menu

Bryan Ferry - Boys and Girls (1985)

mijn stem
3,82 (185)
185 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: EG

  1. Sensation (5:07)
  2. Slave to Love (4:23)
  3. Don't Stop the Dance (4:22)
  4. A Waste Land (1:10)
  5. Windswept (4:23)
  6. The Chosen One (4:51)
  7. Valentine (3:48)
  8. Stone Woman (5:12)
  9. Boys and Girls (5:09)
totale tijdsduur: 38:25
zoeken in:
avatar van musician
4,0
Rechtstreeks vervolg van Ferry op het Roxy music album Avalon.

Vraag mij niet waarom Roxy music dit album niet kon maken en waarom het een solo-plaat moest worden van Ferry (de eerste sinds de reünie van Roxy music in 1979); misschien wilde Bryan Ferry aantonen dat hij eigenlijk Roxy music wás.

Wellicht hadden Phil Manzanera en Andy MacKay even genoeg van het minimalistische, enigszins swingende rock stilleven dat al vanaf 1979 uit de pen van Bryan Ferry kwam en wilden ze weer eens een echte absurdistische, vernieuwende rockplaat maken.

Misschien wel met een terugkeer van Brian Eno.

Het woord dat altijd past bij Bryan Ferry is stijl. Dat was al zo in 1972 en dat is nu nog steeds zo. Stijl, goede smaak. Het past er heel goed bij, dat hij anno 2010 ook reclame maakt voor wat stijve, maar sportieve kleding voor een van de betere warenhuizen in Engeland.

Zo'n man is hij, zo moeten ook zijn cd's klinken. In z'n soort voldoet Boys and girls aan al deze eisen. Ferry is in 1985 in zekere zin ook nog vernieuwend bezig, iets dat ook bij hem past. Hij was eerder niet voor niets één van de lichtende voorbeelden voor een groep als Japan.

De strakke productie (Rhett Davies), de goede composities, het toch enigszins dansbare karakter én toch ook de uit het verleden meegetorste blijvende aanwezigheid van weemoed en verlangen maken van Boys and girls een redelijk aantrekkelijke cd.

We moeten niet vergeten, dat Ferry voor dit soort projecten kosten nog moeite spaarde, met de aanwezigheid van gitarist David Gilmour maar ook Mark Knopfler, Neil Hubbard en Nile Rodgers.

Maar het heeft voor mij persoonlijk niet dezelfde kracht als de eerste vijf Roxy music cd's, moet ik eerlijk zeggen; aan de andere kant moet je je afzetten van de claim dat Bryan Ferry constant een stroom van typische rockalbums als Country life zou moeten blijven maken.

Bryan Ferry ging mee met z'n tijd en wilde laten horen dat hij méér kon dan dat. Ik zal ook eerlijk zeggen dat hij mij hier meer bevalt dan ten tijde van zijn voorlaatste solo-cd (The Bride stripped bare) of de twee Roxy music cd's vóór Avalon (Manifesto, Flesh and blood). Dus in die zin vind ik dat er zelfs nog sprake is van een soort opleving.

Bête noir sluit het drieluik met Avalon en Boys and girls overigens waardig af, voor wie nog een vergelijkbaar album zoekt. Het wordt érg minimalistisch ten tijde van Mamouna en Taxi, hoewel het toch ook in zekere zin vernieuwend blijft.

Sensation 4,0
Slave to love 3,5
Don't stop the dance 4,0
A waste land 4,0
Windswept 3,5
The chosen one 4,5
Valentine 4,0
Stone woman 4,5
Boys and girls 4,0

avatar van Roxy6
5,0
geplaatst:
Dit tijdloze album van Bryan Ferry is de lakmoesproef dat zijn naam synoniem is voor Roxy Music.

Natuurlijk hebben Phil Manzanera, Andy Mackay en in de beginjaren Bryan Eno ook de nodige artistieke hoogstaande bijdragen geleverd aan het Roxy oeuvre, maar Ferry is/was de absolute kapitein op het schip.

Avalon, het is hier vaak genoemd, is de duidelijke voorloper, dat hoor je vooral aan de geweldige intro's van veel nummers zoals: van Avalon's The Main thing <. en de link met >. The Chosen one op B&G.

Ik kan geen zwak nummer ontdekken op deze plaat, van het begin tot het einde is het een uiterst smaakvolle, boeiende, broeiende en stijlvolle collectie songs.

Slave to love is natuurlijk een perfect nummer als single, evenals Don't stop the dance. In beide nummers is een geweldige roll voor de ritme sectie en de bassen weggelegd.
WIndswept is het meest opwindende nummer prachtig opgebouwd en Ferry zingt het met een mateloze overgave.
Boys & Girls, als mooi ingetogen en rustige ballad het meest stijlvolle.

Deze duidelijke signatuur heeft Ferry op veel albums hierna verder uitgewerkt, vaak mooi, soms iets minder.

Ook een opmerking over de buitengewoon mooie en geslaagde cover is hier wel op zijn plaats.
Een prachtige klassieke filmpose, een verstild frame gevangen in de tijd.

Er zullen nog veel albums volgen maar zelden een die zo coherent was wat betreft sfeer, composities en kwaliteit. TIJDLOOS MOOI!

Gast
geplaatst: vandaag om 05:01 uur

geplaatst: vandaag om 05:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.