John Fogerty - Centerfield (1985)

Als er één ding is wat ik Fogerty meer zou hebben gegund dan zo'n spectaculaire comeback, dan is het om dat met een echt goede plaat te hebben gedaan. Toegegeven, er staat niets op Centerfield waar hij zich voor hoeft te schamen, maar ik hoor gewoon te weinig momenten waarop het heilige vuur echt ontstoken wordt. Rock 'n' roll girls is bijvoorbeeld nogal flauw, Big train (from Memphis) is een leuke jeugdherinnering op melige huppelende rockabilly, Mr Greed en I can't help myself zijn zouteloze rockers, en de wraakoefening van Vanz kant danz is eigenlijk beneden zijn waardigheid. De hoogtepunten zijn toch de nummers waar CCR in doorschemert, zoals het dreigende The old man down the road, I saw it on TV dat me qua sfeer aan Wrote a song for everyone doet denken (is die akkoordenwisseling vanaf 4:02 een knipoog naar Who'll stop the rain ?) en het duistere Searchlight dat helaas ontsierd wordt door foeilelijke elektronische drums, net als op het intro van het verder aanstekelijke en positieve titelnummer en op de overige nummers van "kant 2". Geen slechte plaat, maar zeker niet op het niveau van Fogerty's klassieke werk met Creedence, en van die extreem gedateerde 80's-drums en –synths krijg ik af en toe de kriebels.

zoveel mensen, zoveel meningen. ga niet mee in de discussie over de kwaliteit van dit album versus zijn werk met Creedence. de uit Berkeley, Californië afkomstige John Fogerty belichaamde grotendeels het gezicht/werk van de band CCR en dit is n.m.m. een prima solo album van de destijds 40-jarige man, dat ik op zijn eigen merites beoordeel.

8 ijzersterke songs op dit magistrale album, waar menig hedendaagse singer/songwriter zijn vingers bij zou aflikken.

een bezield, gedreven album met zoals gezegd uitsluitend top nummers als het titelnummer en "The Old Man Down the Road" (wat een intro) dat gevolgd wordt door het gouden trio "Rock and Roll Girls", "Big Train" en "I Saw It on T.V." plus energieke up-tempo rockers als "Mr. Greed" en "I Can't Help Myself" voorzien van heerlijke gitaar riffs gezongen met die doorleefde, krachtige stem van John Fogerty.

het iets mindere "Vanz Kant Danz" is de enige reden om dit album, dat al een kleine 40 jaar regelmatig in de speler beland, geen 5 sterren te geven. samen met "Blue Moon Swamp" mijn favoriet van de inmiddels 79-jarige oude meester met zijn geheel eigen unieke John Fogerty of CCR sound, of hoe je het noemen wil.

Album werd geproduceerd door John Fogerty
Recorded at The Plant Studios, Sausalito, California
(All words and music by J.C. Fogerty)