The Amity Affliction - Not Without My Ghosts (2023)

Eindelijk weer eens een album op niveau van deze australische metalcore-band. Bij het beluisteren van de vorige paar albums sprong het glazuur herhaaldelijk van de tanden. Dat blijft ditmaal gelukkig beperkt tot details; hier en daar steekt een zoet refreintje nog de kop op, maar overwegend is het hier schreeuwen en beuken geblazen. Ook moet gezegd worden dat het songmateriaal bovengemiddeld goed is en het album productioneel zeer verzorgd in elkaar steekt. Het klinkt allemaal heerlijk overweldigend.

Dit is een comeback album qua stijl naar de eerste albums van de band én zelfs nog heavier! The Amity Affliction is zo een metalcore band die doorheen zijn discografie wel wat heeft geëxperimenteerd met als dieptepunt het album "Misery", dat veel te plat/commercieel klonk, net zoals de laatste paar platen van Architects/Bring Me The Horizon/Parkway Drive. Het is dus perfect mogelijk om een knaller van een metalcore-plaat uit te brengen dat tegelijk bruut en melodisch klinkt na enkele missers en zelfs één van hun beste platen ooit uit te brengen. Misschien moeten bands zoals Architects en Parkway Drive dit type plaat eens goed analyseren en net als The Amity Affliction het roer terug omgooien richting heavy maar tegelijk catchy metalcore! Ik ben onder de indruk van deze plaat!