Orbital - The Middle of Nowhere (1999)

Dit album staat synoniem voor die ene warme examenperiode.

Langerekt van smorgens tot savond in een zetel op het terras, water, cola en soms een biertje bij de hand, dikke boek "operating systems" om doorheen te bladeren, veel zon, veel warmte, veel rust. Gewoon mooie tijden

En dan dit albumpje op repeat op de achtergrond. Zelfs menig familielid werd er goedgezind van. Prachtig album, dat synoniem staat voor een zinderd begin van een mooie zomer. En die examens, piece of cake

Lekkere 4.5*. Way Out, Nothing Left en Space Parts Express zijn de uitschieters, de rest is ook gewoon erg mooi. Mijn lievelangs-Orbital-album.

Die openingstrack is wel machtig, indeed!! Ze zouden mij niet kunnen martelen als ze die 100 keer in loop zouden afspelen

Voor de rest is 't allemaal heel genietbaar moet ik zeggen. Otoño en Nothing Left 1 vind ik tot nu toe nog altijd de zwakke momenten.

Daarom voor nu 3,5*, maar kan nog verhogen naar 4*. Meer denk ik er niet aan te kunnen geven.

Een fijn album met de nodige luchtigheid na het erg dramatische/serieuze (en gelukkig ook prachtige) In Sides. De speelsheid die Orbital kenmerkt wordt hier nog echt tentoongespreid en ook de muzikale strakheid. Leuk dat ze op deze plaat weer een paar tracks naadloos in elkaar overmixen (bij The Brown album was dit erg mooi gedaan met de 'Lush' serie en daarna het epische 'Impact', bij In Sides kregen we ook een paar tweedelige tracks, en hier wordt hetzelfde dus een paar keer mooi gedaan).

'Nothing Left 2' is om van te smullen, klassieke Orbital ten voete uit. Een plaat om met gesloten ogen te beluisteren. Mooie beelden die dan bij je opkomen. Er zijn weinig van dit soort kwalitatieve techno albums die toch luchtig zijn. Een act als Plaid heeft gelukkig ook een paar fijne/kwalitatieve crossover techno platen gemaakt met een soortgelijke speelsheid en vrolijkheid. Verder natuurlijk The Chemical Brothers met bijv. Dig Your Own Hole. Ochre is er, Aphex Twin, maar het lijstje gaat niet eindeloos door.