For I Am King - Crown (2023)

Prima derde album voor deze nederlandse metal/ deathcore-band. De muziek, hoewel nog steeds eenvormig, steekt fraai in elkaar, ondersteund door een krachtige, lekker bombastische produktie. De rauwe strot van zangeres Alma Alizadeh past er goed bij. Het lukt de band echter maar niet om nummers te schrijven die echt onderscheidend zijn. Het album beukt en ramt fijn door, maar na afloop blijkt het ook ditmaal lastig om afzonderlijke tracks te kunnen herinneren.

Om het album ‘Crown’ van de melodieuze deathmetal band ‘For I Am King’ kan ik niet heen. Niet persé omdat het een Nederlandse act is. Het melodieuze is wat dit album zo fraai maakt.
Zelfs de grunts van frontvrouw Alma Alizadeh storen mij niet echt. Niet dat zij slecht zingt, maar grunts blijven voor mij in hoge mate onnatuurlijk gebruik van de stem. Ik zou de nummers wel eens willen horen met wat ik dan maar noem ‘normale’ zang.

Wat het album ook goed doet is dat er geen lang uitgesponnen tracks op staan. De nummers vervelen daarom geen moment. Fraai is vooral ook Bloodline dat het wat rustiger aan doet dan de rest van het album, want het tempo ligt behoorlijk hoog. Het album duurt 36 minuten, maar die zijn in een half uur al om zo voelt het. En dat is een compliment.

Ik ben nog een beetje een groentje op metal gebied, maar de sfeer die het album uitdraagt lijkt voor mij wat op de zogenaamde atmosferische metal. Maar misschien trap ik nu op de verkeerde tenen? Het recent uitgekomen album van Imperium Dekadenz (Into Sorrow Evermore) geeft mij in elk geval dezelfde beleving.

Alleen het slotnummer Disciples bevalt me wat minder maar voor het overige is het een fijn album. Te luide grunts en songs zonder melodie kom ik niet doorheen, maar dit is gewoon lekker.

Duik in de diepe en duistere wateren van "Crown" door And I Am King, een ensemble dat zich meesterlijk toelegt op de melodieuze deathmetal. Dit album, ontbloot van een titelnummer dat de kroon zou kunnen claimen, vormt een auditieve odyssee die even mysterieus als meeslepend is.

Elke track op het album is een labyrinth van geluiden, een samensmelting van klassieke harmonieën en de ruige randen van metal. And I Am King weeft een complex tapijt van muzikale invloeden, waarbij ze zich niet beperken tot traditionele paden. De afwezigheid van een specifiek 'Crown'-nummer spreekt boekdelen; het is alsof de band ons uitnodigt om te zoeken naar de kroon binnen onszelf, in onze interpretatie van hun muziek.

De vocalen, rijk aan grunts, vormen een fascinerend contrast met de melodieuze achtergrond. Deze ruwe, bijna dierlijke uitdrukkingen van passie en pijn snijden door de symfonische arrangementen als een dolk door fluweel. Ze zijn niet zozeer gezangen, maar eerder uitroepen van een diepe, ongetemde kracht.

And I Am King heeft met "Crown" een rijk, veelgelaagd album afgeleverd dat de grenzen van melodieuze deathmetal verlegt. Dit album is geen verzameling liedjes, maar een beleving, een reis door een rijk van contrasten en contradicties. Het daagt de luisteraar uit, verleidt en verrast met elke noot.

In de wereld van melodieuze deathmetal staat And I Am King nu als een torenhoog monument, trots en onwrikbaar, met "Crown" als hun esthetische manifest. Dit album is een must voor iedereen die bereid is zich over te geven aan een muzikale reis die zowel raadselachtig als verrijkend is.

Vandaag weer beluisterd en ik doe er een halfje bij. Misschien moet ik toch eens wat meer metal gaan proberen??