iLiKETRAiNS - Elegies to Lessons Learnt (2007)

Zwaarmoedigheid troef, waarbij de stem een zwaar struikelblok is. De dramatische stem past met de tragiek die het album meedraagt, maar niet iedereen zal er zo over denken.

De EP Progress Reform vond ik prachtig, laat dit nieuwe album maar snel komen

Deze plaat kent wat minder uitbarstingen dan zijn voorganger, het is vooral melancholisch en meeslepend. Ik zet voorlopig laag in: 3,5*

Hmm... hier toch maar eens achteraan. Ik krijg zomaar een ingeving voor de crypto bovendien

Had er mss toch iets meer van verwacht ( idd die uitbarstingen waar je soms mss wat meer op hoopte, denk ook veel te vaak aan de voorganger waarin ik dacht hmm progress was daarin toch net iets beter) maar dit zijn platen die je langzaam moet laten insijpelen.
Lyrics zijn heel belangrijk hier en die ken ik nog te weinig alsook de achtergrond van de tracks.
Zal zeker heel veel luisterbeurten krijgen.
Dit was voor mij een plaat waar ik de laatste maanden toch het meest naar uitkeek.
Eerst zeker nog tien maal beluisteren.

Goed, meer dus dan tien luisterbeurten.
Toch een indrukwekkende plaat voor me. Minder uitbarstingen maar dat geeft eigenlijk niet, het hoeft ook niet.
Depressiviteit, melancholie allemaal aanwezig. Goede teksten in goed gevormde klanken waar ik soms naar snak.
Gek geworden zeilers, branden, la peste, afgeslachte legioenen, verbrande heksen. Prachtig vind ik het allemaal.
Hoe meer ik hier naar luister hoe meer dit onder de kleren kruipt.
En hoe, de week toen ik dit intensief beluisterde droeg ik de rampen in me. Zoals sisyphus getormenteerd de stenen droeg, droeg ik deze lessen van het leven in me. De mens zal nooit leren, simpel.
Er schuilt een ramptoerist in me,
en ik ben de toeschouwer in dit korte tijdsbestek.

Ik luister dit momenteel voor de eerste keer en ben al direct flink onder de indruk. Melancholie alom verpakt in langzame slepende nummers. Lekker dit!

Dit album ook vandaag gekocht vanwege dat iemand dit tipte bij Dragons.

Ja, zo ben ik er ook maar eens naar gaan luisteren. Maar jij koopt het gewoon gelijk haha Weer een flinke oogst aan de geldboom?

Overigens is dit absoluut niet te vergelijken met Dragons.

Ik heb hem wel eerst in de winkel geluistert, en hij beviel mij wel.

Haalt ie het niveau van zijn voorganger?

Die ga ik straks luisteren

Ga het album vanavond op zeker ook nog even checken reptile71

Als ik het nog trek na Swans wel ja haha... Hij staat in de lijst in elk geval.


edit: deze is dus heel anders dan Progress Reform. Zoals al eerder geschreven is hier niet van die uitbarstingen enzo. Dit is een veel ingetogener album. Dus qua nivo eigenlijk moeilijk te vergelijken vind ik. Het zit namelijk op een andere frequentie.

ben momenteel bezig met een (engels talig) recensie voor deze album ...

ben ook zeer onder de indruk!

"Moody and dark, yet at times very emotional and incredibly uplifting, this is one of the most impressive albums released so far this year... 8+/10"

en als ik het moet vergelijken met andere bands dat de laatste tijd beinvloed zijn door de New Wave periode dan hier een samenvatting:

iLiKETRAiNS - Elegies To Lessons Learnt (Beggars Banquet) - 8+/10

DRAGONS - Here Are The Roses (Ohm) - 2.5/10

INTERPOL - Our Love to Admire (Parlophone / Capitol) - 8/10

EDITORS - An End Has A Start (Kitchenware) - 7/10

-----

vol recensie volgt...

