral de eerste helft van de plaat is lekker uptempo en opgefokt, met een goede balans tussen kitscherige zanglijntjes en stevige metal. Een track als Reset The Preset, voorzien van geniale tempoversnellingen, is wat dat betreft erg geslaagd. Tegen het einde van het album is de rek er wel een beetje uit en valt de band terug op meer voorspelbare deuntjes, maar uiteindelijk overheerst een positief gevoel.

Vandaag is bekend geworden dat Lord of The Lost met nummer Blood and Glitter de inzending is voor Duitsland voor het Eurovisie songfestival.

Dit verklaart gelijk ook de metamorphose op de hoes. Twee maanden terug zei ik nog grappend tegen mijn vrouw ze zullen toch niet mee gaan doen aan Eurovisie?

Het is ze in ieder geval van harte gegund en ik ben erg benieuwd hoe ze het gaan doen!

Niet echt mijn straatje, maar hierdoor wel naar het album gaan luisteren.

Als de zanger zijn normale zangstem gebruikt doet het me enorm denken aan Patrick Wolf.

Lord of the Lost is een hele actieve band met veel gevoel voor humor en een toch wel uitgebreide catalogus. Twee jaar terug hebben ze een prachtige advent kalender op You Tube gezet waarbij ze elke dag een ander nummer uit de jaren 80 en 90 coverde. Erg leuk.

P.s.

Patrick Wolf ken ik niet. Ga ik eens luisteren.

Mocht je wat duidelijker zijn cleane zang willen horen dan is dit Nick Cave achtige album zeker aan te bevelen. Alleen is het wel in Duits

Harms & Kapelle - Meilenstein (2014) - MusicMeter.nl

Compleet andere muziek, maar heel soms herken ik dezelfde klankkleur of zo.

Lekker album dit. Het Songfestival is inmiddels voor mij meer dan jaarlijks plezier: ik ontdek er steeds meer artiesten die ik echt leuk vind. Wie had dat een aantal jaar geleden kunnen bedenken?!

En inderdaad: ze hebben al aardig wat wapenfeiten op naam staan.

Naast The Look hebben ze overigens nog een leuke cover van Roxette.

https://www.youtube.com/watch?v=6vKH55QHBMo

[/quote]
Lekker album dit. Het Songfestival is inmiddels voor mij meer dan jaarlijks plezier: ik ontdek er steeds meer artiesten die ik echt leuk vind. Wie had dat een aantal jaar geleden kunnen bedenken?!
. [/quote]

Zeer herkenbaar. De laatste paar jaren ga ik er echt voor zitten!

Ik ga steeds vaker op zoek naar albums van artiesten die meedoen en ik heb er echt al aardig wat leuks aan overgehouden: Måneskin, The Roop, Daði Freyr en zo nog wel wat. Daar heb ik deze nu aan toegevoegd. Wat ik vooral lachen vind is dat heel Songfestivaltrutjesland in rep en roer is en dat wegzet als herrie en slechter dan slecht, poppenkast enzovoort. Die hebben dus geen idee dat dit gezelschap al veel langer actief is. Of dat de zanger hetero is en doorlopend geziek krijgt over gay zijn. Hoppa met die middelvinger die hier op de hoes ook zichtbaar is. Ik mag dat wel.

Leuk weetje over deze zanger is dat hij ook veel geproduceerd heeft zoals de laatste platen van bekende Duitse namen zoals Joachim Witt en Nino de Angelo. Met een beetje fantasie zou je hem de Rick Rubin van Duitsland kunnen noemen.

Daarnaast is zijn werk met Lord of the Lost heel gevarieerd. Het album Judas is bijvoorbeeld een heus concept album dat ze hebben uitgebracht toen ze met Iron Maiden op tour gingen. Daarvoor hebben ze echter hun beste werk Thornstar nog uitgebracht. Dat is zware Industrial metal maar altijd met gevoel voor melodie.

Deze Blood & Glitter was dan weer vooral bedoeld als variatie op de zware kost.

Overigens hebben ze vorig jaar nog een heel aardig Unplugged concert online gezet om een stapel onbekende acts wat meer aandacht te geven en hun nummers te coveren.

Qua attitude is het inderdaad schijt aan alles. Veel passie voor muziek en onbegrensd je eigen ding doen. Een goede punk attitude!

Hier is het unplugged concert

https://www.youtube.com/watch?v=zAkxRMV8Q3A

Oh en vandaag is overigens bekend geworden dat ze op 1 november in de 013 in Tilburg komen.

Mooie songfestival versie van One Last Song een van de betere nummers van de plaat.

https://www.youtube.com/watch?v=JefXBxvPElE

Naar aanleiding van hun laatste plaats op het songfestival heeft Lord of the Lost gelijk een strijdlied uitgebracht ter relativering.

https://www.youtube.com/watch?v=Dxw6T4-2xPQ

Na een pijnlijke laatste plaats bij het songfestival wil ik toch een lans breken voor deze uiterst sympathieke band uit het Duitse Hamburg. Allereerst hebben ze lang en hard gewerkt aan een omvangrijk oeuvre dat bestaat uit een bonte mix van Industrial Metal, Gothic Rock en melancholische ballades. Voorlopige hoogtepunten zijn voor mij het geweldige album Tornstar en het laatste deel van de Swan Song trilogie.

Deze Blood & Glitter is duidelijk gemaakt met het oog op een groot publiek. Toen ik de hoes voor de eerste keer onder ogen kreeg moest ik gelijk aan het songfestival denken en ongeveer een half jaar later bleek dit vermoeden ook nog uit te komen. Lord of the Lost is ook een band die daar qua ideologie prima tussen past. De teksten van zanger Chris Harms gaan over zaken als tolerantie, acceptatie en ruimdenkendheid. Beste voorbeeld hiervan en eigenlijk ook wel beste nummer van deze plaat is Leave your Hate in the comments. Een nummer met een dikke middelvinger naar alle kneuzen die moedig achter hun toetsenbord de meest hatelijke commentaren over de band loslaten.

Lord of the Lost provoceert graag maar doet dat met veel plezier en optimisme waardoor je de band vanzelf een wam hart toe gaat dragen. Ze werken keihard en doen hun uiterste best om hun fans voortdurend van nieuwe muziek te voorzien. Blood & Glitter is misschien niet de beste telg uit hun catalogus maar strijdbare nummers als Reset the Preset en Dead End geven veel energie en zijn op termijn erg verslavend. De afsluitende ballad, One Last Song is uitstekend maar heeft niet de overdonderende impact van een Cut me out die terug te vinden is op Thornstar.

De bonustrack is een leuke cover van Roxette met een opvallende bijdrage van jaren 90 icoon Blümchen en zorgt zeker voor een tevreden glimlach op mijn gezicht.
Alles bij elkaar is Blood & Glitter een lekkere rockplaat geworden die zeker nieuwe zieltjes zal winnen maar eerlijk is eerlijk. De band heeft beter werk geleverd.

Maar veel belangrijker voor mij was Lord of the Lost het hoogtepunt van het songfestival en een eerste plaats was wat mij betreft zeer verdiend geweest.

Inderdaad een fijn album, alleen laat ik The Look er graag af. Ik vind dit niet zo'n denderende cover, zeker omdat hun originele werk eigenlijk veel beter is

Verrassing voor mij. Van deze band wil ik wel meer CD's gaan horen.