Belle and Sebastian - Late Developers (2023)

Dat is nog eens een verrassing. Het kan anno nu nog blijkbaar: iets geheim houden en dan binnen enkele dagen een nieuw album kant en klaar uitbrengen. Zelfs de cd's en lp's liggen morgen gewoon in de winkel.

En is het wat?

Ach, het is Belle and Sebastian volgens het boekje eigenlijk. En dan vooral de laatste boekjes.

De verrassing is er al lang niet meer, de ontroering ook niet. Maar het zijn gewoon fijne indie-popliedjes. Niks meer of minder.

Beter of slechter dan de voorganger? Geen van beiden.

Ik ben blij met weer zo'n ouderwetse B&S hoes, dus extra fijn op vinyl dit weekend en verder zie ik dit als een leuke aanvulling op al het bestaande van de band, maar heel erg opgewonden kan ik er niet meer van raken. Dat is niet erg. Dan ben ik al blij genoeg met degelijk werk.

Ik weet niet zo goed met wat ik met I Don't Know What You See in Me aanmoet. B&S hebben natuurlijk wel vaker zich gebogen over corny klanken en deze millenniumpoppastiche is weer tot de puntjes uitgevoerd, maar het lijkt mij typisch zo'n track die de eerste paar draaibeurten lekker geinig is en dan steeds meer een obstakel gaat vormen voor de plaatbeleving als geheel. Maar wie weet vergis ik me, en zal het nog op z'n plekkie gaan vallen. Mijn belangrijkste bezwaar tegen B&S sinds The Life Pursuit is sowieso de consistentie. Ook als ik bijna elk nummer meer dan goed vind (wat met hun vorige het geval was en met deze weer) wil het geheel voor mij maar nooit echt beklijven, terwijl hun oude platen juist stuk voor stuk zo enorm op zichzelf staan. Maar dat gezegd hebbende, is een groot deel van deze nummers wel weer van aanstekelijk hoog niveau. Vertrouwd klassiek, ('typisch B&S' kan je regelmatig vaststellen, al zijn ze met de jaren een steeds breder pallet gaan bestrijken) maar met genoeg onderscheidende elementen om het fris en onderscheidend te houden. En met misschien ook wel hun mooiste hoes in lange tijd.

Het klinkt aardig hoor, daar zeker niet van, maar het is wel erg eendimensionaal en soms ronduit slaapverwekkend. Er is gewoon bijna niet een uitschieter. Ik heb de indruk dat het eigenlijk op is, maar wat moet je anders als muzikant? Geen onvoldoende omdat de band altijd sympathiek klinkt. Maar dit is geen, hoe heet het drieluik ook al weer?. Dat was wel een echt hoogtepunt.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Belle And Sebastian - Late Developers - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Belle And Sebastian - Late Developers
Belle And Sebastian heeft in de coronajaren noodgedwongen veel tijd in de studio doorgebracht, wat nog geen jaar na A Bit Of Previous alweer een nieuw en wederom prima album oplevert van de Schotse band

Het niveau van haar beste albums gaat Belle And Sebastian waarschijnlijk niet meer halen, maar zolang de Schotse band albums van het niveau van het deze week verschenen Late Developers maakt valt er echt niets te klagen. Ook op haar nieuwe album grossiert de band immers weer in onweerstaanbaar lekkere en ook nog eens bijzonder knappe popliedjes. Het zijn popliedjes waarvan je de zomer in je bol krijgt, maar het zijn ook popliedjes die stuk voor stuk een andere weg in slaan, zonder het unieke Belle And Sebastian stempel te verliezen. Late Developers is ruim veertig minuten precies wat je van de Schotse band verwacht en daar is helemaal niets mis mee. Heerlijk.

De Schotse band Belle And Sebastian was na 2010 lange tijd niet al te productief meer, maar de afgelopen jaren brengt de band uit Glasgow weer flink wat nieuwe muziek uit. Ik heb absoluut perioden gehad waarin ik wat Belle And Sebastian moe begon te worden, zeker wanneer de band niet meer in de buurt kwam van topalbums als If You're Feeling Sinister uit 1996, The Boy With The Arab Strap uit 1998 en Dear Catastrophe Waitress uit 2003, maar de afgelopen jaren steekt de band in een prima vorm.

Die goede vorm etaleerde Belle And Sebastian minder dan een jaar geleden nog op het verrassend goede A Bit Of Previous, dat nu, bijna uit het niets, wordt gevolgd door Late Developers, dat pas een week geleden werd aangekondigd en nu al is verschenen. De hervonden productiviteit van de band heeft alles te maken met de coronapandemie, die de band veroordeelde tot heel veel studiotijd.

De elf songs op Late Developers komen uit de studiosessies die vorig jaar ook A Bit Of Previous opleverden en deels gaat het om songs die de band al jaren vele jaren eerder schreef. Toch voelt het album gelukkig niet aan als een verzameling restjes, want net als op het vorige album ligt het niveau behoorlijk hoog, al blijven de hierboven genoemde klassiekers ook dit keer buiten bereik van de band.

A Bit Of Previous omschreef ik vorig jaar als een album dat deed uitzien naar een lange, warme en zorgeloze zomer en dat is een omschrijving die ook prima is te gebruiken voor Late Developers. Ook op haar nieuwe album schudt de Schotse band de perfecte popliedjes weer uit de mouw en het zijn popliedjes die rijkelijk zijn voorzien van zonnestralen. Het zijn zoals gewoonlijk mooi en vaak rijk gearrangeerde songs, met zowel een zoete als een bittere ondertoon.

Stuart Murdoch neemt ook dit keer de meeste leadvocalen voor zijn rekening, maar gelukkig laat hij de zang ook heel af en toe aan Sarah Martin. Net als op het vorige album varieert Belle And Sebastian niet meer zoveel met de vocalen, maar verwerkt de band wel invloeden uit meerdere genres in haar muziek. Ook Late Developers bevat een aantal tracks met rijk georkestreerde chamber pop, maar de band uit Glasgow kan ook uit de voeten met elektronischer ingekleurde songs, met eigentijds klinkende popsongs of met verrassend soulvolle songs.

Late Developers is verder een album zonder (grote) verrassingen. Een album zonder (grote) verrassingen klinkt misschien niet heel positief, maar met een Belle And Sebastian album zonder (grote) verrassingen is wat mij betreft niets mis. Ruim veertig minuten lang vermaakt de Schotse band met in kwalitatief opzicht uitstekende popliedjes en het zijn popliedjes zoals alleen Belle And Sebastian die kan maken.

Het klinkt allemaal bijzonder lekker en aanstekelijk, maar ondertussen zitten de songs van de Schotse band knap in elkaar, waardoor je toch op het puntje van de stoel blijft zitten bij beluistering van dit album. In recente interviews heeft Stuart Murdoch aangegeven dat het de komende jaren wat rustiger zal zijn wanneer het gaat om nieuwe Belle And Sebastian albums, maar zolang de band uit Glasgow albums maakt van het niveau van A Bit Of Previous vorig jaar of Late Developers dit jaar, mag Belle And Sebastian wat mij betreft blijven strooien met albums. Erwin Zijleman