en hier is die dan voor degene dat engels goed kunnen volgen:

iLiKETRAiNS - Elegies To Lessons Learnt (Beggars Banquet)
Released 1st October 2007
Following on from last year’s critically acclaimed mini-album "Progress/Reform" (Fierce Panda), "Elegies To Lessons Learnt" is the first album proper by iLiKETRAiNS and once again contains haunting songs that engulf you about dramatic or catastrophic historical events, which is a million miles away from the majority of records released these days in the world of disposable pop! Having seen them live in Rotterdam last year, imagery also plays a major role for iLIKETRAINS, who have been described by others as a post rock band, influenced by the likes of Sigur Ros and Nick Cave, to which I would then have to add 90`s indie rock band Tindersticks, but at the same time they have still managed to create their own unique image and have a very distinctive sound: moody and dark, yet at times very emotional and incredibly uplifting. A recent BBC article described the album as containing: "slow, majestic songs that draw lyrical inspiration from history and hagiography, and that wallow in an inconsolable melancholy while simultaneously attaining strange, euphoric peaks." which probably sums them up best. Having now listened to them over the past few weeks, I can only think of one word - magnificent, and must therefore conclude that this is one of the most impressive albums released so far this year. - 8+/10

Ahum... 10 dagen erover doen en dan een stuk uit een BBC artikel gebruiken om de kern van het album te beschrijven.

Mooie donkere plaat met op sommige nummers geweldige gitaarmuren. Als liefhebber van Interpol en Nick Cave is dit een mooie aanvulling. Zanger lijkt soms erg veel op James (sit down, weet u nog), maar dat is helemaal niet erg.

dus wat is je punt eigenlijk? ... dat ik er 10 dagen over doe is misschien omdat er meer recensies geschreven worden over dezelfde periode ... die een regel van de BBC (wat jij de kern noemt) zit in een recensie van 150+ worden - ik vond die samenvatting goed en gaf hun ook de credit (iets dat veel reviewers niet doen!) ... dus je punt slaat eigenlijk nergens op, of misschien wilde je aanvallend zijn, maar zonder inhoud? What a Tit!

Ok, mijn punt slaat nergens op, is aanvallend en zonder inhoud, plus het is een tiet. Desalnietemin viel het mij op.

Twenty Five SIns heb ik net gehoord op MYspace. Zal nu ook eens de andere nummers beluisteren. Van hun vorige EP ken ik alleen Terranova wat ik een schitterend nummer vond.
Wat een ongelofelijk mooie cover btw. Mooiste van dit jaar vind ik.

Dit is pas epische muziek, droefgeestige verhalen vergezeld van diep melancholische muziek.
De vergelijking met Tindersticks en Nick Cave begrijp ik wel.
De muziek is echter meer in de wave geworteld. De term postprog of postrock vind ik niet echt van toepassing.
We houden van hokjes, dus ik zal 't ook proberen: Nick Cave begeleid door Tindersticks met een Sigur Ros-produktie.

Ik heb maar even de clip van Spencer Perceval toegevoegd, want ik vind die zo ontzettend mooi. Dat stijltje is hetzelfde als Terra Nova en ik vind het erg mooi.

Dit album past goed in mijn rijtje favorieten 'donkere, melancholieke muziek' als daar zijn Devastations, Tindersticks of Cave.....
Een behoorlijk hoog aERo-gehalte ook vanwege de tragische toonzetting en ook wel de ietwat dramatische zang.
Misschien moet het nog wat langer rijpen wil ik met beoordelen omhoog gaan, maar voor nu is het in elk geval al dik in orde.

gezien in Utrecht 25 november jl. Werelds in een lang niet volle zaal. Maakte de groep niet veel uit, want de groep speelde fanatiek en nam dankbaar het applaus in ontvangst. Rijp voor grotere zalen (lowlands?)

NEEE, dat optreden heb ik dus helaas gemist had ze erg graag een keer live willen zien. De laatste tijd veel naar de albums geluisterd en ik vind ze nu nóg beter.

De single Deception met daarop joshua en victress is zeker ook de moeite. Zeker eens beluisteren als je kan.
Ik was verleden week naar de Botanique geweest en hoorde daar Joshua, hemels echt oprecht.
Eigenlijk heel die single is zo goed. Luisteren.

Vissen naar downloadlinks is niet toegestaan, daarom paar berichten verwijderd.

goeie plaat, me iets te donker, te depri en te gothicklinkend om nu veel te spelen, maar toch. Zoals hieronder al gezegd zou de zanger soms iets meer mogen uithalen, de nummers waarin hij dat doet zijn zeker de besten, maar ook zonder dat een fijn, donker plaatje. Toch mist het iets om een echte klever te zijn. 3*

muzikaal vind ik dit zeker een mooi album, tekstueel...tsja, als je continu 3 tot 4 woorden herhaalt vind ik dat toch een zeer zwak punt. Daarnaast had hij zijn mond te vaak open en was het mooier geweest (voor mij) als hij minder zou zingen en meer ruimte zou bieden voor de muziek.
Door die zang komt het album niet hoger dan 3 uit, terwijl er zoveel meer in zit.