For I Am King - Crown (2023)

Prima derde album voor deze nederlandse metal/ deathcore-band. De muziek, hoewel nog steeds eenvormig, steekt fraai in elkaar, ondersteund door een krachtige, lekker bombastische produktie. De rauwe strot van zangeres Alma Alizadeh past er goed bij. Het lukt de band echter maar niet om nummers te schrijven die echt onderscheidend zijn. Het album beukt en ramt fijn door, maar na afloop blijkt het ook ditmaal lastig om afzonderlijke tracks te kunnen herinneren.

Om het album ‘Crown’ van de melodieuze deathmetal band ‘For I Am King’ kan ik niet heen. Niet persé omdat het een Nederlandse act is. Het melodieuze is wat dit album zo fraai maakt.
Zelfs de grunts van frontvrouw Alma Alizadeh storen mij niet echt. Niet dat zij slecht zingt, maar grunts blijven voor mij in hoge mate onnatuurlijk gebruik van de stem. Ik zou de nummers wel eens willen horen met wat ik dan maar noem ‘normale’ zang.

Wat het album ook goed doet is dat er geen lang uitgesponnen tracks op staan. De nummers vervelen daarom geen moment. Fraai is vooral ook Bloodline dat het wat rustiger aan doet dan de rest van het album, want het tempo ligt behoorlijk hoog. Het album duurt 36 minuten, maar die zijn in een half uur al om zo voelt het. En dat is een compliment.

Ik ben nog een beetje een groentje op metal gebied, maar de sfeer die het album uitdraagt lijkt voor mij wat op de zogenaamde atmosferische metal. Maar misschien trap ik nu op de verkeerde tenen? Het recent uitgekomen album van Imperium Dekadenz (Into Sorrow Evermore) geeft mij in elk geval dezelfde beleving.

Alleen het slotnummer Disciples bevalt me wat minder maar voor het overige is het een fijn album. Te luide grunts en songs zonder melodie kom ik niet doorheen, maar dit is gewoon lekker.